[معرفی داوطلب MAP] Lee Seo-yeon (دستیار آموزگار «مدرسه‌ی رؤیا»)

گفت‌وگو به‌روزرسانی

한국어 / English / français / العربية / русский / မြန်မာ

با هوش مصنوعی از کره‌ای ترجمه شده است. متن کره‌ای ملاک است.

«آیا انسان می‌تواند برای انسان معجزه باشد؟» این پرسشی است که سریال اخیراً پایان‌یافته‌ی KBS با نام «وقتی کاملیا شکوفه می‌دهد» (동백꽃 필 무렵) برای بینندگان مطرح کرد. چون سریال را ندیده‌ام، دقیق نمی‌دانم، اما می‌گویند نویسنده می‌خواسته پاسخ بدهد: «بله». Young-a سم نیز در رویداد 14 دسامبر «2019 GO MAP GO، سپاسگزاریم» هنگام اشاره به فعالان MAP از همین عبارت استفاده کرد. ژان‌پل سارتر، نویسنده و اندیشمند، در رمانش نوشته است «جهنم همان دیگران‌اند» و گاهی این سخن حقیقت به نظر می‌رسد، اما به گمانم دلیل اینکه باز می‌توانیم امیدی داشته باشیم نیز «انسان‌ها»ست. از این نظر، همه‌ی فعالان (داوطلب) MAP برای MAP «معجزه» بوده‌اند.

دومین فعال (داوطلب) که معرفی می‌کنیم، Lee Seo-yeon سم است که از اوت 2016 تا دسامبر 2016 به‌عنوان داوطلب MAP فعالیت کرد.

Q. سلام. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید.

A. سلام. من دانشجو هستم و Lee Seo-yeon، کسی که در سال 2016 به‌عنوان داوطلب در MAP فعالیت کرد.

Q. چه شد که فعالیت داوطلبانه در MAP را آغاز کردید؟

A. از طریق برنامه‌ی پیوندی که مرکز حقوق بشر دانشگاه برگزار می‌کرد درخواست دادم. هنگام انتخاب سازمان برای فعالیت، برای نخستین بار با MAP آشنا شدم و فعالیت MAP در حمایت از مهاجران داخل کشور در زمینه‌های گوناگون مانند پزشکی، آموزش و حقوق، برایم ارزشمند و جالب به نظر رسید. چون MAP (در زمان درخواست من) سازمانی نوپا بود، فکر کردم می‌توانم نظر بدهم و به‌جای کارهای اداری، کار واقعی را تجربه کنم. همچنین فکر کردم می‌توانم هم از علوم تربیتی که می‌خوانم و هم از زبان فرانسه استفاده کنم و به همین دلیل درخواست دادم.

Q. در MAP چه فعالیت‌ها و کارهایی انجام دادید؟

A. در برنامه‌ی «مدرسه‌ی رؤیای رهبران صلح آسیا در سونگنم» به‌عنوان دستیار آموزگار فعالیت کردم. همراه دیگر فعالان به فعالیت‌های گروهی دانش‌آموزان کمک می‌کردم و در برنامه‌ریزی کمپین راهنمایی‌شان می‌کردم.

Q. در فعالیت در MAP چه چیزی خوب بود؟

A. از طریق مدرسه‌ی رؤیا فهمیدم دانش‌آموزان راهنمایی و دبیرستان درباره‌ی حقوق بشر و صلح چه فکر می‌کنند. دانش‌آموزان بیش از انتظارم با جدیت و پشتکار در کلاس شرکت می‌کردند و در فعالیت‌های گروهی هم فعالانه حضور داشتند. خوب بود که توانستم پاکی و گرمی قلب بچه‌ها را ببینم.

Q. پس چه چیزی جای افسوس داشت؟

A. چون مدرسه‌ی رؤیا در آن زمان برای نخستین بار برگزار می‌شد، فکر می‌کنم در ساختار برنامه‌ی درسی و شیوه‌ی اجرا نکاتی جای افسوس بود. اما اگر دوباره برگزار شود، شاید بهتر شود!

Q. اگر پس از پایان فعالیت در MAP «تغییر کوچکی» در خودتان رخ داده باشد، چیست؟

A. راستش درباره‌ی مسئله‌ی پناهندگان چیزی نمی‌دانستم، اما به لطف فعالیت در MAP به مسائل پناهندگان در داخل و خارج کشور علاقه‌مند شدم. همچنین دید من به جهان اندکی گسترده‌تر شد و در تعیین مسیر شغلی‌ام هم کمک بزرگی کرد.

Q. در پایان، اگر چیزی از MAP انتظار دارید یا حرفی دارید، بفرمایید.

A. دلم برای معلمان MAP که همیشه مرا که کم‌توان بودم گرم پذیرفتند بسیار تنگ شده است! همه‌ی فعالان MAP، از جمله Young-a سم و Ju-yeon سم که آرام کار معنادار انجام می‌دهند، همیشه پشتیبان شما هستم! روزی انسان بهتری شوم و دوباره در MAP فعالیت کنم.