پرسش 1. لطفا خودتان را کوتاه معرفی کنید!
سلام. من Bae Seong-bin هستم و در دانشکده‌ی تحصیلات تکمیلی دانشگاه ملی سئول تاریخ هنر می‌خوانم. در نیمه‌ی دوم سال، در تیم روابط عمومی (PR) MAP به‌عنوان داوطلب فعالیت می‌کنم. می‌کوشم فعالیت‌های MAP به افراد بیشتری برسد.
پرسش 2. از انگیزه‌ی همراهی‌تان با MAP و کاری که انجام می‌دهید بگویید.
دوران کارشناسی را در خارج از کشور گذراندم. با اینکه دانشجوی بین‌المللی و مهاجری داوطلب بودم، با دشواری‌هایی روبه‌رو شدم. در کودکی آن دشواری‌ها را با شکایت تخلیه می‌کردم. اما پس از بازگشت به کشور، وقتی دیگر خارجی نبودم، آن شکایت‌هایی که گفته بودم به‌صورت احساس بدهکاری به سراغم آمد. می‌خواهم برای کسانی که مانند من در گذشته، یا به سبب مهاجرت اجباری دشواری‌های بزرگ‌تری از من دارند، کمک کنم جامعه‌ای ساخته شود که آنان کمتر نیاز به شکایت داشته باشند. اکنون عضو تیم روابط عمومی هستم. هدفم این است که با معرفی فعالیت‌های MAP از جنبه‌های گوناگون، دسترسی افراد بیشتری را ممکن کنم.
پرسش 3. اگر چیزی هست که تاکنون هرگز نکرده‌اید اما برای کشف خودتان می‌خواهید امتحان کنید، چیست؟
می‌خواهم هر کاری را که برای اولین بار است امتحان کنم. دوران کارشناسی را تقریبا در حبس دوران کرونا گذراندم و دریغ دارم که فرصت‌های ارزشمند بسیاری را که فقط در آن دوره قابل تجربه بود از دست داده‌ام. تا زمانی که کاری را که واقعا می‌خواهم پیدا کنم، می‌خواهم سرگردانی‌ای کوتاه، اما رنگارنگ داشته باشم.
پرسش 4. گاهی هست که چه دیگران بدانند چه ندانند، خودم از خودم خوشم می‌آید. در زندگی‌تان، چه لحظه‌ای بیشتر از همه خودتان را تحسین کردید؟
بیشتر از آنکه چیزی را خودم به دست آورده باشم، نگرشی هست که همیشه به‌طور طبیعی دنبالش می‌روم. آن نگرش «خود را جای دیگری گذاشتن» (역지사지) است؛ فکر می‌کنم برای آنکه افراد و جامعه فراگیرتر و آسوده‌تر شوند، شرط نخست آن است که کوشش کنیم خود را جای طرف مقابل، هرکه باشد، بگذاریم. وقتی حس می‌کنم در درونی کردن این نگرش می‌کوشم، با خودم می‌گویم: «خوب پیش می‌روی!»
پرسش 5. سرانجام، با فعالیت در MAP چه «تغییری» را می‌خواهید پدید آورید؟
فکر می‌کنم همه‌ی ما همین حالا در جایگاه اقلیت یا اقلیتِ بالقوه هستیم. فکر می‌کنم همدلی و آسودگی واقعی تنها با چنین آگاهی‌ای از جایگاه خود شکوفا می‌شود. به‌عنوان عضوی از تیم روابط عمومی، به این فکر می‌کنم که چنین آگاهی‌ای را چگونه می‌توان گسترش داد!
