[معرفی داوطلبان نیمه‌ی اول 2024] Koo Ha-rin (گفت‌وگو با پناهندگان)

گفت‌وگو

한국어 / English / français / العربية / русский

با هوش مصنوعی از کره‌ای ترجمه شده است. متن کره‌ای ملاک است.

WEMAP : داوطلبان نیمه‌ی اول 2024 MAP را معرفی می‌کنیم 🙂 Koo Ha-rin، داوطلبی را که در «گفت‌وگو با پناهندگان» (Dialogue with Refugees) همراه ما شده است، معرفی می‌کنیم🥰

پرسش 1. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید!

سلام، من Koo Ha-rin هستم و سال اول کارشناسی ارشد جامعه‌شناسی هستم. خواهشمندم لطف‌تان شامل حال من باشد! به‌عنوان داوطلب «گفت‌وگو با پناهندگان» (Dialogue with Refugees) فعالیت می‌کنم. با خیال راحت مرا با نام تعمیدی‌ام، «ایا (Ia)»، صدا بزنید 🙂

پرسش 2. انگیزه‌ی خود را از درخواست برای MAP با ما در میان بگذارید 🙂

هنگام مطالعه‌ی جامعه‌شناسی منطقه‌ای/شهری جنوب شرق آسیا و انجام پژوهش کیفی، جذابیت شنیدن داستان دیگران را حس کردم. همچنین، چون در یک سازمان مردم‌نهاد که پروژه‌های همکاری توسعه‌ی بین‌المللی اجرا می‌کند کار می‌کردم، می‌خواستم سیستم و درون آن را مستقیماً تجربه کنم.

پرسش 3. جای خالی «می‌خواهم فعال 000 باشم» را پر کنید!

می‌خواهم داوطلبی خلاق باشم. تلاش خواهم کرد داوطلبی باشم که از کلیشه‌ها، پیش‌داوری‌ها و هژمونی‌هایی مانند نژاد، دین، ملیت، منزلت اجتماعی و دیدگاه سیاسی فاصله می‌گیرد و افراد و جوامع دارای تنوع را به هم پیوند می‌دهد.

پرسش 4. به نظر شما برای اینکه جامعه‌ی ما جامعه‌ی بهتری شود، اکنون بیش از هر چیز چه چیزی لازم است؟

فکر می‌کنم بیش از هر چیز به توجه نیاز است. اینکه صبح از خواب بیدار می‌شویم، غذا می‌خوریم، دوستان را می‌بینیم، چه این رویدادها کوچک باشند چه عظیم، چگونه در زندگی ما، در جامعه، در روابط انسانی و در محیط رخ می‌دهند، و با رخ دادن این رویدادها در کجا چه تغییری پدید خواهد آمد، به این‌ها توجه کنیم و هر فرد توانایی تفکر انتقادی داشته باشد. خودم هم هر روز باید آگاهانه به اطراف نگاه کنم و به صداها گوش دهم تا به‌زحمت تلاش کنم.

پرسش 5. چه چیزی شادی کوچک و مطمئن مخصوص خودتان را می‌سازد؟

فکر می‌کنم اطرافیانم و اعتماد به نفس است. وقتی می‌دانم خانواده‌ی عزیزم کنارم است، دوستانی که از هم حمایت می‌کنند پشت سرم هستند و باور به خودم پیش رویم است، هر روز سرشار از شور می‌شود. شاید کوچک نباشد، اما شادی مطمئنی است!

پرسش 6. چه زمانی احساس می‌کنید خودِ خودتان هستید؟

وقتی دفتر خاطرات یا نامه می‌نویسم و وقتی خستگی روانی/جسمی به اوج می‌رسد – فکر می‌کنم در این دو موقعیت طبیعت ناخودآگاهم بیرون می‌آید. «گفت‌وگو با پناهندگان» تیمی است که باید پس از تأمل و تفکر عمیق با طرف مقابل روبه‌رو شد و سند نوشت، و انتظار دارم بتوانم صمیمیت خود را برای پناهندگان نشان دهم.

پرسش 7. جذابیت پنهانی که مردم از آن خبر ندارند و مخصوص شماست چیست؟

عمیق‌تر از آنچه به نظر می‌رسد فکر می‌کنم و بسیار تأمل می‌کنم…! اما به‌آسانی آزرده نمی‌شوم، بنابراین اگر چیزی باعث تأسف شود همیشه به دفعه‌ی بعد وعده می‌دهم. چون چشمانم تیز است، زیاد شنیده‌ام که اولین برداشت از من ترسناک بود، اما با این حال فکر می‌کنم از آنچه به نظر می‌رسد فرد دقیق‌تر و ملاحظه‌کارتری هستم….

پرسش 8. گاهی هست که چه دیگران بدانند چه ندانند، خودم خودم را باشکوه می‌بینم. باشکوه‌ترین لحظه‌ی زندگی شما چه زمانی بود؟

چند لحظه هست که با پشتکار و تلاش به چیزی که می‌خواستم و تقریباً ناممکن بود رسیدم؛ آن موقع بسیار احساس غرور کردم و به نظرم به خودم ایمان آوردم.

پرسش 9. اگر چیزی هست که تا امروز هرگز انجام نداده‌اید ولی برای کشف خودتان دوست دارید انجام دهید، چیست؟

اگر واقعاً صادقانه جواب بدهم، مادر شدن.

پرسش 10. با فعالیت در MAP می‌خواهید چه تغییری ایجاد کنید؟

می‌خواهم نه‌تنها به پناهندگان، بلکه به فعالان، شنوندگان، گویندگان و همه این واقعیت را برسانم که «همه‌ی ما باید در جامعه‌ای زندگی کنیم که در آن هر کس آزادانه بتواند رؤیا ببیند».