WEMAP : معرفی داوطلبان نیمه‌ی اول 2024 MAP 🙂 معرفی Park Jae-yeong، داوطلبی که در «پشتیبانی از پروژه‌ی ارتقای دسترسی پناهندگان به اطلاعات» همراه ما شده است 🥰
Q1. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید!
سلام. من Park Jae-yeong، داوطلب MAP در نیمه‌ی اول 2024 هستم. چند سال پیش از سر کنجکاوی ساده شروع به یادگیری زبان اسپانیایی کردم و به‌طور طبیعی به مسئله‌ی پناهندگان در مرز آمریکای لاتین و ایالات متحده علاقه‌مند شدم. در دورانی که در لهستان اسپانیایی می‌آموختم، به‌طور اتفاقی فرصتی پیش آمد تا با پناهندگان اوکراینی آشنا شوم؛ هرچه بیشتر با آنان گفتگو می‌کردم، بیشتر با دشواری‌های اقتصادی و روانی‌شان همدردی می‌کردم و این برایم انگیزه‌ای شد تا این مسئله را بسیار جدی بگیرم. پس از آن هدف تازه‌ای پیدا کردم: وکیل حقوق بشر شوم تا بتوانم به پناهندگان کمک حقوقی کنم، و قدم‌به‌قدم به سوی آن رؤیا پیش می‌روم.
اکنون در تیم پشتیبانی پروژه‌ی ارتقای دسترسی پناهندگان به اطلاعات در MAP، نهادها و سیاست‌های مفید برای پناهندگانی را که در کره زندگی می‌کنند بررسی می‌کنم و آن‌ها را به‌صورت اخبار کارتی تهیه و منتشر می‌کنم. بیشتر محتوای اخبار به‌طور مستقیم یا غیرمستقیم بر زندگی پناهندگان تأثیر زیادی دارد؛ بنابراین هر بار که خبری منتشر می‌کنم، با احساس مسئولیت سنگین تمام تلاشم را می‌کنم تا مطلب را ساده‌تر و روشن‌تر منتقل کنم.
Q2. لطفاً انگیزه‌ی خود را از درخواست همکاری با MAP بگویید 🙂
در جست‌وجوی فعالیت داوطلبانه برای پناهندگانی که در کشور ما زندگی می‌کنند، با سازمان MAP آشنا شدم و این‌که برای بهبود کیفیت زندگی آنان در حوزه‌های گوناگون فعالیت می‌کند، برایم بسیار جذاب بود. به‌ویژه آنچه بیش از همه بر من اثر گذاشت این بود که MAP علاوه بر دشواری‌های اقتصادی، حقوقی و اداری پناهندگان در جامعه‌ی کره، با حمایت‌های مربوط به سلامت روان و روانی‌ـ‌اجتماعی، به مشکلات درونی آنان نیز توجه می‌کند.
جهت‌گیری MAP در حمایت از پناهندگان این امید را در من ایجاد کرد که می‌توان «مهاجرت قلبی» را، که از نظر من مهاجرت (Migration) به معنای واقعی است، محقق کرد؛ و درخواست دادم تا داوطلبی باشم که در این مسیر یاری‌رسان است.
Q3. جای خالی را در جمله‌ی «می‌خواهم فعالی باشم که …» پر کنید!
می‌خواهم داوطلبی باشم که از خودش شرمنده نیست. گاهی به نظر می‌رسد هر کسی می‌خواهد با خود یا با شرایط واقعی کنار بیاید و راه آسان‌تر را انتخاب کند. من هم وقتی خسته و ناتوان می‌شوم، فکر می‌کنم که همین مقدار هم کافی است. اما به‌جای آن‌که به‌خاطر دشواری آن لحظه از مشکل بگریزم و کنار بکشم، می‌خواهم برای آن‌که از خودم شرمنده نباشم، صادقانه به همکاران داوطلب MAP و پناهندگان بگویم که کار سخت است و داوطلبی باشم که می‌تواند مشکل را با هم به‌خوبی حل کند.
Q4. فکر می‌کنید برای آن‌که جامعه‌ی ما بهتر شود، اکنون بیش از همه به چه چیزی نیاز است؟
فکر می‌کنم برای بهتر شدن جامعه‌ی ما بیش از همه به «گفتگو» نیاز است. با محبوبیت MBTI شیوه‌ی شناخت خود و دیگران همگانی شده است، اما هنوز به نظر می‌رسد توانایی پذیرش تفاوت با کسانی که با ما فرق دارند و ارتباط با آنان کم است. شاید ما حتی از گشودن باب گفتگو با کسی که نظر دیگری دارد، فشار زیادی حس می‌کنیم.
در پس مسائل اجتماعی اخیر این مشکل وجود دارد که به صرف تفاوت در نظر، یا طرفین اصلاً تلاشی برای گفتگو نمی‌کنند یا یک طرف آن را رد می‌کند و کل جامعه رنج آن را تحمل می‌کند. دنیایی که در آن گفتگو، که نخستین گام ارتباط است، کاهش یافته، هزینه‌ی اجتماعی هنگفتی بر همه‌ی ما تحمیل می‌کند و اوضاع را بدتر می‌کند. بنابراین فکر می‌کنم برای بهتر شدن جامعه‌ی ما باید به سوی جامعه‌ای برویم که با گفتگو آغاز می‌کند، با گفتگو حل می‌کند و با گفتگو پیشرفت می‌کند.
Q5. چه چیزی خوشی کوچک اما مطمئن شما را می‌سازد؟
نوشیدن یک آیس آمریکانوی خوشمزه
Q6. چه زمانی احساس می‌کنید خودِ واقعی‌تان هستید؟
وقتی بدون توجه به اطرافیان، نظر یا دیدگاهم را با اعتمادبه‌نفس بیان می‌کنم
Q7. گاهی انسان، چه دیگران بپسندند چه نه، خودش خودش را تحسین می‌کند. باشکوه‌ترین لحظه‌ی زندگی شما چه زمانی بود؟
وقتی در انتخابات ریاست شورای دانش‌آموزی دبیرستان برنده شدم
Q8. کاری که تاکنون هرگز انجام نداده‌اید اما برای کشف خودتان دوست دارید امتحان کنید چیست؟
بازیگری، دی‌جی‌گری
Q9. با فعالیت در MAP می‌خواهید چه تغییری ایجاد کنید؟
می‌خواهم فضایی بسازم که پناهندگان به MAP اعتماد بیشتری احساس کنند و از طریق MAP اعتمادبه‌نفس کسب کنند. آرزو دارم دست‌کم هنگامی که با MAP هستند، به‌جای تنهایی، احساس کنند حامیانی مطمئن را یافته‌اند. هرچند هنوز داوطلبی کم‌تجربه‌ام، اما من نیز در این مسیر در کنار پناهندگان، تخصص خود را افزایش می‌دهم و رشد می‌کنم تا حامی قابل‌اعتمادتری شوم.