«با هم می‌توانیم: با هم التیام می‌یابیم، می‌آموزیم و می‌درخشیم (Together We Can: Together We Heal, Learn and Shine)» شعار کارزاری بود که مهاجرت به‌سوی صلح آسیا (Migration to Asia Peace) یا MAP در ماه ژوئن گذشته، که روز جهانی پناهنده (20 ژوئن) در آن قرار دارد، برگزار کرد. عبارت «با هم می‌توانیم (Together We Can)» که سرشار از اطمینان مثبت و امید است، تجربه‌ی فعالان MAP را در سال‌ها دیدار و همکاری با جوامع گوناگون پناهندگان و پناهندگان بسیار در خود فشرده دارد. اما شمار فعالانی که زندگی خود را همراه با پناهندگان می‌گذرانند اندک است، و پناهنده در زندگی روزمره‌ی خود با کسانی غیر از فعالان به «ما (We)» تبدیل می‌شود. به همین دلیل سراغ پناهندگان و دوستانشان رفتیم. پناهندگانی که در چهار منطقه‌ی گیونگنام، جئونبوک، گیونگی و سئول زندگی می‌کنند و دوستان کره‌ای آنان، موافقت کردند داستان‌هایشان را در ویدیو ثبت کنند و با هم‌شهریان و پناهندگان به اشتراک بگذارند.
چهار داستان «پناهنده و کسی که کنارش است (Refugees and Their Korean Friends)» را معرفی می‌کنیم. ما در وقتی که با دوست می‌گذرانیم التیام می‌یابیم، ارزشی گرانبها می‌آموزیم و هنگامی که کنار دوستیم، چهره‌مان روشن و خندان می‌شود. دوستان در ویدیو نیز چنین‌اند. با آنکه داشتن دوست خوب است، به نظر می‌رسد پیدا کردن دوست و دوست شدن با کسی همیشه آسان نیست. این افراد چگونه دوست شدند؟👋