🗣💬
📌پنجشنبه 15 ژوئن 📌آکادمی نئوتی‌نامو، همبستگی مردمی برای دموکراسی مشارکتی (PSPD)
تیم «گفت‌وگو با پناهندگان» به مناسبت روز جهانی پناهنده سازمان ملل همراه با «آکادمی نئوتی‌نامو» برنامه گفت‌وگوی «پناهنده در میان ما» را برگزار کرد! یئون‌وو، شیما و رضایی، سه نفر، بخشی از زندگی‌ای را که به‌عنوان پناهنده تجربه کرده‌اند با شرکت‌کنندگان در میان گذاشتند. چه پرسش‌ها و پاسخ‌هایی رد و بدل شد؟ بخشی از محتوای تأثیرگذار این برنامه را برایتان فاش می‌کنیم🤗
✍️با شنیدن «خانواده» چه چیزی به ذهنتان می‌رسد؟ 🔹یئون‌وو) از همان زمانی که برای اولین بار به کره آمدم، یک «برادر» به من کمک کرده است. آزادی و محبتی را که هنگام زندگی با خانواده خونی حس نکرده بودم، از طریق خانواده غیرخونی شناختم. 🔹شیما) پسرم عمر هنوز در مصر است. پس از ترک خانواده فهمیدم خانواده چیست و ارزش خانواده را حس کردم. 🔹رضایی) دو برادر و مادرم در ایران هستند. در کره توانستم «مادر» دیگری را ملاقات کنم.
✍️«رویا» چیست؟ 🔹رضایی) صلح جهانی. شاید رویای همه پناهندگان باشد. 🔹شیما) از ابتدا رویاهای زیادی داشتم و یکی از آن‌ها روزنامه‌نگار موفق شدن بود. اما به خاطر تغییرات سیاسی نتوانستم آن رویا را حفظ کنم و سرانجام مصر را ترک کردم. 🔹یئون‌وو) رویای اولیه‌ام این بود که سوریه را ترک کنم و آزادانه زندگی کنم. پس از آمدن به کره و موفقیت در گرفتن تابعیت، راه‌های بسیاری باز شد و اکنون همچنان در این فکرم که چه کنم.
✍️پس از آمدن به کره چه چیزی تغییر کرد؟ 🔹رضایی) افغانستان محل زندگی اقوام گوناگون است و پرسیدن از نژاد یکدیگر امری طبیعی بود. اما در کره همه خارجی هستند. 🔹یئون‌وو) در فرهنگ غذایی کره، گوشت خوک و مشروب از هم جدا نمی‌شوند. من از «سومک» (ترکیب سوجو و آبجو) شروع کردم. 🔹شیما) پس از مهاجرت به کره، نقاط قوت و ضعف خودم را کشف کردم. درباره تاریخ کره آموختم و کتاب‌های زیادی خواندم. البته سریال‌های زیادی هم تماشا کردم.
