🗣💬
📌چهارشنبه 31 مه 📌دبیرستان اون‌یئول (راهنمایی و دبیرستان)
تیم «گفت‌وگو با پناهندگان» برای سخنرانی ویژه در درس «دا-بِئوم (Dabaeum)» به دبیرستان اون‌یئول رفت. این فرصتی بود تا یئون‌وو با دانش‌آموزان گفت‌وگویی عمیق و صمیمانه داشته باشد.
💭 یئون‌وو می‌گوید محیط پیرامون مدرسه بسیار خوب بود. فضای آن نسبت به مدارس دیگر آرام‌تر بود، به‌طوری که او نیز فکر کرد: «کاش در کودکی به چنین مدرسه‌ای می‌رفتم.» او همچنین گفت برخلاف جاهای دیگر، شیوه‌ای که در آن دانش‌آموزان به جای خودشان دوست کنارشان را معرفی می‌کردند، برایش تأثیرگذار بود. می‌گوید دانش‌آموزان می‌دانستند دوستانشان چه چیزی را دوست دارند و در چه کاری خوب‌اند. او افزود از دیدن اینکه دانش‌آموزان تا این حد صمیمانه به هم پیوسته‌اند، فلسفه اون‌یئول برای پرورش حساسیت اجتماعی برجسته به نظرش رسید. 💭 او می‌گوید پرسش «شما در سنین کم به کره آمدید و تنها در جِجو زندگی کردید؛ احتمالاً احساس تنهایی می‌کردید، در چنین مواقعی چگونه بر آن غلبه کردید؟» در یادش مانده است. یئون‌وو پاسخ داد که راهی برای رها شدن از تنهایی و استرس پیدا نکرد و فقط تحمل کرد، و به همین دلیل بسیار بیمار شد و هنوز هم تحت درمان است. بنابراین به دانش‌آموزان افزود که وقتی دچار استرس می‌شوند، خوب است راهی برای رفع فوری آن بیابند. 💭 افزون بر این، دانش‌آموزان پرسش‌های گوناگون دیگری از یئون‌وو پرسیدند و گفت‌وگو ادامه یافت. «از میان این‌همه کشور، چگونه به کره آمدید؟» «چگونه سوریه را ترک کردید؟» «وقتی در سوریه زندگی می‌کردید، رویایتان چه بود؟» «وقتی به کره آمدید و آزادی را تجربه کردید، چه احساسی داشتید؟» «در کره چه کارهایی کرده‌اید؟ آیا رابطه عاشقانه هم داشته‌اید؟» «نکات خوب زندگی در کره چیست؟ یا فرهنگی بوده که درک یا پذیرفتنش دشوار باشد؟» «نگرانی‌ای وجود دارد که پناهندگان فرصت‌های شغلی کره‌ای‌ها را کم کنند؛ نظر شما چیست؟»
