Q1. لطفاً خودتان را به‌طور خلاصه معرفی کنید!
سلام. من کیم سو‌یون هستم و فعالیت داوطلبانه‌ام را در MAP در نیمه‌ی دوم 2022 آغاز کرده‌ام. مسئول کتابخانه‌ی انسانی و نوشتن خبرنامه‌ی دیسپلیسد (Displaced) شده‌ام. من MAP را از طریق دیسپلیسد شناختم و اینکه این بار خودم خبرنامه را می‌نویسم برایم شگفت‌انگیز است. در کتابخانه‌ی انسانی ماه ژوئن به‌عنوان خواننده همراه بودم و در رویداد روز پناهنده به تبلیغ مشغول بودم. کم‌کم با کتاب‌های انسانی آشنا می‌شوم و منتظر فعالیت‌های پیش رو هستم.
Q2. جمله‌ی «می‌خواهم داوطلبی … باشم» را کامل کنید!
می‌خواهم داوطلبی «پرانرژی» باشم.
در جلسه‌ی توجیهی فعالان هم به همین پرسش همین پاسخ را دادم. حدود یک سال و نیم گذشته را در دانشکده‌ی تحصیلات تکمیلی فقط درس خواندم و حالا خوشحالم که با این فعالیت با آدم‌های تازه‌ی زیادی آشنا می‌شوم. می‌خواهم از این پس با انرژی فعالیت کنم~
Q3. از انگیزه‌ی خود برای درخواست فعالیت در MAP بگویید.
A3. پیش‌تر در فعالیت‌های دیگر به این نتیجه رسیدم که باید بیشتر درس بخوانم و به تحصیلات تکمیلی رفتم، اما باز هم که فقط درس خواندم، احساس کردم به تجربه‌ی میدانی بیشتری نیاز دارم. فکر کردم اکنون زمان آن است که دوباره فعالیت کنم و در MAP درخواست دادم. چون درباره‌ی مهاجرت و پناهندگان مطالعه می‌کنم، می‌خواستم فعالیتی داشته باشم که در میدان با پناهندگان دیدار کنم. برای همین می‌خواستم در کتابخانه‌ی انسانی با فعالان همکاری کنم و خوشبختانه این بار مسئول کتابخانه‌ی انسانی شدم.
Q4. چه زمانی احساس می‌کنید کاملاً خودِ خودتان هستید؟
A4. مدت‌هاست انسان‌شناسی فرهنگی می‌خوانم. چون به مسیر شغلی مرتبط با پژوهش انسان‌شناسی فکر می‌کنم، هر وقت دلم می‌خواهد درباره‌ی هر کاری پژوهش کنم، بیشتر از همیشه احساس می‌کنم خودِ خودم هستم. برای مثال، هنگامی که در رویداد روز پناهنده به تبلیغ کتابخانه‌ی انسانی می‌پرداختم هم همین‌طور بود. در ابتدا قصد نوشتن نداشتم، اما چون در رویداد چیزهای زیادی دیدم و احساس کردم، بر پایه‌ی آن‌ها متنی درباره‌ی معنای جشنواره‌ی مهاجران در میدان یک شهر بزرگ نوشتم و به‌عنوان گزارش پایان‌ترم ارائه دادم. فکر می‌کنم در فعالیت‌های آینده‌ام در MAP هم چیزهای بیشتری برای پژوهش پیدا خواهم کرد.
Q5. به نظر شما برای اینکه جامعه‌ی ما جامعه‌ی بهتری شود، اکنون چه چیزی از همه مهم‌تر است؟
چیزهای زیادی به ذهنم می‌رسد، که یکی از آن‌ها ذهن باز نسبت به دیگران است. این چیزی است که هنگام مطالعه‌ی انسان‌شناسی فرهنگی همیشه به آن فکر می‌کنم. این فقط به حوزه‌ی مهاجرت و پناهندگان که بیشتر پژوهش می‌کنم مربوط نیست؛ درباره‌ی معلولیت، دین، جنسیت و کوییر، نژاد و بسیاری از مسائل دیگر اقلیت‌ها هم صدق می‌کند. اگر در تعداد بیشتری از مردم اندکی بیشتر این ذهنیت شکل بگیرد که دیگران را همان‌گونه که هستند بپذیرند و بفهمند، جامعه‌ی ما می‌تواند بهتر از امروز شود.
Q6. در پایان، با فعالیت در MAP می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
چون مدت فعالیت داوطلبانه‌ام کوتاه است، نمی‌توانم تغییرات بزرگ و بسیاری ایجاد کنم، اما می‌خواهم از تغییرهای کوچک شروع کنم. در روزی که من کار می‌کنم بیشترین تعداد داوطلبان حضور دارند. فکر می‌کنم با صمیمی شدن با همکارانم می‌توانم فرهنگ داوطلبانی را بسازم که با هم رابطه‌ی خوبی دارند، و امیدوارم با کتاب‌های انسانی هم رابطه‌ی اعتماد خوبی برقرار کنم تا فعالیتی شود که روی هر دو طرف تأثیر خوبی بگذارد. همچنین امیدوارم از طریق نوشته‌هایم دیسپلیسد بتواند به حوزه‌های متنوع‌تری از گذشته بپردازد.
