پرسش 1. لطفاً خودتان را به‌طور خلاصه معرفی کنید!
سلام! من سونگ ها‌یونگ هستم و در نیمه‌ی دوم سال به‌عنوان داوطلب MAP فعالیت می‌کنم. در حال حاضر در دو رشته‌ی مطالعات منطقه‌ای بین‌المللی و مددکاری اجتماعی تحصیل می‌کنم. با چشم‌اندازهایی مانند «Why not Change the World» و «یاد بگیریم تا به دیگران ببخشیم»، سخت درس می‌خوانم و با شور و فروتنی برای آینده تلاش می‌کنم. از پیش به سازمان MAP و مسائل پناهندگان علاقه‌ی مداوم داشته‌ام و مشترک «دیسپلیسد (Displaced)» نیز هستم! به همین دلیل بسیار سپاسگزارم که توانسته‌ام در نیمه‌ی دوم سال به‌عنوان داوطلب با شما همراه شوم.
پرسش 2. لطفاً درباره‌ی انگیزه‌ی خود برای همکاری با MAP بگویید.
با شرکت در «کتابخانه‌ی کتاب‌های انسانی»، یکی از برنامه‌های MAP، با واقعیت طردشدن پناهندگان در جامعه‌ی کره روبه‌رو شدم. تا آن زمان فکر می‌کردم پناهندگی مسئله‌ای بین‌المللی است و از جامعه‌ی کره دور است، اما آن لحظه، لحظه‌ای بود که دریافتم این مشکل نزدیک‌تر از آنچه می‌پنداشتم و واقعی است. به‌ویژه با بررسی تجربه و وضعیت طرد پناهندگان در بحران کووید-19، با واقعیت تبعیضی که پناهندگان در حوزه‌هایی مانند سلامت روان، خشونت و آموزش با آن روبه‌رو هستند، مواجه شدم.
ما به‌عنوان شهروندان جهانی که با هم زندگی می‌کنیم، باید با این مسائل همدلی کنیم و برای حل آن‌ها بکوشیم. به باور من، برای عمل کردن نیز لازم است که مسئله را درست بشناسیم و با نگاهی درست به آن بنگریم. فکر کردم گزارش «گیومه و خط‌پیوند» که MAP منتشر می‌کند، می‌تواند پلی مهم برای همدلی و فهم مشکلاتی باشد که پناهندگان تجربه می‌کنند. به همین دلیل درخواست دادم تا با هم پلی میان پناهندگان و جهان بسازیم و آن را تجربه کنیم. 🙂
پرسش 3. جای خالی جمله‌ی «می‌خواهم داوطلبی … باشم» را پر کنید!
می‌خواهم داوطلبی «دارای دلی راستین» باشم!
بر پایه‌ی فرهنگ لغت آنلاین اوریمال‌سم (Urimalsaem)، «راستین بودن» یعنی «در دل ناراستی نداشتن و جنبه‌ای پاک و درست داشتن». همسو با همین معنا، امیدوارم در همه‌ی مراحل فعالیت، نگرش و رفتار من پاک و درست باشد. دوست دارم به جامعه‌ی همکار در فعالیت و به همسایگان با نگاهی پاک بنگرم، هنگام فعالیت با شوری پاک کار کنم و در پایان فعالیت لحظه‌ای از شادی و رضایت خاطر پاک را حس کنم.
پرسش 4. گاهی، فارغ از آنکه دیگران بدانند یا نه، خودمان به خودمان می‌بالیم. در زندگی شما، چه لحظه‌ای بیشتر از همه به خود بالیده‌اید؟
من اشتیاق علمی عجیبی دارم و به کاوش در ریشه‌ی مسائل علاقه‌مندم. زمانی که در یک انجمن علمی فعالیت می‌کردم، مسئله‌ای را برمی‌گزیدم، علتِ مسئله‌شدن آن را می‌جستم، علتِ آن علت را می‌جستم و سرانجام که ریشه‌ی مسئله را یافتم، احساس رضایت کردم. وقتی این یافته‌ها را در یک ارائه‌ی علمی ارائه کردم و دانشجویانی که آن را شنیدند شروع به شناخت، همدلی و فهم مسئله کردند، به توانایی‌ام و به خودم بالیدم.
پرسش 5. چه چیزی شادی کوچک و مطمئن مخصوص خودتان را می‌سازد؟
در حال حاضر در کنار تحصیل فعالیت هم می‌کنم! هنگامی که از تکلیف و درس خسته می‌شوم، بیرون می‌روم، هوای خنک را استنشاق می‌کنم و در حالی که به آهنگ مورد علاقه‌ام گوش می‌دهم قدم می‌زنم؛ در این لحظه‌ها شادی را حس می‌کنم.
پرسش 6. کاری که تا امروز هرگز انجام نداده‌اید ولی برای کشف خودتان دوست دارید انجام دهید چیست؟
دوست دارم تنها سفر کنم! کنجکاوم بدانم هنگام روبه‌رو شدن با سختی (؟) در سفر تنها چگونه آن را حل می‌کنم، استرس خود را چگونه تخلیه می‌کنم و هنگام آشنا شدن با افراد تازه چه تصویری از خودم نشان می‌دهم. می‌خواهم خودم را در محیطی تازه کشف کنم.
پرسش 7. در پایان، با فعالیت در MAP می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
می‌خواهم «تغییر نگاه اجتماعی» را رقم بزنم. در مدت فعالیتم، حتی اگر تغییری بزرگ نباشد، می‌خواهم تغییری کوچک ایجاد کنم. همان‌طور که نگاه من به پناهندگان از طریق «کتابخانه‌ی کتاب‌های انسانی» MAP تغییر کرد، امیدوارم از طریق «گیومه و خط‌پیوند» نگاه یک نفر تغییر کند و بر دیگری اثر بگذارد، و این اثر به دیگران هم برسد تا کم‌کم نگاه جامعه نیز تغییر کند. بدین ترتیب مهاجران و پناهندگانی که تا امروز مطابق نگاه جامعه زیسته‌اند، بتوانند آزادانه در جامعه به زندگی خود نگاه کنند و روابط برقرار کنند. من بر این باورم که MAP در نقطه‌ی آغاز تغییر قرار دارد، تا افراد بیشتری به جامعه پیوند بخورند!
