به اعضای حامی مهاجرت برای صلح آسیا (MAP)
حال شما چطور بود؟
در پایان سال 2020 از حال شما می‌پرسیم.
پیش از هر چیز، آرزو می‌کنیم شما و خانواده، همکاران و اجتماعتان ایمن و سالم بوده باشید.
کووید-19 که در ابتدای امسال حتی تصورش را هم نمی‌کردیم، به بیماری همه‌گیر جهانی تبدیل شد و فروکش نمی‌کند. تبادل و دادوستد میان کشورها قطع شد، جامعه‌ها از حرکت ایستادند، و رؤیاها و برنامه‌های افراد اصلاح، به تعویق انداخته یا رها شد. نگرانیم که رنج جسمی، اقتصادی و روانی انباشته‌شده در یک سال، در دل شما گرهی بر جای نگذاشته باشد.
دبیرخانه‌ی مهاجرت برای صلح آسیا (MAP) در میان همه‌گیری نیز نشاط خود را از دست نداد و سالی پرکار را پشت سر گذاشت. با اینکه رویدادهایی مانند معاینه‌های سلامت و رویدادهای فرهنگی به‌سبب کرونا لغو شد، تمام توان خود را برای فعالیت‌های پاسخ به بحران گذاشتیم. پروژه‌ی ارتقای سلامت پناهندگان و پروژه‌ی آموزش صلح و حقوق بشر که از ابتدا به آن‌ها پرداخته بودیم، دستاوردی بزرگ‌تر از سال گذشته داشتند. همچنین افزایش ناگهانی نیاز به کمک‌های اضطراری به‌سبب کرونا و مشاوره و آموزش در محیط بدون تماس، ما را به گام‌هایی به سوی نوآوری واداشت. کار تیمی چهار فعال و هشت داوطلب، MAP را حتی در میان کرونا به پیش برد. این افراد که خستگی ناشی از فاصله‌گذاری اجتماعی، ناامیدی و اضطراب شخصی و فشار کار سنگین را با وقار و شوخ‌طبعی از خود دور می‌کنند، مایه‌ی افتخار MAP هستند.
و اینکه چهره‌های MAP بی‌آنکه فروبپاشند توانستند فعالانه کار کنند، به لطف شما اعضایی است که از MAP حمایت کردید و همراهش بودید. گفته می‌شود حمایت‌های مالی به‌سبب مشکلات اقتصادی کاهش یافت و فعالیت سازمان‌های جامعه‌ی مدنی بسیار محدود شد، اما اعضای MAP محکم در جای خود ماندند. همچنین اعضای جدیدی هستند که با وجود سالی دشوار دلشان را گشودند و دستمان را گرفتند.
اعضایی را به یاد داریم که در آغاز مقابله با بحران کرونا فعالانه خرد و حمایت خود را با ما سهیم شدند. هنگامی که جامعه به‌سبب کووید-19 متوقف شد، از حال پناهندگانی پرسیدید که خویشاوند و شبکه‌ی ایمنی اجتماعی برای تکیه ندارند، و هنگامی که نظام توزیع ماسک عمومی اعلام شد، نگران پناهندگان بدون بیمه‌ی درمانی بودید. هنگامی که در اندیشه‌ی نقش و مسئولیت نهادهای حقوق پناهندگان در شرایط بحران بودیم، راه را به ما نشان دادید. با نزدیک‌ترین اجتماع خود ماسک، لوازم ضروری و کمک‌های مالی اضطراری جمع کردید و برای MAP فرستادید. به لطف شما دبیرخانه‌ی MAP به مقصد ارسالی تبدیل شد که دل شهروندان و پناهندگان را به هم پیوند می‌دهد و ما مشتری ثابت پستخانه‌ی داخل پردیس دانشگاه دونگ‌گوک شدیم. بعدها دانشجویی که در پستخانه کار می‌کرد، با هم‌دلی با نیت شما، یک جعبه مواد غذایی حمایت کرد.
آنچه من با کووید-19 دوباره دریافتم این است که جوهر سازمان مدنی، اعضای آن هستند. شرمنده‌ام که بگویم تاکنون گمان می‌کردم اعضای ما به این دلیل حامی MAP شده‌اند که می‌خواهند به سازمانی مدنیِ جوان، کوچک و ناپخته کمک کنند. اما اکنون می‌دانم ارزشی که شما برای جامعه‌ای ایمن برای همه و جامعه‌ای که در کنار پناهندگان زندگی می‌کند قائلید، سرچشمه‌ی عمیق دلی است که با MAP همراه شده است. همچنین به این فکر افتادم که به اندازه‌ی اعتمادی که شما به MAP نشان دادید، با شما ارتباط نداشتیم. در سال جدید MAP خواهیم شد که بیشتر احوال‌پرسی می‌کند و حلقه‌ی پیوند میان شما و پناهندگان را می‌سازد.
بسیار سپاسگزاریم از یک سال همراهی. آرزو می‌کنیم سال نو را با دلی پر از امید آغاز کنید.
مهاجرت برای صلح آسیا (MAP)
با احترام، Kim Young-ah، مدیر