Q1. لطفاً مختصری خودتان را معرفی کنید!
سلام. من Keum Hui-yeon هستم و این بار به‌عنوان داوطلب تیم خبر پناهندگان در MAP همراه شده‌ام.
Q2. لطفاً درباره‌ی انگیزه‌ی همراهی با MAP و کاری که انجام می‌دهید توضیح دهید.
چند آرزو داشتم که حتماً امسال به آن‌ها برسم، و یکی‌شان این تصمیم بود که امسال را حتماً برای افراد بی‌خانمان صرف کنم. اما کاری که یک فرد تنها می‌تواند بکند بیش از آنچه فکر می‌کردم نبود و یافتن فرصت داوطلبی دشوار بود. در همین حال از دوستی که با وضعیت پناهندگی در کره زندگی می‌کند درباره‌ی نگرانی‌اش از وضعیت اقامت در کره شنیدم و فکر کردم افراد بی‌خانمان و پناهندگان، به هر دلیلی، هر دو در مسیر ترک خانه و جست‌وجوی پناهگاهی تازه‌اند و در وضعیت مشابهی قرار دارند؛ و به همین دلیل درخواست دادم.
من در تیم خبر پناهندگان کمک می‌کنم که کاری می‌کند پناهندگان اطلاعات مورد نیازشان را به‌موقع بدانند. بیشتر مسئول جمع‌آوری اطلاعات، ویرایش و ترجمه هستم.
Q3. لطفاً جمله‌ی «می‌خواهم داوطلبی … باشم» را کامل کنید!
داوطلبی پایدار. البته کسانی هم لازم‌اند که طرح‌های بزرگ بریزند، اما من فعلاً بیشتر به «کمک کوچک» اهمیت می‌دهم و می‌خواهم عادت داوطلبی را به این شکل در خود پرورش دهم. می‌خواهم ساختار زندگی‌ای داشته باشم که در آن به‌جای داوطلبی در زمان آزاد، برای داوطلبی زمان بسازم.
Q4. چه چیزی به شما شادی کوچک و مطمئن می‌دهد؟
موسیقی و رقص. وقتی آهنگ تک‌تک سازهای گوناگون در موسیقی را در ذهن مجسم می‌کنم بی‌اختیار غرق می‌شوم، و وقتی می‌رقصم همه‌چیز محو می‌شود و فقط من و موسیقی می‌مانیم و در هم تنیده می‌شویم؛ این حس را بسیار دوست دارم. به‌ویژه موسیقی و رقصی که دوست دارم وجه مشترکی دارند: با لحظه‌ی حاضر و با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنیم و بداهه لحظه‌های تازه می‌سازیم، و این روند شادی زیادی به من می‌دهد.
Q5. در پایان، با فعالیت در MAP می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
واژه‌ی تغییر واقعاً تأثیرگذار و نوآورانه به نظر می‌رسد و چون هنوز چیز زیادی نمی‌دانم، مطمئن نیستم شایسته‌ی چنین واژه‌ی باشکوهی باشم. اما چیزی که در این فعالیت کوتاه حس کرده‌ام این بود که اطلاعات مخصوص پناهندگان بسیار کم است، و به همین دلیل برای اطلاعات دقیق‌تر تاکنون چند بار مجبور شده‌ام تلفن بزنم. امیدوارم این تماس‌هایی که برای اطلاعات دقیق گرفتم روی هم انباشته شود و برای من که از تلفن‌زدن می‌ترسم، شجاعت صحبت راحت تلفنی با لحنی بزرگ‌سالانه پدید آورد، و سازمان‌هایی که با من تماس داشتند نیز تغییری پیدا کنند که از این پس نمایش اطلاعات برای پناهندگان را در نظر بگیرند!
