Q1. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید!
سلام. من Bang Ji-hyeon هستم که در نیمه‌ی دوم امسال از طریق برنامه‌ی YP کویکا (KOICA) به MAP پیوستم. هفت ماه (تا پایان فوریه‌ی 2024) به‌عنوان کارمند MAP پنج روز در هفته سر کار می‌آیم. از دیدار همگی خوشحالم~!
Q2. از انگیزه‌ی خود برای همراهی با MAP و کاری که انجام می‌دهید بگویید.
همیشه در کره بزرگ شده بودم و پس از بزرگسالی مدتی کوتاه در خارج از کشور زندگی کردم. شاید چون از کودکی در خارج زندگی نکرده بودم، فهمیدن نظام‌ها و فرهنگ برایم خیلی سخت بود. اغلب با خودم فکر می‌کردم که من خودم خواستم بیایم، پس چرا این‌قدر کارهای سخت پیش می‌آید و اینکه زندگی در خارج از کشور را خیلی ساده گرفته بودم. به نظرم این فکرها به‌طور طبیعی به زندگی مهاجران و همچنین پناهندگانی که بدون داشتن حق انتخاب به کشوری دیگر آمده‌اند رسید.
در دانشگاه جامعه‌شناسی می‌خواندم و در جشنواره‌ی فیلم مستندی که در آن شرکت کردم، فهمیدم که این افکار می‌تواند به یک فعالیت حرفه‌ای تبدیل شود. پیش از آن «فعال» برایم شغل به حساب نمی‌آمد، اما از طریق مستند یاد گرفتم که هر کسی می‌تواند فعال شود و به نظرم این تجربه تأثیر بزرگی بر جست‌وجوی مسیر شغلی‌ام گذاشت.
مدام به این فکر می‌کردم که فرهنگ کشور ما از یک سو به خارجیان (عمدتاً جامعه‌ی سفیدپوست صاحب قدرت) بسیار توجه نشان می‌دهد و از سوی دیگر نسبت به خارجیانی که از کشورهایی با توان اقتصادی کمتر از کشور ما آمده‌اند، تبعیض و بی‌اعتنایی بسیار شدیدی دارد؛ وضعیتی عجیب. برای همین دوست داشتم به‌جای نهادهای خارجی، برای مهاجران و پناهندگانی که در کشور خودمان هستند کار کنم. به همین دلیل به شمار اندک نهادهای حمایت از پناهندگان در داخل کشور علاقه‌مند شدم و به MAP رسیدم. هه‌هه شاید انگیزه‌ام را بیش از حد با جزئیات (TMI) گفتم، اما چون کنجکاو بودم دیگران هم با چه انگیزه‌ای با MAP همراه می‌شوند، خیلی مفصل نوشتم.
کاری که در MAP بر عهده دارم مدرسه‌ی زبان کره‌ای و مشاوره‌ی پرونده‌هاست. کار مدرسه‌ی زبان کره‌ای را از همان روز اول ورود (؟) شروع کردم و مشاوره‌ی پرونده‌ها را هنوز با دلی لرزان آماده می‌کنم.
Q4. به نظر شما برای بهتر شدن جامعه‌ی ما اکنون چه چیزی از همه لازم‌تر است؟
فکر می‌کنم باید جامعه‌ای شود که بتوان در آن فراغت بیشتری داشت. اغلب به نظرم می‌رسد که بسیاری از مشکلاتی که اکنون در جامعه‌ی ما پدید می‌آید (نفرت و تقسیم به دسته‌ها، قطبی شدن و غیره) مشکلاتی است که به این دلیل پیش می‌آید که مردم در زندگی‌شان فراغت بسیار کمی دارند. فکر می‌کنم اگر جامعه‌ای با فراغت داشته باشیم، شاید بتوانیم بیشتر به این توجه کنیم که غیر از خودمان دیگران چگونه زندگی می‌کنند، اما واقعاً دشوار به نظر می‌رسد.
Q5. چه چیزی شادی کوچک و مطمئن مخصوص خودتان را به شما می‌دهد؟
فیلم دیدن را دوست دارم. اما در فیلم‌ها بسیار گزینشی‌ام؛ فیلم‌های تازه‌اکران را هم دوست دارم، اما به‌ویژه دیدن دوباره و دوباره‌ی فیلم‌هایی را که قبلاً دیده‌ام دوست دارم. بیشتر از دیدن در خانه، لذت اینکه منتظر اکران مجدد بمانم و در سینما ببینم واقعاً عالی است. هه‌هه. اگر بخواهم فیلم‌های مورد علاقه‌ام را نام ببرم، آن‌قدر زیاد است که سخت است، اما فیلم‌های رستگاری در شاوشنک، شوالیه‌ی تاریکی و مجموعه‌ی ارباب حلقه‌ها را واقعاً دوست دارم.
Q10. در پایان، با فعالیت در MAP می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
می‌خواهم تغییری ایجاد کنم تا پناهنده در یک دسته‌ی واحد به نام «پناهنده» جا نگیرد و ویژگی‌های فردی‌اش شناخته و محترم شمرده شود و با نام خودش خوانده شود. چون کاری که بر عهده خواهم گرفت بیشتر ارتباط با خود پناهندگان است، این را نگرشی می‌دانم که نباید فراموش کنم و آن را با خود همراه می‌کنم و تلاش خواهم کرد! 😊
