Q1. မိမိကိုယ်ကို အတိုချုပ် မိတ်ဆက်ပေးပါ။
မင်္ဂလာပါ။ ကျွန်ုပ်သည် ဂျွန်ဘွတ်အမျိုးသားတက္ကသိုလ် (Jeonbuk National University) အင်္ဂလိပ်စာနှင့် စာပေဌာန ဒုတိယနှစ်တွင် ပညာသင်ကြားနေသော Woo Yeong-min ဖြစ်ပါသည်။ ယခုအကြိမ် MAP တွင် ပြင်ပဆက်သွယ်ရေးနှင့် သတင်းဖြန့်ချိရေး အဖွဲ့ကို တာဝန်ယူရပါသည်။ ကျွန်ုပ်တွင် ကမ္ဘာကြီးအတွက် အကျိုးရှိသူ ဖြစ်လိုသည့် ကြီးမားသော အိပ်မက်တစ်ခု ရှိပါသည်။ MAP တွင် ထိုအစကို အတူတကွ စတင်နိုင်သဖြင့် အလွန်ပျော်ရွှင်၍ စိတ်လှုပ်ရှားနေပါသည်။
Q2. MAP သို့ လျှောက်ထားခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြပေးပါ။
ကျွန်ုပ်သည် တက္ကသိုလ်အတွင်းရှိ နိုင်ငံတကာလေ့လာရေးဌာန၏ “လူ့အခွင့်အရေးကို နားလည်ခြင်း” ဘာသာရပ်ကို တက်ရောက်ခဲ့ပါသည်။ ထိုဘာသာရပ်တွင် ပါမောက္ခက MAP ဟူသော အဖွဲ့အစည်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြခဲ့ပြီး ကျွန်ုပ်သည် အလွန်လုပ်ချင်သဖြင့် ချက်ချင်း လျှောက်ထားခဲ့ပါသည်။ ပါမောက္ခ မရှိခဲ့လျှင် ကျွန်ုပ်သည် MAP နှင့် အတူ မရှိနိုင်ခဲ့ပါ။
Q3. သင်သည် သင်ကိုယ်တိုင်နှင့် တူသည်ဟု ခံစားရသည့် အချိန်မှာ မည်သည့်အချိန် ဖြစ်ပါသနည်း။
ကျွန်ုပ်သည် တစ်စုံတစ်ရာကို တစ်ဦးတည်း အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်စေသည့်အခါ ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကို အတူညီဆုံးဟု ခံစားရပါသည်။ အမှန်စင်စစ် ကျွန်ုပ်သည် “တစ်ဦးတည်း” ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ နည်းပါသည်။ ကျောင်းကို ဝေးဝေးလံလံ ဂျွန်ဂျူသို့ လာပြီးနောက် တစ်ဦးတည်း ဆောင်ရွက်ရမည့် အလုပ်များ (အချိန်ပိုင်းအလုပ်၊ သန့်ရှင်းရေး၊ အဝတ်လျှော်ခြင်း စသည်) များလာသည်နှင့်အမျှ ပထမတွင် မည်သို့ လုပ်ရမည်မသိသလို မလုပ်ချင်သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း တစ်ခုချင်း ဖြေရှင်းလာရာမှ ဂုဏ်ယူခြင်းကို ခံစားလာရပါသည်။ ဂိမ်းထဲတွင် မစ်ရှင် (quest) များကို ဖြေရှင်းသွားသည့် ခံစားချက်ဟု ဆိုနိုင်ပါသည်။ ထို့ပြင် “ငါ ဒီလောက်ဝေးတဲ့နေရာမှာ တစ်ယောက်တည်း ကောင်းကောင်းနေနိုင်နေတာ၊ မလုပ်နိုင်စရာ ဘာရှိမလဲ” ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စိတ်ဓာတ်ရှိန်ပေးရင်း နေထိုင်နေရာမှ ယုံကြည်မှုရလာပြီး မည်သည့်အရာကိုမဆို စိန်ခေါ်ရန် သတ္တိ ရှိလာပါသည်။
Q4. ယခုအထိ တစ်ခါမျှ မလုပ်ဖူးသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် လုပ်ကြည့်လိုသည့်အရာ ရှိပါက အဘယ်နည်း။
ကျွန်ုပ်သည် ပြည်ပတွင် တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ကြည့်လိုပါသည်။ ပညာသင်ကြားရန် ဖြစ်စေ၊ ခရီးသွားရန်သာ ဖြစ်စေ ကိုရီးယားမဟုတ်သော အခြားနိုင်ငံတွင် “တစ်ဦးတည်း” အချိန်ကို ကုန်ဆုံးကြည့်လိုပါသည်။ အမှန်စင်စစ် ဂျေဂျူကျွန်းကို တစ်ပတ်ခန့် တစ်ဦးတည်း ခရီးထွက်ဖူးခဲ့ရာ ကျွန်ုပ် ဘာကို နှစ်သက်သည်၊ ဘာကို မနှစ်သက်သည်၊ ကျွန်ုပ် ဘာလုပ်နိုင်သည်၊ ဘာကို စိန်ခေါ်နိုင်သည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပါသည်။ ပြည်ပဆိုသည့် မရင်းနှီးသော နေရာတွင် ကျွန်ုပ်သည် မည်သို့ ကြီးထွားပြီး မည်သို့ သင်ယူသွားမည်ကို အလွန်သိချင်သဖြင့် ပြည်ပတွင် မဖြစ်မနေ နေထိုင်ကြည့်လိုပါသည်။
Q5. အခြားသူများ အသိအမှတ်ပြုသည်ဖြစ်စေ မပြုသည်ဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်ကြည့်လျှင်ပင် ကိုယ်ကိုယ်ကို ချောမောခန့်ညားသည်ဟု ထင်မိသော အချိန်များ ရှိပါသည်။ သင့်ဘဝတွင် သင် အချောမောဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်မှာ မည်သည့်အချိန် ဖြစ်ပါသနည်း။
ဂျေဂျူကျွန်းကို တစ်ဦးတည်း ခရီးသွားစဉ် နေဝင်ခါနီး 5 နာရီတွင် “ဂျီမီဘောင် (Jimibong)” ဟု ခေါ်သော အုရမ် (oreum၊ ဂျေဂျူကျွန်းရှိ တောင်ကုန်းငယ်) ကို တက်ခဲ့သည့်အချိန်သည် ကိုယ်တိုင် အချောမောဆုံးဟု ထင်မိသော အခိုက်အတန့် ဖြစ်ပုံရပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် အမှန်စင်စစ် ကစားသုံးခြင်းကို အလွန်မနှစ်သက်ပါ။ လမ်းလျှောက်ခြင်းထက် ဘတ်စ်ကားစီးခြင်းကို နှစ်သက်ပြီး အပြင်ထွက်ခြင်းထက် အိမ်တွင် လှဲနေခြင်းကို နှစ်သက်သူ ဖြစ်သော်လည်း SNS တွင် မြင်ခဲ့ဖူးသည့် ဂျီမီဘောင်၏ ပုံရိပ်ကြောင့် သတ္တိရှိရှိ စိန်ခေါ်ကြည့်ခဲ့ပါသည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ တစောင်းအလွန်မတ်ခြေရှိနေပါသည်။ ဤနေရာကို လုံးဝ မတက်နိုင်တော့ဟု ယူဆကာ လက်လျော့ရန် ကြံစည်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်မိသောအခါ အလွန်လှပသော ရှုခင်းတစ်ခု ရှိနေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာမျှ မစဉ်းစားတော့ဘဲ အုရမ်ကို ထပ်မံတက်ခဲ့ပါသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် လက်လျှော့မည့် ကျွန်ုပ်ဖြစ်သော်လည်း အဆုံးအထိ တက်လာနိုင်သည့် ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင်က အလွန်အမင်း ချောမောခန့်ညားပါသည်။ ဂျီမီဘောင် ထိပ်ရှိ ခုံတန်းလျားပေါ်တွင် လှဲ၍ မော့ကြည့်ခဲ့သည့် ကောင်းကင်ကို တစ်သက်လုံး မမေ့နိုင်ပါလိမ့်မည်။
Q6. ကျွန်ုပ်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်း ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေရန် ယခုအချိန်တွင် အဘယ်အရာကို အလိုအပ်ဆုံးဟု ထင်မြင်ပါသနည်း။
“ကွဲပြားမှုကို အသိအမှတ်ပြုသည့် သဘောထား” မဟုတ်ပါလား။ ‘မှား’ နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ‘ကွဲပြား’ နေခြင်းကို အသိအမှတ်ပြုသည့် သဘောထား ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့ အားလုံးသည် မိမိတို့၏ ဘဝအသီးသီးတွင် မှားနေခြင်း မဟုတ်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အချင်းချင်း မတူညီသော လူများ ဖြစ်သောကြောင့် အချင်းချင်း ထောက်ထားပြီး နားလည်ကာ နေထိုင်ရမည်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု ယူဆပါသည်။ ကျွန်ုပ် မကြာသေးမီက မကြာခဏ ပြောနေသော စကားတစ်ခုမှာ “why not?!” ဖြစ်ပါသည်။ ‘ဘာဖြစ်လဲ?’ ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ဖြင့် မကြာခဏ သုံးပါသည်။ ထိုသူက ကျွန်ုပ်နှင့် မတူသည်ဆိုပြီး ဘာဖြစ်လဲ?! ကျွန်ုပ်တို့သည် ကွဲပြားမှုကို အသိအမှတ်ပြုပြီး အချင်းချင်း လေးစားကာ နေထိုင်လျှင် ရပါသည်!
Q7. လူများ မသိသော်လည်း ကိုယ့်တွင်သာ ကွယ်ဝှက်နေသည့် ဆွဲဆောင်မှုမှာ အဘယ်နည်း။
ကျွန်ုပ်သည် အမှန်စင်စစ် စကားနည်းပြီး တိတ်ဆိတ်သူ ဟန်ပေါက်သော်လည်း ကျွန်ုပ်ကိုယ်ကိုယ် အတန်အသင့် ရယ်စရာကောင်းသူ ဟု ထင်ပါသည်.. ဟဟ။ ရင်းနှီးလာလျှင် အလွန်ပျော်စရာကောင်းသူ ဖြစ်ပြီး ရင်းနှီးသွားသူများရှေ့တွင်မူ အမှန်တကယ် ဆူညံပြီး ချစ်စရာ အပြုအမူများလည်း များပါသည်။ အတူလုပ်ကိုင်ကြမည့် MAP ဆရာ/ဆရာမများထံ ကျွန်ုပ်၏ ကွယ်ဝှက်ထားသော ဆွဲဆောင်မှုကို အားလုံး ပြသနိုင်လျှင် ကောင်းမည်ဟု မျှော်လင့်ပါသည် ဟဟ။
Q8. သင့်အတွက် သေးငယ်သော်လည်း သေချာသည့် ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသည့်အရာမှာ အဘယ်နည်း။
ကျွန်ုပ်သည် အိမ်နှင့်ဝေးရာ ဆောင်ရှိ တစ်ဦးတည်း နေထိုင်နေသဖြင့် တစ်ဦးတည်း ရှိနေသည့် အချိန် အလွန်များလာပါသည်။ တစ်ဦးတည်း ရှိနေရသည့်အခါ အလွန်ပျင်းရိသော်လည်း အခန်းထဲတွင် အရသာရှိသော အစားအစာကို စားခြင်းက ပျော်စရာကောင်းပါသည်။ မကြာသေးမီက တစ်ဦးတည်း တော့ပ်ပုတ်ကီ (tteokbokki) ကိုလည်း မကြာခဏ စားပါသည်! ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအားဖြင့် ယခုအခါ ရိုဇေ (rosé) တော့ပ်ပုတ်ကီကို စွဲလန်းနေပါသည်! ထို့ပြင် နောက်ထပ် သေးငယ်သော ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသည့် အရာမှာ ကျွန်ုပ်တို့ကျောင်းအတွင်း “ကာကာအို ဘိုက်ခ် (Kakao Bike)” ကို စီးခြင်း ဖြစ်ပါသည်! ရာသီဥတုကောင်းသည့်နေ့ သီချင်းနားထောင်ရင်း စက်ဘီးစီးလျှင် စိတ်ခံစားမှု အလွန်ကောင်းပါသည်! လေညင်းတဖြည်းဖြည်း တိုက်ပြီး နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည် ထိုးကျလာလျှင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်ပါသည်!
Q9. နောက်ဆုံးအနေဖြင့် MAP တွင် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ရင်း မည်သည့် ‘ပြောင်းလဲမှု’ ကို ဖြစ်စေလိုပါသနည်း။
ကျွန်ုပ်က ကြီးကြီးမားမားပြောင်းလဲစေနိုင်မည်လားတော့ မသိပါ ဟဟ။ သို့သော် ကျွန်ုပ်သည် ဆက်သွယ်ရေးအဖွဲ့အနေဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ MAP ကို လူများစွာ သိစေရန် အလွန်အမင်း ကြော်ငြာလိုပါသည်! စိတ်ဝင်စားသူများ၊ အကူအညီလိုအပ်သူများသာ သိသော အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘဲ တတ်နိုင်သမျှ လူအမျိုးမျိုးက သိနိုင်သော အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်စေရန်! ကျွန်ုပ် ကြိုးစား၍ လုပ်ဆောင်ပါမည်!
