تا نیمهی نخست 2018 «معرفی داوطلبان MAP» در وبلاگ و فیسبوک MAP منتشر میشد؛ به یاد دارید؟ پس از آن هم MAP با فعالان (داوطلب) بسیاری آشنا شد و همکاری کرد. اما به دلایل ناگزیر، یا بهتر بگویم به بهانهی مشغولیت، «شگفتی» آنان را به شما نرساندیم. به همین دلیل اکنون میخواهیم معرفیشان کنیم؛ درخشش کسانی را که ردپایشان را در MAP گذاشتهاند! در MAP فرهنگی وجود دارد که همدیگر را «سم» صدا میزنیم. به همین دلیل در نوشتههای WE MAP هم از لقب «سم» استفاده میکنیم. نخستین نفر Park Dong-yeon سم است که از 1 نوامبر 2019 فعالیت داوطلبانه را آغاز کرده است.
Q. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید.
A. سلام. من Park Dong-yeon هستم، داوطلبی که اکنون دانشجوی دانشگاه است. ممنون میشوم همراهی کنید!
Q. Dong-yeon سم چه چیزهایی را دوست دارد؟
A. وقتی صبح بیدار میشوم آنقدر بیکار باشم که بگویم «امروز چه کار کنم؟»، گوشت خوک داخل کیمچی جیگه، و کمک به دیگران را دوست دارم.
Q. چه شد که فعالیت (داوطلبانه) در MAP را آغاز کردید؟
A. انگیزهام «احساس سودمندی» بود. هنگامی که بهعنوان داوطلب مترجم شفاهی در «کتابخانهی انسانی (사람책 도서관)» MAP خدمت میکردم، واقعاً فکر کردم «در این جایگاه دارم کمک میکنم!». شاید حدس بزنم، اما وقتی داستان کتاب انسانی را برای شرکتکنندگان بازگو کردم و رویداد تمام شد، این تصور را پیدا کردم که نظرشان نسبت به آغاز عوض شده است. به همین دلیل به سازمانی به نام MAP علاقهمند شدم و برای آشنایی بیشتر درخواست دادم و اکنون عمیقاً غرق آن شدهام.
Q. در MAP چه کاری انجام میدهید؟
A. کاری که بر عهده دارم تولید کارتنیوز مربوط به سلامت است. MAP اطلاعات مفید برای پناهندگان، مانند معاینهی سلامت نوزادان و کودکان خردسال و بیمهی درمانی، را در قالب کارتنیوز و به شکل خوانا بارگذاری میکند. پناهندگان چون با زبان کرهای آشنا نیستند، اغلب نمیدانند واکسن را کجا میتوان زد یا حق بیمهی درمانی چگونه تعیین میشود. بنابراین اطلاعاتی را که پناهندگان معمولاً دربارهشان کنجکاوند گرد میآوریم و به چهار زبان کرهای، انگلیسی، عربی و فرانسوی کارتنیوز میسازیم و هر یک تا دو هفته یک بار در فیسبوک MAP بارگذاری میکنیم.
من هم در خارج از کشور بیمار شدهام و تجربه کردهام که در جای غریب که هیچکس را نمیشناسی، چند برابر سختتر است. به همین دلیل میخواهم پناهندگان اطلاعات مربوط به سلامت را دقیق بدانند و برای ساختن کارتنیوز تلاش میکنم.
Q. در طول فعالیت در MAP، کدام صحنه بیش از همه در خاطرتان مانده است؟
A. یک بار مأمور ترجمهی داستان یکی از پناهندگان شدم و موی تنم سیخ شد. نمیتوانم جزئیات را بگویم، اما با خواندن دستنوشتهی او که مسیر بسیار دشوار آمدنش به کره را روایت میکرد، شوکه شدم. گمان میکنم همیشه تا حدی این تصور جداگانه را داشتم که «پناهنده، پناهنده است و من، من». اما اینکه زندگی او مثل من عادی بود و در یک لحظه از ریشه دگرگون شد و به او نام «پناهنده» دادند، برایم شوکآور بود و باعث شد مسئلهی پناهندگان را کمی با دل درک کنم.
Q. جذابیت ویژهی MAP چیست؟
A. گمان میکنم جذابیت ویژهی MAP پیش از هر چیز «گرمی» است. وقتی با هم کار میکنید، معلمانی را میبینید که تکنفره به اندازهی صد نفر کار میکنند و شگفتانگیزند. اما فقط کارشان خوب نیست؛ در MAP «گرمایی» هست که هر کس، هر زمان با مشکلی بیاید، میتواند پذیرایش باشد. اگر کنجکاو هستید، خودتان سر بزنید!!
Q. در پایان، اگر چیزی از MAP انتظار دارید یا حرفی دارید، بفرمایید.
A. به نظرم MAP باید در نهایت (فقط در کره!) سازمان غیردولتیای باشد که «کار چندانی ندارد». اگر پناهندگان بتوانند در کره درست سازگار شوند و حمایت مناسب برای آن انجام شود و جامعهی ما نیز گرم از آنها پذیرایی کند، دفتر MAP در یک لحظه خلوت میشود، درست است؟ اما هنوز کار مثل کوه روی دوش است، بنابراین تا زمانی که همهی پناهندگان لبخند شاد بزنند! سخت کار خواهم کرد.