Q1. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید و انگیزه‌ی درخواست برای MAP را بگویید!
سلام، من Ko Jin-byeol، داوطلب نیمه‌ی دوم سال 2025 مهاجرت به سوی صلح آسیا هستم. در تیم YES فعالیت می‌کنم که مسئول برنامه‌های توانمندسازی و بورسیه‌ی نوجوانان و جوانان پناهنده است. با علاقه‌ی علمی به نابرابری اجتماعی در دانشگاه علوم سیاسی و مطالعات بین‌الملل خواندم و هنگام زندگی در خارج از کشور به‌طور طبیعی به مسائل مهاجرت علاقه‌مند شدم. وقتی دریافتم که «مسئله» دانستن پناهندگان و مهاجران در بنیاد آزادی و کرامت فردی را تهدید می‌کند، برای MAP درخواست دادم.
Q2. اکنون در تیم دقیقاً چه کاری انجام می‌دهید؟
اکنون مسئول همه‌ی مراحل («A to Z») کار «بورسیه‌ی سامری نیکوکار» هستم که برنامه‌ی اصلی تیم YES است! از درخواست برای بورسیه‌ی سامری نیکوکار و روند انتخاب گرفته تا اندیشیدن با هم درباره‌ی اینکه جوانان پناهنده‌ی بورسیه‌گیرنده پس از انتخاب چگونه می‌توانند در محیطی بهتر رؤیای خود را پرورش دهند. در نقش راهنما برای ارتقای توانایی زبان کره‌ای که جوانان پناهنده بیش از همه در آن دشواری دارند کمک می‌کنم، با هم راه‌های کسب توانایی‌ها و مهارت‌های لازم برای رسیدن به هدفشان را می‌جوییم و کار یافتن نهادهای مناسب و کمک به ثبت‌نام در آن‌ها را نیز بر عهده دارم.
Q3. تا امروز که فعالیت را ادامه داده‌اید، تأثیرگذارترین لحظه برای شما چه بوده است؟
تأثیرگذارترین لحظه روزی بود که همراه بورسیه‌گیرندگان سامری نیکوکار در خانه‌ی سامری نیکوکار (Good Samaritan’s House) شرکت کردم. بورسیه‌گیرندگان در مدت دریافت بورسیه به‌طور منظم در خانه‌ی سامری نیکوکار فعالیت داوطلبانه دارند و این بار به‌طور ویژه در فعالیت فروش کالاهایی که در خانه‌ی سامری نیکوکار ساخته شده بود شرکت کردند. از طریق این فعالیت توانستم مستقیم ببینم و تجربه کنم که بورسیه از چه فرایندی فراهم می‌شود و چگونه به کمک به بورسیه‌گیرندگان می‌انجامد، و این بسیار معنادار بود. همچنین چون نخستین دیدار حضوری با بورسیه‌گیرندگانی بود که تا آن زمان آنلاین با آن‌ها در ارتباط بودم و با هم فعالیت کردیم، آن روز معنادارتر در یادم ماند.
Q4. به نظر شما برای آنکه جامعه‌ی ما با پناهندگان همراه شود، چه چیزی از همه لازم‌تر است؟
فکر می‌کنم برای آنکه جامعه‌ی ما با پناهندگان همراه شود، باید راهکارهای مشخصی که از ذهن باز آغاز می‌شود فراهم شود. مهم‌ترین نیاز پناهندگان برای استقرار پایدار در جامعه‌ی کره فرصت‌های آموزش و شغل است و فکر می‌کنم این از راه حمایتی که از ذهن باز سرچشمه می‌گیرد ممکن می‌شود. با شنیدن «پناهنده» شاید تصور آن‌ها آسان نباشد، اما در میان آن‌ها هنوز جوانانی هستند که می‌خواهند به سوی رؤیای خود پیش بروند. امیدوارم برنامه‌ها و فرصت‌های گوناگون بیشتری پدید آید تا این جوانان پناهنده بتوانند رؤیای خود را آزادانه بشکفانند.
Q5. در فعالیت در MAP چه «تغییری» را حس کرده‌اید؟ یا می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
با فعالیت در تیم YES توانستم بیشتر به زندگی جوانان پناهنده‌ای که رؤیای خود را می‌پرورانند نزدیک شوم. با تماشای رشد بورسیه‌گیرندگان، در مسیر اندیشیدن با هم برای یادگیری رشته‌ای که می‌خواهند بخوانند و تحقق رؤیایشان، حس کردم که هرچند اندک، کمک می‌کنم. همچنین با دیدن اینکه بورسیه‌گیرندگان از راه MAP با جامعه سازگار می‌شوند، واقعاً فکر کردم که درخواست دادن برای MAP کار درستی بود. از نظر تغییر شخصی، چون در ماهیت این تیم بارها باید با کسانی که برای نخستین بار می‌بینم تماس بگیرم، یاد گرفتم در چنین موقعیت‌هایی نلرزم. همان‌طور که حس کردم هر تغییری از یک تغییر کوچک آغاز می‌شود، امیدوارم از این پس نیز جوانان پناهنده بتوانند رؤیا و امید خود را محقق کنند.
Q6. MAP چگونه می‌تواند به سراغ کسانی برود که مسئله‌ی پناهندگان را دشوار می‌یابند؟
بسیاری مسئله‌ی پناهندگان را «مسئله» می‌پندارند و دشوار می‌یابند. فکر می‌کنم همان‌طور که تا اکنون MAP روش‌های گوناگونی را به کار برده، مهم است که با برنامه‌های گوناگونی مانند «گفت‌وگو با پناهندگان» که ارتباط راحت با شهروندان را ممکن می‌کند به سراغ مردم برود.
