Q1. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید و انگیزهی درخواست برای MAP را بگویید!
سلام! من Yoon Ji-won هستم و در تیم Refugee News (RN) فعالیت میکنم که اطلاعات لازم را به پناهندگان میرساند :) با فعالیت آموزش زبان انگلیسی به فراریان کرهی شمالی، برای نخستین بار به مسئلهی نابرابری فرصت و کنارگذاری ساختاری علاقهمند شدم. این تجربه مرا به اندیشیدن دربارهی شناخت همسایه و جامعهای که با هم زندگی میکنیم کشاند و این افکار مرا به فعالیت در MAP رساند و درخواست دادم.
Q2. اکنون در تیم دقیقاً چه کاری انجام میدهید؟
تیم اخبار پناهندگان رساندن آسان و روشن اطلاعات لازم به پناهندگان را بر عهده دارد. همانطور که از نام تیم پیداست، کار اصلی تیم اخبار پناهندگان تولید و توزیع اخبار است. محتوای اخبار بر محور 7 دسته مانند سلامت، سیاست، تبلیغ و بیانیه است و تمرکز بر آن است که همهی اخبار را طوری بسازیم که پناهندگان بهآسانی بفهمند و با آن همدلی کنند. به لحن نیز توجه میکنیم و با تلاش برای ساختن پوستر یکصفحهای میکوشیم اطلاعات بهطور مؤثر به پناهندگان برسد. اخبار تکمیلشده پس از ترجمه به انگلیسی، فرانسوی، عربی، آمهری و برمهای از طریق فیسبوک و واتساپ توزیع میشود. تیم اخبار پناهندگان با گذراندن این روند اطلاعات را به پناهندگان میرساند.
Q3. تا امروز که فعالیت را ادامه دادهاید، تأثیرگذارترین لحظه برای شما چه بوده است؟
تأثیرگذارترین لحظه برای من زمانی بود که دربارهی «نظام معافیت از تکلیف گزارشدهی خارجیان قربانی دستمزد پرداختنشده» کار میکردم. در اوایل سپتامبر نخستین بار خبر را شنیدم که وزارت دادگستری (Ministry of Justice) این نظام را بررسی میکند و آن را به خبر تبدیل کردم، و اندکی پیش، در اوایل نوامبر، شنیدم که این نظام واقعاً رسماً اجرا شده است. هنگام پرداختن به خبر مرحلهی بررسی، یادم هست آرزو میکردم روزی این نظام اجرا شود و پناهندگان دیگر قربانی دستمزد پرداختنشده نشوند. به همین دلیل وقتی دیدم نظام واقعاً اجرا شد، توانستم مستقیم تغییری را حس کنم که در آن جامعه یک گام به جلو میرود و به آینده امیدوار شدم. مهمتر از همه، این امید را توانستم با پناهندگان تقسیم کنم و این بسیار معنادار بود.
Q4. به نظر شما برای آنکه جامعهی ما با پناهندگان همراه شود، چه چیزی از همه لازمتر است؟
در حین فعالیت برای رساندن اطلاعات لازم به پناهندگان، همزمان بارها حس میکنم که تغییر نگرش جامعهی کره ضروری است. بنابراین فکر میکنم مهمترین چیز ساختن محیطی است که جامعهی ما دربارهی پناهندگان بیشتر بداند و بیشتر با آنها روبهرو شود. کره در مقایسه با کشورهای دیگر هنوز درک و توجه نسبتاً پایینی نسبت به پناهندگان دارد. برای تغییر آن، فکر میکنم باید ابزارهای بیشتری باشد تا مردم داستان پناهندگان را در زندگی روزمره مانند مدرسه، برنامههای محلی و محتوای رسانهای ببینند. اگر مردم پناهندگان را نه غریبهای در اخبار، بلکه همسایهای که با هم زندگی میکنیم بدانند، پناهندگان طبیعیتر در جامعهی کره جا میافتند و این سرانجام برای کل جامعهی ما نیز تغییر مثبتی به همراه میآورد، و به همین دلیل لازم است.
Q5. در فعالیت در MAP چه «تغییری» را حس کردهاید؟ یا میخواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
با تلاش برای درک جدی دیدگاه پناهندگان در فعالیت MAP، تغییر بزرگی را تجربه کردم. فهمیدم که فراتر از صرف رساندن اطلاعات، مهم است که بیندیشیم آنها چه میخواهند و از دیدگاه آنها فکر کنیم. به این وسیله حس میکنم خودم هم فردی فراگیرتر و با توانایی همدلی بیشتر شدهام. از این پس میخواهم بر پایهی این تجربه، نگرشی را که بتواند صدای افراد بیشتری را بازتاب دهد و دیدگاههای گوناگون را در بر گیرد پیوسته پرورش دهم.
Q6. MAP چگونه میتواند به سراغ کسانی برود که مسئلهی پناهندگان را دشوار مییابند؟
فکر میکنم برای کسانی که مسئلهی پناهندگان را دشوار مییابند، میتوان با محوریت اطلاعات پایه و داستان تکتک افراد به سراغشان رفت. برای مثال شیوهای است که اطلاعات بنیادی مانند پایین بودن نرخ پذیرش پناهندگی یا پیشینهی پناهنده شدن را ارائه کنیم، یا از راه داستانی که هر پناهنده پشت سر گذاشته، زندگی آنها را کمی صمیمانهتر برسانیم. باور دارم اگر برای کسانی که درک کافی از مسئلهی پناهندگان ندارند، تجربهی شخصی را به اشتراک بگذاریم و اطلاعات بهآسانی در دسترس ارائه کنیم، فاصلهی عاطفی با مسئلهی پناهندگان کم میشود و میتوانند نگرش همدلانهتر و فهمیدهتری پیدا کنند.
