🗣️💬
📌 یکشنبه 22 اکتبر
📌 کلیسای نازون‌جاری (Najeunjari Church)
در این رویداد دنگ یون‌بی، مساک، شیما و فردی همراه با شرکت‌کنندگان کلیسای نازون‌جاری و کلیسای سون‌جَبْنون (Sonjabneun Church) به اعتراف شخصی، بحث و تسلی‌بخشی پرداختند.
🌰دنگ یون‌بی و مساک
🧷همه، از جمله سخنرانان پناهنده، به نوبت خود را معرفی کردند و شرکت‌کننده‌ای که پرسش را مطرح می‌کرد خودش نیز به آن پاسخ می‌داد؛ به این ترتیب گفت‌وگو در سطحی برابر ادامه یافت. برای نمونه شرکت‌کننده‌ای که کارت پرسش [وقتی زندگی سخت می‌شود چگونه به خودتان دلداری می‌دهید؟] را برداشته بود، ابتدا خودش پاسخ داد: «شب‌ها یک قوطی آبجو می‌نوشم» و سپس پرسش را به سخنرانان پناهنده برگرداند. معلم دنگ یون‌بی گفت: «برنامهٔ کمدی چینی تماشا می‌کنم» و معلم مساک گفت: «به آهنگ‌های آیدول و مانند آن گوش می‌دهم.»
🧷با گرم‌تر شدن گفت‌وگو، صحبت به لایه‌های عمیق‌تری رسید. معلم دنگ یون‌بی و معلم مساک هر دو از جدایی از عزیزانشان به دلیل پناهندگی گفتند و تعریف کردند که پس از آمدن به کره چگونه با سختی گذران زندگی می‌کنند. شرکت‌کنندگان به این دو که با شجاعت دردشان را بازگو کردند، با دست‌زدنی گرم پاسخ دادند. سپس فعال MAP که گفت‌وگو را راهبری می‌کرد، توضیحات کلی‌تری نیز افزود، مانند «در چین و اوگاندا چه کسی و چرا پناهنده می‌شود» و «پناهندگان در جامعهٔ کره چگونه کار می‌کنند».
🧷معلم مساک با آه کشیدن از رفتار ناعادلانه‌ای که از مأموران اداره مهاجرت دیده بود نیز سخن گفت. با شنیدن رفتاری که در نهادهای دولتی‌ای که عمدتاً شهروندان کره‌ای به آن‌ها مراجعه می‌کنند حتی تصورش دشوار است، آه تأسف میان همهٔ شرکت‌کنندگان پیچید. یکی از شرکت‌کنندگان پیش از ترک جلسه با ابراز همدردی و عذرخواهی گفت: «می‌خواهم حتماً بگویم که از رفتار ناعادلانه‌ای که در اداره مهاجرت با شما شد واقعاً متأسفم.»
🌰شیما و فردی
🧷معلم شیما دربارهٔ پناهندگان و مشکلاتی که با آن‌ها روبه‌رو هستند پرسش‌های بسیاری دریافت کرد. گفت به‌ویژه از اینکه شرکت‌کنندگان این بار فعالانه در گفت‌وگو شرکت کردند و احساساتشان را ابراز کردند خوشحال شد. می‌گوید اگر دوباره فرصتی برای دیدار با چنین شرکت‌کنندگان حساسی پیش آید، می‌خواهد با پرسش‌هایی از آن‌ها بخواهد که راه‌حل دشواری‌هایی را که پناهندگان در فرایند مهاجرت تجربه می‌کنند، از جایگاه آن‌ها بیندیشند.
🧷معلم فردی گفت از اینکه همهٔ شرکت‌کنندگان از او استقبال کردند خوشحال شد. احساس کرد که آن‌ها به مسئلهٔ پناهندگان گوش می‌دهند و می‌خواهند فعالانه دربارهٔ داستان پناهندگانِ ساکن کره بدانند. گفت از اینکه گفت‌وگو در کلیسا برگزار شد تا اعضای کلیسا فرصتی برای پذیرش و درک پناهندگان داشته باشند، شاد بود.
