[معرفی داوطلب MAP] Lee Ye-eun

گفت‌وگو

한국어 / English / français / العربية / русский / မြန်မာ

با هوش مصنوعی از کره‌ای ترجمه شده است. متن کره‌ای ملاک است.

Q1. لطفاً خودتان را به‌طور خلاصه معرفی کنید!

سلام، من لی یه‌اون هستم. در دانشگاه آموزش زبان فرانسه و دیپلماسی می‌خوانم و بیرون از دانشگاه یاد می‌گیرم تنهایی هم غذای خانگی درست و حسابی بخورم. دانشجویی هستم که با خودم فکر می‌کنم در دنیا چقدر چیز برای یاد گرفتن هست و شاید تا آخر عمر فقط یاد بگیرم.

Q2. از انگیزه‌ی خود برای درخواست فعالیت در MAP بگویید.

راستش من دانشجوی رشته‌ی تربیت معلم بودم که چون ملاقات با بچه‌های داخل کلاس را دوست داشت، بی‌وقفه دنبال فعالیت‌های آموزشی داوطلبانه می‌گشت. بعد از آنکه به‌طور اتفاقی در فعالیت آموزشی داوطلبانه برای کودکان پناهنده در منطقه‌ی مه‌سوت (Mae Sot) شرکت کردم، زندگی پناهندگان کم‌کم وارد دیدگاه من شد. در جست‌وجوی کاری که باز هم از دستم برآید، در آگهی برنامه‌ی همکاری سازمان‌های حقوق بشر دانشگاه MAP را پیدا کردم و بدون تردید درخواست دادم. فکر می‌کنم در آینده هم احتمالاً با نگاه به زندگی و آموزش افراد طردشده‌ی جهان ما، مانند پناهندگان، زندگی خواهم کرد.

Q3. چه زمانی احساس می‌کنید کاملاً خودِ خودتان هستید؟

وقتی دوم می‌شوم، وقتی معاون تیم می‌شوم. در رمان «بیگانه»ی آلبر کامو عبارتی به نام ‘pur mais sans éclat’ آمده که آسمانی را توصیف می‌کند که خیره‌کننده نیست اما صاف است. فکر می‌کنم دوست دارم آدمی مثل این آسمان باشم. می‌خواهم کسی باشم که حتی اگر خیره‌کننده و پرزرق‌وبرق نیست، روشن و صاف است و اثری آرام و ماندگار برجا می‌گذارد. دوم تشویق‌شده را از اول خیره‌کننده بیشتر دوست دارم، و معاون صمیمی پشت سر را از سرپرست تیمی که جلوتر از همه ایستاده.

Q4. گاهی بدون توجه به اینکه دیگران بدانند یا نه، خودم هم خودم را باحال می‌دانم. در زندگی‌تان چه زمانی از همه باحال‌تر بودید؟

چند وقت پیش دوچرخه‌سواری یاد گرفتم! آن را تا حالا عقب انداخته بودم چون می‌ترسیدم زیر نگاه کنجکاو بچه‌هایی که سریع می‌رانند، با پاهای بلندم دست‌وپا بزنم، اما وقتی واقعاً امتحان کردم چیز مهمی نبود. فکر می‌کنم شروع کردن و چالش همیشه باحال است. هم دوچرخه و هم MAP برای من چالش‌هایی بسیار مایه‌ی افتخارند.

Q5. در پایان، با فعالیت در MAP می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟

فعالیت داوطلبانه‌ی من در این شش ماه و اندی نمی‌تواند فوراً دنیا را تغییر دهد، اما می‌خواهم دست‌کم ذهن چند نفر را تکان بدهم. چون هم روابط عمومی (PR) و هم دیسپلیسد که مسئولشان هستم، کارشان این است که صدا و گام‌های MAP به افراد بیشتری برسد. فکر می‌کنم اگر افراد بیشتری دغدغه را با هم سهیم شوند و درباره‌ی جامعه‌ی بدون طرد فکر کنند، و این فکرها یکی‌یکی روی هم انباشته شود، دنیا تغییر خواهد کرد. به همین دلیل می‌خواهم در MAP با ایجاد تغییر در ذهن افراد بیشتر، به پاک کردن پیش‌داوری و نفرت جهان کمک کنم.