Q1. မိမိကိုယ်ကို အတိုချုပ် မိတ်ဆက်ပေးပါ။
မင်္ဂလာပါ။ Lee Ye-eun ဖြစ်ပါသည်။ ကျောင်းတွင် ပြင်သစ်ဘာသာစကား ပညာရေးနှင့် ပြည်ပရေးရာကို လေ့လာနေပြီး ကျောင်းပြင်ပတွင်မူ တစ်ဦးတည်း နေထိုင်ရင်း အိမ်ချက်အစားအစာကို ကောင်းစွာ စားသောက်ပုံကို သင်ယူနေသော တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူ ဖြစ်ပါသည်။ ကမ္ဘာကြီးတွင် သင်ယူစရာများ ဘာကြောင့်များလှသည်ကို တွေးရင်း၊ ဤအတိုင်း တစ်သက်လုံး သင်ယူရုံနှင့်ပင် ဘဝကုန်ဆုံးသွားမည်လားဟု စဉ်းစားမိရင်း နေထိုင်နေပါသည်။
Q2. MAP သို့ လျှောက်ထားခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းကို ပြောပြပေးပါ။
အမှန်စင်စစ် ကျွန်ုပ်သည် စာသင်ခန်းထဲရှိ ကလေးများနှင့် တွေ့ဆုံရသည်ကို နှစ်သက်သဖြင့် ပညာရေးဝေမျှသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို မနားတမ်း ရှာဖွေနေသော ဆရာအတတ်သင် ကျောင်းသူ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ရှာဖွေရင်း မတော်တဆ မေဆိုတ် (Mae Sot) ဒေသရှိ ဒုက္ခသည်ကလေးငယ်များအတွက် ပညာရေးဝေမျှသည့် လှုပ်ရှားမှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီးနောက်မှစ၍ ဒုက္ခသည်များ၏ ဘဝသည် ကျွန်ုပ်၏ အမြင်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း ဝင်ရောက်လာပါသည်။ ကျွန်ုပ် လုပ်နိုင်သည့် အခြားအလုပ် မရှိပါလောဟု ရှာဖွေနေစဉ် ကျောင်းအတွင်းရှိ လူ့အခွင့်အရေးအဖွဲ့ အဆက်အသွယ်အစီအစဉ် ကြေညာချက်တွင် MAP ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး မစဉ်းစားဘဲ လျှောက်ထားခဲ့ပါသည်။ ဆက်လက်၍လည်း ဒုက္ခသည်များကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ကမ္ဘာထဲ၌ ဘေးဖယ်ခံရသူများ၏ ဘဝနှင့် ပညာရေးကို အာရုံစိုက်သည့် အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ရင်း အသက်ရှင်သွားမည်ဟု ထင်ပါသည်။
Q3. သင်သည် သင်ကိုယ်တိုင်နှင့် တူသည်ဟု ခံစားရသည့် အချိန်မှာ မည်သည့်အချိန် ဖြစ်ပါသနည်း။
ဒုတိယနေရာ ရသည့်အခါ၊ ဒုတိယအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တာဝန်ယူသည့်အခါ ဖြစ်ပါသည်။ Albert Camus ၏ ဝတ္ထု ‘ဧည့်သည်ဆန်သူ (L’Étranger)’ တွင် ‘pur mais sans éclat’ ဟူသော အသုံးအနှုန်း ပါရှိပြီး၊ တောက်ပမှုမရှိသော်လည်း ကြည်လင်သော ကောင်းကင်ကို ဖော်ပြသည့် စာပိုဒ် ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်ုပ်သည် ထိုကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့်တူသော လူတစ်ဦး ဖြစ်လိုပုံရပါသည်။ တောက်ပပြီး ခမ်းနားခြင်း မရှိသော်လည်း လင်းလက်ကြည်လင်၍ သက်သာချမ်းမြေ့သော အရသာ ကြာရှည်စွာ ကျန်ရစ်သည့် လူတစ်ဦး ဖြစ်လိုပါသည်။ တောက်ပသော ပထမနေရာထက် အားပေးခံရသော ဒုတိယနေရာကို နှစ်သက်ပြီး၊ ရှေ့ဆုံးတွင် ရပ်နေသော အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ထက် ၎င်း၏ နောက်တွင် ရပ်နေသည့် ရင်းနှီးဖော်ရွေသော ဒုတိယအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို နှစ်သက်ပါသည်။
Q4. အခြားသူများ အသိအမှတ်ပြုသည်ဖြစ်စေ မပြုသည်ဖြစ်စေ ကိုယ်တိုင်ကြည့်လျှင်ပင် ကိုယ်ကိုယ်ကို ချောမောခန့်ညားသည်ဟု ထင်မိသော အချိန်များ ရှိပါသည်။ သင့်ဘဝတွင် သင် အချောမောဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်မှာ မည်သည့်အချိန် ဖြစ်ပါသနည်း။
မကြာသေးမီက စက်ဘီးစီးခြင်းကို သင်ယူခဲ့ပါသည်။ ရှည်လျားသော ခြေထောက်ဖြင့် ဘယ်လိုလှုပ်ရှားရမည်မသိ ရုန်းကန်နေမည်ကို ကြောက်သဖြင့် အရှိန်ဖြင့် စီးနင်းသွားကြသော ကလေးငယ်များက အံ့ဩစွာ ကြည့်နေသည့် အလယ်တွင် ယခုအထိ ရွှေ့ဆိုင်းထားခဲ့သည့် ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း တကယ်လုပ်ကြည့်သောအခါ ဘာမှမဟုတ်ပါ။ စတင်ခြင်းနှင့် စိန်ခေါ်ခြင်းသည် အမြဲတမ်း ချောမောခန့်ညားသည်ဟု ထင်ပါသည်။ စက်ဘီးလည်း၊ MAP လည်း ကျွန်ုပ်အတွက် အလွန်ဂုဏ်ယူဖွယ် စိန်ခေါ်မှုများ ဖြစ်ပါသည်။
Q5. နောက်ဆုံးအနေဖြင့် MAP တွင် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ရင်း မည်သည့် ‘ပြောင်းလဲမှု’ ကို ဖြစ်စေလိုပါသနည်း။
ခြောက်လခန့်သာ ကြာမြင့်သော ကာလအတွင်း ကျွန်ုပ်လုပ်သည့် စေတနာ့ဝန်ထမ်းလုပ်ငန်းက ကမ္ဘာကြီးကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲစေမည့် ပြောင်းလဲမှုကို မဖြစ်စေနိုင်သော်လည်း လူအနည်းငယ်၏ အတွေးအခေါ်ကို လှုပ်ခတ်စေသည့် ပြောင်းလဲမှုအထိတော့ ဖန်တီးကြည့်လိုပါသည်။ ကျွန်ုပ်တာဝန်ယူထားသည့် PR (ပြန်ကြားရေး) နှင့် Displaced နှစ်ခုစလုံးမှာ MAP ၏ အသံနှင့် ခြေလှမ်းများကို လူပိုများများထံ ရောက်ရှိစေရန် လုပ်ဆောင်သည့် အလုပ်များ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ လူပိုများများက ပြဿနာအသိအမြင်ကို အတူမျှဝေပြီး ဘေးဖယ်မခံရသော လူ့အဖွဲ့အစည်းကို စဉ်းစားလာကြကာ ထိုစဉ်းစားမှုများ တစ်ခုနှစ်ခု စုပုံလာပါက ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲလာမည်ဟု ယုံကြည်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် MAP တွင် လူပိုများများ၏ အတွေးအခေါ်ကို ပြောင်းလဲစေကာ ကမ္ဘာ့ဘက်လိုက်မှုနှင့် မုန်းတီးမှုကို ဖယ်ရှားသည့်အလုပ်တွင် အားဖြည့်ပေးလိုပါသည်။
