Q1. لطفاً خودتان را کوتاه معرفی کنید و انگیزه‌ی درخواست برای MAP را بگویید!
سلام. من Lim Ye-won، داوطلب نیمه‌ی دوم سال 2025 مهاجرت به سوی صلح آسیا هستم. در تیم CP فعالیت می‌کنم که مسئول پروژه‌ی حمایت از هزینه‌ی تربیت، مراقبت و درمان کودکان پناهنده است. پارسال که برای تبادل دانشجویی به چک رفته بودم، با دوستی اوکراینی که به‌سبب جنگ برای تحصیل آمده بود آشنا شدم و فهمیدم پناهنده هرگز موجودی دور از من نیست. این تجربه مرا به مسئله‌ی پناهندگان علاقه‌مند کرد و برای آنکه از رشته‌ام، مطالعات کودک و نوجوان، بهره ببرم و کمکی بکنم، برای MAP درخواست دادم.
Q2. اکنون در تیم دقیقاً چه کاری انجام می‌دهید؟
من در تیم CP مسئول اداره‌ی کلی پروژه‌ی حمایت از کودکان پناهنده‌ی SCK هستم. پروژه‌ی SCK برنامه‌ای است که با همکاری سیو د چیلدرن (Save the Children) هزینه‌ی مراقبت از کودکان پناهنده‌ی زیر 7 سال را حمایت می‌کند. فراتر از حمایت مالی صرف، هر ماه والدین و مراکز مراقبت را پایش می‌کنیم تا محیط مراقبت کودک را بررسی کنیم، و با بازدید خانگی کودک و والدین را با دقت می‌شناسیم و می‌کوشیم محیط تربیتی باثباتی بسازیم.
Q3. تا امروز که فعالیت را ادامه داده‌اید، تأثیرگذارترین لحظه برای شما چه بوده است؟
نخستین پایش خانگی که در ماه ژوئیه انجام دادم از همه بیشتر تأثیرگذار بود. چون کمتر از یک هفته پس از آغاز رسمی فعالیت و در نخستین بازدید خانگی بود، تا لحظه‌ی رسیدن نگرانی و تنش بر من غالب بود. برنامه‌ای که در آن برای آزمون روانی کودک ابتدا به مرکز مشاوره‌ی روانی رفتیم و سپس پایش خانگی انجام شد آسان نبود، اما نیم‌روزی را در کنار خانواده‌ی پناهنده گذراندم و توانستم در زندگی روزمره‌شان حل شوم و زمان باارزشی بود. به‌ویژه مهربانی والدی که با گفتن «امروز بسیار سپاسگزارم» از ما با غذا پذیرایی کرد، فکر می‌کنم تا مدت‌ها فراموش نخواهم کرد.
Q4. به نظر شما برای آنکه جامعه‌ی ما با پناهندگان همراه شود، چه چیزی از همه لازم‌تر است؟
فکر می‌کنم پایین آوردن آستانه‌ی به رسمیت شناختن وضعیت پناهندگی از همه لازم‌تر است. دلیل اصلی انزوای اجتماعی پناهندگان این است که از نظام‌های پایه‌ی اجتماعی مانند بیمه‌ی درمانی، اشتغال و آموزش کنار گذاشته می‌شوند، و این کنارگذاشتن سرانجام به مشکل بنیادین دشواری روند پذیرش پناهندگی می‌رسد. بنابراین فکر می‌کنم در کنار بهبود عملی روند، مانند کوتاه کردن مدت بررسی، گسترش وضعیت پناهندگی از راه گسترش راهکارهای جبران در روند بررسی، گام نخست مهمی برای زندگی در کنار پناهندگان است.
Q5. در فعالیت در MAP چه «تغییری» را حس کرده‌اید؟ یا می‌خواهید چه «تغییری» ایجاد کنید؟
برخلاف گذشته که زندگی را ساده و خوش‌بینانه می‌دیدم، اکنون کمی سنگینی به آن افزوده‌ام. با شنیدن و دیدن و تجربه‌ی مستقیم در این فعالیت‌ها، خبرهای پناهندگان در اخبار را هم عمیق‌تر می‌فهمم. همچنین یاد گرفتم چگونه با مردم صادقانه ارتباط برقرار کنم. در آغاز به‌سبب پیشینه‌های گوناگون پناهندگان فکر می‌کردم «واقعاً با من فرق دارند»، اما با گفت‌وگو و نگاه دقیق‌تر، به‌طور متناقض دریافتم که هم متفاوت‌اند و هم تفاوت چندانی با من ندارند. بر پایه‌ی این درک، امیدوارم جامعه‌ای شود که در آن کودکان پناهنده بتوانند با سربلندی عضوی از جامعه‌ی کره باشند.
Q6. MAP چگونه می‌تواند به سراغ کسانی برود که مسئله‌ی پناهندگان را دشوار می‌یابند؟
فکر می‌کنم مهم است که به‌طور طبیعی نشان داده شود پناهندگان نیز مانند ما زندگی روزمره دارند. من هم مثل گذشته، پیش از آنکه پناهندگان را عمیق بشناسم، اغلب گمان می‌کردم با من بسیار فرق دارند. بنابراین فکر می‌کنم علاوه بر برنامه‌ی «گفت‌وگو با پناهندگان» که MAP اجرا می‌کند، مهم است که مانند اداره‌ی حساب اینستاگرام و تولید محتوا، با به اشتراک گذاشتن داستان‌های واقعی آن‌ها و نشان دادن تجربه‌های زندگی‌شان، پیوسته و صمیمانه به سراغ مردم رفت.
