«دولت کره نباید فقط از اینان بخواهد اعتصاب غذا را متوقف کنند؛ باید ببیند چرا اینان به خیابان آمده و اعتصاب غذا کرده‌اند.»
اقدام مشترک اضطراری «آیا دولت کره واقعاً می‌خواهد پناهندگان را به کام مرگ بکشاند؟»
زمان: چهارشنبه، 5 سپتامبر 2018، ساعت 10 صبح
مکان: مقابل پاسگاه هیوجا (효자치안센터)
برگزارکننده: کل جامعه مدنی حامی اعتصاب غذای پناهندگان (난민들의 단식농성을 지지하는 시민사회 일동)
[بیانیه] آیا دولت کره واقعاً می‌خواهد پناهندگان را به کام مرگ بکشاند؟
دیروز (4 سپتامبر) حوالی ساعت 6:40 عصر، آقای آناس که 19 روز بود در اعتصاب غذا بود بیهوش شد و فرو افتاد و به‌صورت اورژانسی منتقل شد، و حدود یک ساعت بعد، حوالی ساعت 7:40 عصر، آقای مونا که 6 روز بود اعتصاب غذا داشت نیز فرو افتاد و به اورژانس برده شد. بر اساس آنچه تا شب 4 سپتامبر تأیید شده است، آقای مونا حتی در آمبولانس 10 دقیقه تشنج داشت و پس از انتقال به بیمارستان نیز مدتی بیهوش بود. به‌دلیل تشنج و انقباض عضلانی، برای آقای مونا حتی سی‌تی‌اسکن انجام شد. آقای آناس سرم دریافت کرد و به بخش عمومی منتقل شد، اما گفته می‌شود دست‌کم 3 تا 4 روز بستری شدن لازم است تا حالش پایدار شود.
این وضعیت از پیش قابل پیش‌بینی بود. با گذشتن اعتصاب غذا از دو هفته، وزن اعتصاب‌کنندگان پیش‌تر بیش از 10 درصد از وزن معمول‌شان کاهش یافته بود و در معاینه کادر پزشکی انجمن پزشکان عمل بشردوستانه (인도주의실천의사협의회) در روزهای 1 و 2 سپتامبر نیز وضعیت اعتصاب‌کنندگان به حد نگران‌کننده‌ای رسیده بود. با این حال دولت کره تا کنون به خواسته‌های آنان هیچ پاسخی نداده و رفتاری سرد دارد. در 24 اوت با دفتر ارشد جامعه مدنی کاخ ریاست‌جمهوری (청와대 시민사회수석실) دیدار شد، اما در آنجا نیز تنها تکرار شد که خواسته‌ها به وزارت مربوط منتقل خواهد شد و از آنان خواسته شد اعتصاب غذا را بشکنند. و وزارت دادگستری (Ministry of Justice) که وزارت مربوط است، تا کنون به خواسته‌های آنان هیچ پاسخ رسمی‌ای نداده است.
خواسته‌های اینان بسیار ساده و روشن است. می‌خواهند با آنان بر پایه کنوانسیون پناهندگان که خود کره به آن پیوسته و قانون پناهندگان (Refugee Act) که خود وضع کرده رفتار شود. از دولت می‌خواهند وضعیتی را که در آن با گذشتن بسیار از مهلت مقرر در قانون پناهندگان هنوز منتظر نتیجه بررسی هستند، بهبود دهد. می‌خواهند دقیقاً بدانند چرا با وجود ارائه انواع مدارک و اسناد، پناهنده شناخته نمی‌شوند. می‌خواهند درباره ماجرای جعل صورت‌جلسه‌ها در فرایند مصاحبه پناهندگی حقیقت روشن و عذرخواهی شود. می‌خواهند از انتشار انواع اطلاعات نادرست درباره پناهندگان و دامن زدن به نفرت حمایت شوند. آیا این خواسته‌ای نابجاست؟ آیا آنقدر نادرست است که با وجود اعتصاب غذایی به قیمت جان، هیچ پاسخی نگیرند؟
دولت کره نباید فقط از اینان بخواهد اعتصاب غذا را متوقف کنند؛ باید ببیند چرا اینان به خیابان آمده و اعتصاب غذا کرده‌اند. پناهندگانی که به کره آمده‌اند با دیدن موج تحریک نفرت از پناهندگان که با پناهندگان یمنی جِجو در جامعه کره وزید، و دولتی که به‌جای ایستادگی در برابر آن با آن همراه شد، ناگزیر دچار شوکی بزرگ و ناامیدی شدند. شوک برایشان بیشتر بود، چون کره را کشوری می‌دانستند که هم دموکراسی و هم رشد اقتصادی را به‌دست آورده و آرزوی صلح دارد و برای همین به آن آمده بودند. اکنون پناهندگان به این نتیجه رسیده‌اند که اگر با نیروی خود نجنگند، در دوراهی قرار دارند: بازگشت به کشور خود و مردن، یا همین‌جا مردن.
هنوز هم دیر نشده است. دولت باید به صدای بحق پناهندگان گوش دهد. باید به خواسته‌های پناهندگانی که تا کشوری دوردست آمده‌اند و ناچار شده‌اند از خوردن دست بکشند و به بدن خود آسیب بزنند، پاسخی صادقانه بدهد. این تنها راهی است که می‌تواند از قربانیان بیشتر و وخیم‌تر شدن اوضاع جلوگیری کند. جامعه مدنی با وجدان کره نیز تا آخر با آنان خواهد بود.
5 سپتامبر 2018
کل جامعه مدنی حامی اعتصاب غذای پناهندگان (난민들의 단식농성을 지지하는 시민사회 일동)