بیانیه نشست خبری
دولت باید به فریاد پناهندگان پاسخ دهد
در 19 اوت 2018، دو متقاضی پناهندگی مصری روی کف سیمانی اعتصاب غذای نامحدود خود را آغاز کردند. یکی از آنان در محل کار پایش آسیب دیده بود و به‌درستی نمی‌توانست راه برود. همسر باردار او که در ماه آخر بارداری بود، با دیدن اعتصاب غذای شوهرش به‌سختی می‌توانست غذا بخورد.
چون نمی‌دانستند باید به چه مرجعی شکایت ببرند، همراه با تحصن مقابل پاسگاه هیوجا (효자 치안센터)، تظاهرات تک‌نفره را در گذرگاه عابر پیاده مقابل ساختمان دولتی آغاز کردند. پاسگاه هیوجا جایی دورافتاده است که تقریباً هیچ‌کس در آن رفت‌وآمد نمی‌کند، و خیابانی است بدون حتی یک سایه. هیچ‌یک از این دو مکان جایی نیست که ساکنان بومی کره برای تحصن برگزینند. آنان تنها با این نیت که صدایشان را به کاخ ریاست‌جمهوری (청와대) و دولت برسانند، همین جاها را انتخاب کردند.
این افراد پس از آنکه درخواست پناهندگی‌شان در بررسی نخست رد شد، چون نمی‌توانستند این نتیجه را بپذیرند، اعتراض (이의신청) ثبت کردند. آنان بدون آنکه به‌درستی بدانند چرا درخواست‌شان پذیرفته نشده یا نتیجه چه زمانی اعلام می‌شود، هر سه ماه روادید خود را تمدید می‌کنند و در وضعیتی نامطمئن به سر می‌برند. بیش از دو سال بدین ترتیب گذشته است.
در کره احتمال اینکه متقاضیان پناهندگی در نخستین بررسی پس از ثبت درخواست پناهنده شناخته شوند بسیار اندک است. در سال 2017 تعداد متقاضیانی که پناهنده شناخته شدند 121 نفر بود. از این تعداد تنها 27 نفر در مرحله نخست درخواست پناهندگی شناسایی شدند. این رقم معادل 0.27 درصد از کل متقاضیان پناهندگی در سال 2017 (9942 نفر) است. پایین بودن نرخ شناسایی در بررسی نخست به‌خاطر متقاضیان پناهندگی نیست. به‌خاطر رویه‌ای ناعادلانه و غیرشفاف در بررسی پناهندگی است، از جمله پرسش‌های بررسی که در آن‌ها پیشداوری راه یافته، اطلاعات ناکافی درباره رویه بررسی، و صورت‌جلسه‌های مصاحبه که خود متقاضی به‌سختی می‌تواند آن‌ها را بررسی کند. در ژوئیه گذشته نیز آشکار شد که مأمور اداره مهاجرت و خارجیان (출입국외국인청) وزارت دادگستری (Ministry of Justice) که می‌بایست بررسی پناهندگی را عادلانه انجام می‌داد، به همراه مترجم شفاهی صورت‌جلسه‌های مصاحبه پناهندگی را جعل کرده است. روشن شده است که روند بررسی نخست پناهندگی در وزارت دادگستری هم‌اکنون نقصی مرگبار دارد که نمی‌توان انصاف آن را تضمین کرد.
اکثریت قاطع متقاضیانی که در بررسی نخست پناهندگی رد می‌شوند، یک برگ «دلایل عدم شناسایی پناهندگی» دریافت می‌کنند که تنها به زبان کره‌ای نوشته شده است. چون نمی‌دانند دقیقاً در کدام بخش رد شده‌اند و چرا مدارکی که نشان داده یا ارائه کرده‌اند پذیرفته نشده است، نمی‌توانند آن را بپذیرند. وقتی دلایل مشخص نیست، اعتراض نیز نمی‌تواند مشخص باشد.
کمیته پناهندگان (난민위원회) که بر پایه اعتراض‌های ثبت‌شده بررسی دوم پناهندگی را انجام می‌دهد، از 15 نفر تشکیل شده است. در سال 2017 فقط 6 بار تشکیل جلسه داد. طبیعی است که زمان انتظار متقاضیانی که منتظر نتیجه بررسی دوم‌اند نیز طولانی می‌شود. شمار اعتراض‌هایی که در سال گذشته در هر جلسه بررسی می‌شد، در کمترین حالت 470 مورد و در بیشترین حالت 1077 مورد بود. موارد احضار طرفین برای شنیدن اظهارات مجدد بسیار نادر است و بیشتر با مرور مدارک بررسی نخست تصمیم گرفته می‌شود. یعنی بررسی دوم پناهندگی بر پایه مدارکی انجام می‌شود که در بررسی نخست پیشاپیش تحریف شده‌اند. از چنین بررسی دومی چقدر می‌توان انتظار قضاوت منصفانه داشت؟ در سال گذشته تنها 24 نفر در بررسی دوم پناهندگی پناهنده شناخته شدند.
پناهندگان معترض اکنون به همین ترتیب منتظر نتیجه بررسی دوم‌اند. زندگی در کره با موقعیت متقاضی پناهندگی و بدون شناسایی پناهندگی، زندگی‌ای است که از همه نظام‌های دولتی و اجتماعی کنار گذاشته شده است. با تمدید روادید هر سه ماه، نه می‌توان شغل مناسبی داشت، نه در بیمه درمانی منطقه‌ای عضو شد و نه برای زندگی در فقر کمک گرفت. متقاضیان پناهندگی که «کمک هزینه زندگی» را که مخالفان پناهندگان این‌قدر درباره‌اش حرف می‌زنند دریافت کرده‌اند، تنها 3.2 درصد کل واجدان شرایط کمک هزینه زندگی‌اند؛ این کمک تا 6 ماه پس از درخواست پناهندگی قابل پرداخت است، اما به‌دلیل کمبود اطلاعات درباره درخواست و تأخیر در بررسی، بسیار نادر است که کسی هر 6 ماه را دریافت کند.
اینان با این پرسش‌ها که چرا زندگی من، یا زندگی من و خانواده‌ام، چنین شده و چه کاری از دست من برمی‌آید، به خیابان آمده‌اند. در اقامت موقتی که معلوم نیست کی پایان می‌یابد و در ناروشنی‌ای که نمی‌توان در آن برای آینده برنامه ریخت، می‌گویند زندگی‌شان هدر می‌رود. آیا دولت فریاد اینان را نمی‌شنود؟ آیا انتظار، دلسردی و ناامیدی بی‌شماری را که پیش از آمدن به خیابان برای اعتصاب غذا تجربه کرده‌اند نمی‌بیند؟
پاسخ دولت به فریاد متقاضیان پناهندگی چیست؟ دولت تا کنون مسئله را با بستن مسیرهای درخواست پناهندگی حل کرده است. وقتی شمار متقاضیان پناهندگی سوری زیاد شد، ورود سوری‌ها را حتی به منطقه ترانزیت فرودگاه بدون روادید ممنوع کرد؛ وقتی شمار متقاضیان پناهندگی یمنی در جزیره جِجو زیاد شد، ورود بدون روادید یمنی‌ها به جِجو را لغو کرد. پاسخ دولت به افزایش متقاضیان پناهندگی به‌دلیل وضعیت سیاسی مصر نیز این است که از اول سپتامبر ورود بدون روادید مصری‌ها را لغو کند.
دولت باید به فریاد اینان پاسخ دهد.
پاسخی از جنس بستن مسیرها، به‌گونه‌ای که صدای پناهندگان بلندتر نشود، باید فوراً متوقف شود. حتی اگر یک مسیر فعلاً بسته شود، صدای پناهندگان هرگز خاموش نخواهد شد.
دولت باید فعالانه به صدای پناهندگان گوش دهد و رویه‌ای منصفانه و شفاف برای شناسایی پناهندگی برقرار کند. باید محیطی فراهم کند که متقاضیان پناهندگی بتوانند در کره انسانی زندگی کنند.
اقدامی که با چارچوب‌هایی مانند «پناهنده سوءاستفاده‌گر» مردم را فریب می‌دهد و ناامنی و نفرت دامن می‌زند باید فوراً متوقف شود. تنها راه حل ناامنی و تعارض اجتماعی کنونی آن است که دولت فعالانه وارد عمل شود تا جامعه‌ای ساخته شود که در آن هیچ‌یک از پناهندگان و ساکنان بومی کنار گذاشته نشود و همه هماهنگ با هم زندگی کنند.
30 اوت 2018
کل جامعه مدنی حامی اعتصاب غذای پناهندگان (난민들의 단식농성을 지지하는 시민사회 일동)
거창평화인권예술제위원회 / 경계를넘어 / 공익인권법재단 공감 / 광주인권지기 활짝 /구속노동자후원회 / 국제민주연대 / 난민인권센터 / 노동당 / 노동자연대 / 다른세상을향한연대 /다신인권센터 / 대구경북 차별금지법제정연대(대구경북여성단체연합, 대구여성의전화,
대구장애인차별철폐연대, 대구경북이주연대회의, 무지개인권연대, 청소년교육문화공동체반딧불이, 레드리본사회적협동조합, 레드리본인권연대, 대구경북HIV·AIDS감염인자조모임해밀, 대구경북노동인권센터, 대구경북교수노조, 대구경북진보연대, 대구경실련, 대구경북인도주의실천의사협의회, 행동하는의사회대구지부, 평화캠프대구지부, 인권실천시민행동, 대구기독교교회협의회인권위원회(NCCK), 민주사회를위한변호사모임대구지부, 대구경북양심수후원회, 인권운동연대, 대구시민단체연대회의, 대구민중과함께, 노동당대구시당, 녹색당대구시당, 민중당대구시당, 정의당대구시당, 소우주성문화센터) / 민주주의법학연구회 / 반성매매인권행동이룸 / 불교인권위원회 /빈곤과차별에저항하는인권운동연대 / 사회변혁노동자당 /서울인권영화제 / 서울장애인차별철폐연대 /성매매문제해결을위한전국연대(부설 여성인권센터 보다, 광주여성의전화 부설 한올지기, 광주여성인권지원센터, 대구여성인권센터, 수원여성의전화 부설 어깨동무, 모모이, 새움터, 인권희망 ‘강강술래’, 여성인권티움, 전북여성인권지원센터, 제주여성인권연대 부설 해냄, 불턱, 자활, 여성인권지원센터 살림, 전남여성인권지원센터, 경남여성회 부설 여성인권상담소 , 목포여성인권지원센터) / 성적소수문화인권연대 연분홍치마 / 아시아의친구들 / 아시아평화를향한이주 MAP /
옥바라지선교센터 / 외국인이주·노동운동협의회((사)지구촌사랑나눔중국동포의집, (사)한국이주민건강협회희망의친구들, 남양주샬롬의집, 부천이주노동복지센터, 서울외국인노동자센터, (사)외국인노동자와함께, 아산외국인노동자센터, 아시아인권문화연대, 외국인이주노동자인권을위한모임, 용인이주노동자쉼터, 의정부EXODUS, 인천외국인노동자센터, 파주샬롬의집, 포천나눔의집,한국이주여성인권센터) / 이주공동행동 /이주노동자차별철폐와인권노동권실현을위한공동행동(건강권실현을위한보건의료단체연합, 경기이주공대위, 공익인권법재단 공감, 구속노동자후원회, 노동당, 노동사회과학연구소, 노동전선, 노동자연대, 녹색당, 대한불교조계종사회노동위원회, 문화연대, 민주사회를위한변호사모임노동위원회, 민주주의법학연구회, 민주화를위한전국교수협의회, 사회변혁노동자당, 사회진보연대, 아시아의창, 이주노동자노동조합(MTU), (사)이주노동희망센터, 이주노동자운동후원회, 이주민방송(MWTV), 이주민센터 친구, 전국민주노동조합총연맹, 전국빈민연합, 전국철거민연합, 전국학생행진, 정의당, 지구인의정류장, 천주교인권위원회, 필리핀공동체카사마코, (사)한국불교종단협의회인권위원회, 한국비정규노동센터, 한국이주인권센터) / 이주민방송 MWTV / 이주여성인권센터 / 이주여성인권포럼 /이주인권연대(경산이주노동자센터, 경주이주노동자센터, 이주민과 함께, 아시아의 창, 안산이주민센터, 양산외국인노동자의 집, 울산이주민센터, 이주민노동인권센터, 이주와 인권연구소, 지구인의 정류장, 천안 모이세, 한국이주인권센터) / 인권운동공간 활 / 인권운동사랑방 / 인권중심사람 / 인천인권영화제 /
장애와인권발바닥행동 / 장애인차별금지추진연대 / 전국장애인차별철폐연대 / 전북평화와인권연대 /제주평화인권연구소 왓 / 진보네트워크센터 / 참여연대 /팔레스타인평화연대 / 한국게이인권운동단체 친구사이 / 한국이주여성인권센터 /한국이주인권센터 / 헬프시리아
نامه عبدالرحمن زید، یکی از معترضان
*ترجمه: مهاجرت برای صلح آسیا (Migration to Asia Peace، MAP)
به مقامات مربوط
با سلام.
من عبدالرحمن زید، فعال انقلاب مصر هستم. در مصر هنگام اعتراض بازداشت شدم، رسانه‌های مصر به‌دلیل اصالت پدرم با من تبعیض روا داشتند و سرانجام بی‌گناه به پنج سال زندان محکوم شدم. به‌خاطر تهدید به‌دلیل دیدگاه سیاسی و پیشینه خانوادگی و نیز اینکه هر زمان ممکن بود تابعیت مصری‌ام را از دست بدهم، ناچار شدم از مصر بگریزم. سرانجام برای درخواست پناهندگی به کره آمدم، چون کره یکی از کشورهای امضاکننده کنوانسیون پناهندگان است. اما نزدیک به 2 سال و 5 ماه است که اینجا می‌گذرانم و هنوز پناهنده شناخته نشده‌ام.
من در این مدت مدارک بسیاری مانند اسناد، گزارش‌ها، ویدیوها و مقاله‌های روزنامه ارائه کردم، اما سرانجام اداره مهاجرت، مثل همیشه، با دلایلی بسیار پیش‌پاافتاده، بی‌پایه و غیراخلاقی درخواست مرا رد کرد. من نسبت به تصمیم عدم شناسایی پناهندگی اعتراض کردم، اما بیش از 1 سال و 2 ماه است که وزارت دادگستری پاسخی نمی‌دهد. در واقع اداره مهاجرت به جعل و تلف کردن زندگی ما ادامه می‌دهد و با هر دلیل بی‌پایه‌ای که تصورش را بکنید، پرونده‌های واقعی درخواست پناهندگی را رد می‌کند. گاهی حتی بخشی از مدارک را پنهان می‌کند و سرانجام در بیش از 100 مصاحبه بررسی پناهندگی مرتکب جرم جعل شده است. من در مجموع 2 سال و 5 ماه منتظر ماندم، چندین بار با اداره مهاجرت تماس گرفتم و درخواست تصمیم کردم، و حتی مقابل دفتر بخش پناهندگان تظاهرات کردم، اما پاسخی نیامد.
سرانجام چاره دیگری نداشتم و اکنون مقابل کاخ ریاست‌جمهوری علناً در اعتصاب غذا هستم. من هیچ امتیاز یا استثنایی نمی‌خواهم. فقط می‌خواهم حقوقم بر پایه قوانین کره و کنوانسیون‌های بین‌المللی‌ای که کره امضا کرده است حمایت شود. فقط می‌خواهم وزارت دادگستری کره از قوانین کره پیروی کند. هیچ شهروند کره‌ای که به کشورش افتخار می‌کند وضعیتی را که در آن دولت از قانون پیروی نمی‌کند تحمل نخواهد کرد. و هیچ شهروند کره‌ای گمان نمی‌کند که ما از رنج خود لذت می‌بریم. ما فقط فعالانی هستیم که در کشور خود مصر خواستار آزادی بودیم، اما سرکوب، کشته و زندانی شده‌ایم. برخی از ما، مانند من، توانستیم برای ایمنی بگریزیم. من گریختم چون مادرم از من خواست که به زندان نیفتم و کشته نشوم، وگرنه از غم من خواهد مرد. جان و ایمنی ما برای خانواده‌هایمان بسیار مهم است. زندگی ایمن در آرامش همه چیزی است که می‌خواهیم. آیا این خواسته‌ای بیش از حد است؟
من و همکارانم با اعتصاب غذا از مقامات کره این موارد را درخواست می‌کنیم.
نخست، رویه بررسی شناسایی را برای همه متقاضیان پناهندگی «متخصصانه و منصفانه» و سریع انجام دهید، و فوراً به درخواست پناهندگی من و همکارم آناس و همسرش که بیش از 2 سال است تصمیم‌شان به تأخیر افتاده است پاسخ دهید.
دوم، درباره وزارت دادگستری که درخواست‌های واقعی اکثریت قاطع متقاضیان پناهندگی را به‌طور سازمان‌یافته تحریف کرده است تحقیقی عمیق انجام دهید.
سوم، توهین و تحقیر همه پناهندگان را متوقف کنید و با ما انسانی رفتار کنید. و برای آزاری که در این مدت به ما وارد کرده‌اید عذرخواهی کنید.
19 اوت 2018، مقابل کاخ ریاست‌جمهوری جمهوری کره
با احترام، عبدالرحمن زید