እ.ኤ.አ. ሐምሌ 3 ቀን ፕሬዚዳንት ሊ ጄ-ሚዩንግ ሥልጣን ከያዙ 30ኛ ቀናቸውን ምክንያት በማድረግ ጋዜጣዊ መግለጫ ሰጥተዋል። እኛ ለረጅም ጊዜ ለፍልሰተኞች ሰብአዊ መብት ስንሠራ የቆየን ድርጅቶች ነን። ለእኛ ይህ ጋዜጣዊ መግለጫ እጅግ አሳዛኝና አሳሳቢ ይዘት ያለው ነበር።
በተለይም ፕሬዚዳንቱ መድልዎን የሚከለክል ሕግ (የፀረ-መድልዎ ሕግ) እንደሚያወጡ በግልጽ ቃል ሳይገቡ “በኋላ” ማለታቸው፣ እንዲሁም መንግሥት ቢቀየርም ሰነድ አልባ ፍልሰተኞችን የማሰስ፣ የመያዝና የማባረር ፖሊሲ መቀጠሉ በዚህች ምድር አብረውን ለሚኖሩ በርካታ ፍልሰተኞች፣ ፍልሰተኛ ሠራተኞችና ቤተሰቦቻቸው ሌላ ታላቅ ተስፋ መቁረጥን አስከትሏል።
የፀረ-መድልዎ ሕግ ከዚህ በላይ ሊዘገይ አይችልም።
የቀድሞው ፕሬዚዳንት ዩን ሱክ-ዮል በሕገ-ወጥ መንገድ የማርሻል ሕግ ካወጁ በኋላ፣ በፍልሰተኞችና በፍልሰተኛ ሠራተኞች ላይ የሚደርሰው መድልዎና ጥላቻ (መጥላትና ማግለል) በማኅበረሰቡ ውስጥ ሲስፋፋ አይተናል። እንዲሁም አንዳንድ ፖለቲከኞች ዘረኝነትን እንደ ተፈጥሯዊ ነገር የቆጠሩበት፣ አልፎ ተርፎም ሁኔታውን ያባባሱበት ሁኔታ ነበር።
ፍልሰተኞችና ፍልሰተኛ ሠራተኞች በዚህ መልኩ መድልዎና ንቀት በሚደርስባቸው ሁኔታ፣ መድልዎን የሚከለክል ሕግ፣ በተለይም በዘር ላይ የተመሠረተ መድልዎን የሚከለክል ሕግ የግድ አስፈላጊ ነው። ፕሬዚዳንቱ “የፀረ-መድልዎ ሕግ በኋላ” ማለታቸው የፍልሰተኞችን ብቻ ሳይሆን በዚህ ማኅበረሰብ ውስጥ እንደ አናሳ ሆነው የሚኖሩ የብዙ ሰዎችን ሰብአዊ መብት ችላ ማለት ነው።
የተለያዩ የዓለም ሀገራት የፀረ-መድልዎ ሕግ ሰብአዊ መብትን የምታስከብር ሀገር መሠረታዊ መስፈርት እንደሆነ ይቆጥራሉ። መንግሥት የሕዝቡን የኑሮ ጉዳይ (የሕዝብ ኑሮ) እና ተባብሮ የሚኖር ማኅበረሰብን (ውህደት) አስፈላጊ አድርጎ የሚመለከት ከሆነ፣ ይህን ሕግ መቼና እንዴት እንደሚያወጣ ይፋ ማድረግና በእርግጥም ለማስፈጸም ቁርጠኝነቱን ማሳየት አለበት።
ይህ ሕግ ዓለም አቀፉ ማኅበረሰብ የሚጠይቀውን የሰብአዊ መብት መስፈርት ለማሟላት የግድ አስፈላጊ ተግባር ነው። በተጨማሪም መድልዎንና ጥላቻን አስቁሞ፣ ብንለያይም አብረን ልንኖር ወደምንችልበት ማኅበረሰብ የምንጓዝበት መነሻ ነጥብ ነው።
የሰነድ አልባ ፍልሰተኞች የማሰስና የማባረር ፖሊሲ አሁን መቀየር አለበት።
አዲስ የተጀመረው የሕዝብ ሉዓላዊነት መንግሥት ለፍልሰተኞች አዲስና ሰብአዊ መብትን የሚያከብር ፖሊሲ ያሳያል ብለን ጠብቀን ነበር። ነገር ግን ከጠበቅነው በተቃራኒ ሰነድ አልባ ፍልሰተኞች ዛሬም በአሰሳና በግዳጅ መባረር ፍርሃት ውስጥ ይኖራሉ። እንዲህ ያለው ፖሊሲ የፍልሰተኞችን ሰብአዊ መብት ይጥሳል፣ በማኅበረሰቡ ውስጥም ይበልጥ ብቸኛ ያደርጋቸዋል።
መንግሥት አሁን ለሰነድ አልባ ፍልሰተኞች በኮሪያ በሕጋዊ መንገድ የሚቆዩበትን የመኖሪያ ሁኔታ መስጠትና ከኮሪያ ማኅበረሰብ ጋር በደንብ ተላምደው እንዲኖሩ የሚረዳ ፖሊሲ ማውጣት አለበት።
ለምሳሌ በማሰክ (Maseok) እና በሌሎች አንዳንድ አካባቢዎች የፍትሕ ሚኒስቴርና ፖሊስ በድንገት የፍልሰተኛ ሠራተኞችን ቤቶችና የሥራ ቦታዎች በር ሰብረው ያለፈቃድ ገብተዋል። እንዲህ ያለው አሰሳ ልክ እንደ ወንጀል ምርመራ አስፈሪና ኃይለኛ ሆኖ ታይቷል። በአሰሳው ወቅት ማንነትን ሳያረጋግጡ በዘፈቀደ ሰዎችን ያዙ፣ ልጆች የሚያሳድጉ ቤተሰቦችንም ጭምር ወሰዱ፣ ሰዎች እስከሚኖሩባቸው ክፍሎች ድረስ ገብተው ከፍተኛ ድንጋጤ ፈጠሩ። አሰሳውን ለማምለጥ የተደበቁ ወይም የሸሹ ፍልሰተኛ ሠራተኞች የሚጎዱበትና ሕይወታቸውን የሚያጡበት ሁኔታም እየተከሰተ ነው።
በተጨማሪም እንደ የኢሚግሬሽን የውጭ ዜጎች ማቆያ ኮሚቴ ያሉ የመንግሥት አካላት የጉዳዩ ባለቤቶችንም ሆነ የሰብአዊ መብት ድርጅቶችን አስተያየት ሳይሰሙና መረጃ ይፋ ሳያደርጉ ውሳኔ ይሰጣሉ። እንዲህ ያለው ኃይለኛና ምስጢራዊ አሰሳና አስተዳደር ከዓለም አቀፍ መስፈርቶች ጋር የማይጣጣም ሲሆን በምንም መልኩ ተገቢ ሊሆን አይችልም። በአሰሳና በማባረር ላይ ያተኮረ ፖሊሲ ፍልሰተኞችን እንደ ወንጀለኛ የሚቆጥር፣ በማኅበረሰቡ ውስጥ ይበልጥ እንዲገለሉ የሚያደርግና ሰብአዊ መብታቸውን የሚያባብስ ብቻ ነው።
“ሕገ-ወጥ የሆነ ሰው የለም” በሚለው የሰብአዊ መብት መሠረታዊ መርሕ መሠረት መንግሥት ለሰነድ አልባ ፍልሰተኞች የመኖሪያ ሁኔታ በመስጠት ተባብረን መኖር ወደምንችልበት ፖሊሲ አቅጣጫውን መቀየር አለበት። ፍልሰተኞች የሌሉበት ሕይወት፣ ፍልሰተኛ ሠራተኞች የሌሉበት ኢኮኖሚ ሊኖር አይችልም። መንግሥት ከዚህ በኋላ ሰዎችን የሚያባርር ፖሊሲ ሳይሆን የሰዎችን መብት የሚያስከብር ፖሊሲ መከተል አለበት።
የፍልሰተኛ ልጆች መብት ለሁሉም በእኩል መከበር አለበት።
በተባበሩት መንግሥታት የሕፃናት መብቶች ስምምነት መሠረት ሁሉም ሕፃናት የመጡበት ሀገርም ሆነ የመኖሪያ ሁኔታቸው ምንም ይሁን ምን መብታቸው በእኩል ሊከበርላቸው ይገባል። ለዚህም መንግሥት ሁሉም ሕፃናት ልደታቸውን ማስመዝገብ የሚችሉበትን ሥርዓት መፍጠር፣ እንደ መዋዕለ ሕፃናት፣ ትምህርት ቤትና ሆስፒታል አገልግሎት ያሉ መሠረታዊ መብቶችን በሕግ ማረጋገጥ፣ እንዲሁም የመኖሪያ ሁኔታ የላቸውም በሚል ምክንያት ሕፃናትን እንዳያስርና እንዳያባርር ማድረግ አለበት።
ነገር ግን እስካሁን በኮሪያ ለረጅም ጊዜ ለኖሩ ሰነድ አልባ ሕፃናትና ቤተሰቦቻቸው የተዘረጉት ሥርዓቶች በስም ብቻ ያሉ ሲሆኑ ተጨባጭ ድጋፍ ግን አነስተኛ ነው። የፍልሰተኛ ልጆች በኮሪያ ማኅበረሰብ ውስጥ ከእኛ ጋር የሚኖሩ ጎረቤቶቻችንና የወደፊቱ የማኅበረሰቡ አባላት ናቸው። በተረጋጋ ሁኔታ መኖር እንዲችሉ እንደ ትምህርት፣ የሕፃናት እንክብካቤና የሕክምና አገልግሎት ያሉ መሠረታዊ መብቶችን በተግባር የሚያረጋግጥ ፖሊሲ ያስፈልጋል። በተጨማሪም የፍልሰት ዳራ ያላቸው ወጣቶች ራሳቸውን ችለው ከማኅበረሰቡ ጋር በደንብ እንዲላመዱ የሙያ ሥልጠና፣ የምክር አገልግሎትና ጓደኛ የማፍራት ዕድሎችን የሚሰጥ ድጋፍ መዘጋጀት አለበት።
የውጭ ሀገር የሰው ኃይል ፖሊሲ በሰብአዊ መብት ላይ ያተኮረ እንዲሆን መቀየር አለበት።
አሁን ያለው የቅጥር ፈቃድ ሥርዓት (Employment Permit System) ፍልሰተኛ ሠራተኞችን ከአንድ የሥራ ቦታ ጋር ብቻ አስሮ በነጻነት ሥራ እንዳይቀይሩ ያደርጋል። ይህ አወቃቀር የፍልሰተኛ ሠራተኞችን ሰብአዊ መብት ይጥሳል፣ መድልዎንም ይፈጥራል። ስለዚህ የቅጥር ፈቃድ ሥርዓቱ ተወግዶ ከILO (ዓለም አቀፉ የሠራተኞች ድርጅት) መስፈርት ጋር በሚጣጣም “የሥራ ፈቃድ ሥርዓት” መተካት አለበት። ሰብአዊ ክብር ያለው ሥራ የሚጀምረው ፍልሰተኛ ሠራተኞች በነጻነት መሥራት ሲችሉ ነው።
ለብሔራዊ ምክር ቤቱ የቀረበው ረቂቅ ሕግ ለወቅታዊ ሠራተኞች ፕሮግራም ሕጋዊ መሠረት የሚፈጥር፣ የሥራ ሁኔታንና የሰብአዊ መብት ጥበቃን የሚያጠናክር፣ የደላሎችን (ሕገ-ወጥ አገናኞችን) ጣልቃ ገብነት የሚከለክል እንዲሁም ላልተከፈለ ደመወዝ፣ ለሕመምና ለሞት የሚሆን መድን መግባትን ግዴታ የሚያደርግ ይዘት አለው።
ነገር ግን በተግባር ብዙ ወቅታዊ ሠራተኞች በገጠርና በዓሣ ማስገሪያ አካባቢዎች የሰው ኃይል እጥረት አለ በሚል ምክንያት በቂ መብት አይከበርላቸውም፤ ከሰዎች ዝውውር ጋር የሚመሳሰል የሰብአዊ መብት ጥሰትም ይደርስባቸዋል። ይህ ችግር የተፈጠረው መንግሥት ለገጠርና ለዓሣ ማስገሪያ አካባቢዎች ተገቢውን ድጋፍ ባለማድረጉ ነው። መንግሥት ይህን ችግር ለመፍታት ሥርዓት መዘርጋትና ለእነዚህ አካባቢዎች አስፈላጊውን ድጋፍ ማድረግ አለበት።
በተጨማሪም መንግሥት የሚያራምደው የውጭ ሀገር የቤት ውስጥና የእንክብካቤ ሠራተኞች ፖሊሲም ችግር አለበት። ይህ ፖሊሲ ርካሽ የሰው ኃይልን በብዛት ለማስገባት ያለመ በመሆኑ የሠራተኞች መብት አይጠበቅም፣ የሥራውም ጥራት ይቀንሳል። የሴኡል ከተማ የፊሊፒንስ የቤት ውስጥ ሠራተኞች የሙከራ ፕሮግራም ባይሳካም መንግሥት አሁንም ይህን ሥርዓት እንደሚያሰፋ ይናገራል። ይህ የሕዝብ የእንክብካቤ አገልግሎትን ማሳደግ ሳይሆን በርካሽ የሰው ኃይል ላይ ብቻ መደገፍ ነው። በዚህም ምክንያት የእንክብካቤ ሥራ ጥራት ይቀንሳል፣ የፍልሰተኛ ሠራተኞችም ሰብአዊ መብት አይጠበቅም፤ ስለዚህ የተሳሳተ ፖሊሲ ነው።
ፍልሰተኞችን ከዚህ በኋላ አታግሉ።
መንግሥት በቅርቡ 30.5 ትሪሊዮን ዎን የሚደርስ ተጨማሪ በጀት (አዲስ የተጨመረ የሀገር በጀት) አሳውቋል። ይህም ሕዝቡ ኑሮውን እንዲያገግም የሚሰጥ የድጋፍ ገንዘብን ያካትታል። የድጋፍ ገንዘቡ ለእያንዳንዱ ሰው ከ150,000 እስከ 500,000 ዎን ድረስ በተለያየ መጠን የሚሰጥ ሲሆን ዝቅተኛ ገቢ ያላቸው ሰዎች የበለጠ ሊያገኙ ይችላሉ።
ነገር ግን ቀደም ሲል በኮቪድ-19 ወቅትም መንግሥት ድጋፍ የሰጠው ለቋሚ ነዋሪዎችና ለጋብቻ ፍልሰተኞች ብቻ ሲሆን ፍልሰተኛ ሠራተኞችን አግልሏል። እንዲህ ያለው መድልዎ የአሁኑ መንግሥት “ሀገር ለሁሉም” ከሚለው መርሕ ጋር አይጣጣምም። መንግሥት አሁን ሁሉም ፍልሰተኞች በፍትሐዊነት ድጋፍ የሚያገኙበትን ሥርዓት መዘርጋት አለበት።
የሚከተሉትን እንጠይቃለን
- ፍልሰተኞችን አታድሉ፣ አታግሉም፤ አብረን የምንኖርበትን ፍትሐዊና ሰብአዊ መብትን ማዕከል ያደረገ ፖሊሲ አውጡ።
- የአሰሳና የማባረር ፖሊሲውን አሁኑኑ አቁሙ፤ ለሰነድ አልባ ፍልሰተኞች በሕጋዊ መንገድ የሚቆዩበትን ዕድል ስጡ።
- የፀረ-መድልዎ ሕግን አሁኑኑ አውጡ።
- ፍልሰተኛ ሠራተኞች በነጻነት ሥራ መቀየር እንዲችሉ ዋስትና ስጡ።
- በኮሪያ ለረጅም ጊዜ የኖሩ ሰነድ አልባ ሕፃናትና ቤተሰቦቻቸው በተረጋጋ ሁኔታ መኖር እንዲችሉ ተጨባጭ ሥርዓት ዘርጉ።
- ስደተኞች በኮሪያ ማኅበረሰብ ውስጥ ራሳቸውን ችለው በተረጋጋ ሁኔታ መኖር የሚችሉበትን ፖሊሲ አውጡ።
- የጋብቻ ፍልሰተኞች በደንብ እንዲሰፍሩ ድጋፍ አድርጉ፣ ሰብአዊ መብታቸውንም አስከብሩ።
ማስጠንቀቂያ — ይህ ጽሑፍ ከኮሪያኛው ምንጭ በ AI ተተርጉሟል፣ ስለዚህ አንዳንድ መረጃዎች ትክክለኛ ላይሆኑ ይችላሉ። ካስፈለገ የመጀመሪያውን የኮሪያኛ ወይም የእንግሊዝኛ ስሪት እንዲመለከቱ እንመክራለን። ቅሬታዎንና አስተያየትዎን በማንኛውም ጊዜ ለመቀበል ዝግጁ መሆናችንን እንገልጻለን።