[No. 25-6 HR#3]
21 مارس آینده روز جهانی محو تبعیض نژادی است که یادآور «کشتار شارپویل» (Sharpeville) است که در سال 1960 در آفریقای جنوبی رخ داد. این روز برای یادآوری رویدادی است که در آن 69 شهروند در تجمعی مسالمت‌آمیز علیه سیاست جداسازی نژادی جان باختند و هشیاری نسبت به تبعیض نژادی را افزایش می‌دهد؛ اکنون 59 سال از آن زمان گذشته است که سازمان ملل متحد 21 مارس را روز جهانی محو تبعیض نژادی تعیین کرد.
اما امروز تبعیض نژادی در کشورهای جهان به وضعیت وخیم‌تری می‌رسد. در ایالات متحده، پس از انتخاب رئیس‌جمهور ترامپ، سیاست‌های پی‌درپی ضدمهاجرتی و نژادپرستانه و بحث بر سر «پاکسازی نژادی» نگرانی جامعه‌ی بین‌المللی را افزایش داده است. در کره، پس از وضعیت حکومت نظامی، بر اثر تحریک نیروهای راست افراطی که احساسات ضدچینی را دامن می‌زنند، وضعیتی پدید آمده که فراتر از سخنان نفرت‌آمیز علیه هم‌تباران و مهاجران، حتی خشونت فیزیکی رخ داده است. با این حال محافل سیاسی با پخش اطلاعات نادرستی مانند «نیمی از تجمع‌کنندگان موافق استیضاح چینی بودند» به نیروهای نفرت‌افکن قدرت می‌دهند. حتی گروه‌های نژادپرست ملی‌گرای افراطی «تیم دستگیری مهاجران فاقد مدرک اقامت» تشکیل داده، در سراسر کشور می‌گردند و مهاجران را شخصاً حبس، کتک‌کاری و تهدید می‌کنند و دستگیر می‌کنند. اینان اعمال خود را در فضای آنلاین مانند یوتیوب منتشر و تبلیغ می‌کنند و اخبار جعلی و نفرت را در جامعه‌ی کره تحریک و گسترش می‌دهند.
دولت کره نیروهای تحریک‌کننده‌ی نفرت را نادیده می‌گیرد و گاه ترویج می‌کند و در همان حال سیاست‌های نژادپرستانه را تقویت می‌کند. دولت تغییر محل کار کارگران مهاجر را تنها به درون منطقه و صنعت معین محدود می‌کند و وابستگی کارگران مهاجر به کارفرما را بیشتر می‌کند. با آنکه کار اجباری کارگران مهاجر، از جمله استثمار کار، معوقه ماندن دستمزد، خوابگاه‌های نامناسب و محیط کار خطرناک همچنان ادامه دارد، دولت بدون هیچ تلاشی برای بهبود آن، شمار کارگران مهاجر «بی‌حق» را افزایش می‌دهد. کارگران مهاجر، از جمله کارگران فصلی کشاورزی و ماهیگیری، نیروهای ماهر کشتی‌سازی و ملوانان، با دخالت دلالان و شرکت‌های خصوصی جذب می‌شوند و زیر مدیریت و نظارت بیش از حد قرار دارند و در نقاط کور حقوق بشر هستند، از جمله پرداخت هزینه‌های هنگفت اعزام، ضبط مدارک هویتی مانند گذرنامه، ضمانت شخصی و استثمار دستمزد. با برجسته شدن پدیده‌ی «مهاجری‌سازی خطر» که کارهای خطرناک را بر کارگران مهاجر متمرکز می‌کند، مرگ‌های ناشی از حادثه‌ی کار پایان نمی‌یابد؛ از جمله سال گذشته در انفجار کارخانه‌ی تولید باتری آریسل 18 کارگر مهاجر یک‌جا جان باختند.
زنان مهاجر با انواع وضعیت اقامتی قربانی خشونت جنسیتی می‌شوند. وضعیت اقامتی زنان مهاجر ازدواج که به همسر کره‌ای و خانواده‌ی او وابسته است، روابط قدرت نابرابر را تقویت می‌کند و به کنترل و خشونت علیه زنان مهاجر می‌انجامد، اما دولت حتی وضعیت خشونت جنسیتی علیه زنان مهاجر را درست بررسی هم نکرده است. پناهندگانی که برای گریز از خطر و یافتن پناهگاه امن آمده‌اند، در کره با نرخ پایین پذیرش پناهندگی (1%)، طولانی شدن بررسی و بقای دشوار ناامید می‌شوند. با این حال دولت مسئولیت را رها کرده و برای پیشبرد لایحه‌ی بدتر کردن قانون پناهندگی، پناهندگان را «سوءاستفاده‌گر از نظام»، «پناهنده‌ی جعلی» و «تروریست» جلوه می‌دهد و تبعیض نژادی را تحریک می‌کند.
اقدام اعطای وضعیت اقامت برای تضمین حق آموزش کودکان مهاجر فاقد مدرک اقامت، با وجود صداهایی که خواستار نهادینه شدن مستمر آن هستند، در پایان مارس به پایان می‌رسد. برای مهاجران فاقد مدرک اقامت، به‌جز کودکان مهاجر، هیچ مسیری برای قانونی شدن وجود ندارد و تنها بازرسی و اخراج خشونت‌آمیز علیه مهاجران فاقد مدرک اقامت شدت می‌گیرد، و با سوءاستفاده از آن حتی نیروهای راست افراطی شخصاً مهاجران را حبس و دستگیر می‌کنند. با وجود حکم «عدم انطباق با قانون اساسی» دادگاه قانون اساسی که بازداشت بی‌پایان مهاجران فاقد مدرک اقامت و مانند آن را خلاف قانون اساسی دانست، لایحه‌ی اصلاحی قانون کنترل مهاجرت که همچنان بازداشت طولانی تا 20 ماه را ممکن می‌کند و امکان بررسی عادلانه‌ی تمدید بازداشت را از میان می‌برد، اخیراً از نشست عمومی مجلس گذشت. به این ترتیب، بیشتر مهاجرانی که با ما در این جامعه زندگی می‌کنند، یعنی کارگران مهاجر، زنان مهاجر، هم‌تباران، پناهندگان، نوجوانان با پیشینه‌ی مهاجرت، دانشجویان خارجی و مهاجران فاقد مدرک اقامت، تنها به این دلیل که تابعیت کره ندارند در معرض تبعیض نژادی، طرد و خشونت بسیار قرار دارند. با این حال در کره حتی ابتدایی‌ترین قانون برای تعریف تبعیض نژادی و محو آن نیز وجود ندارد. با آنکه کمیته‌های متعدد معاهدات بین‌المللی، از جمله کمیته‌ی محو تبعیض نژادی سازمان ملل، از سال 2009 تاکنون 12 بار به دولت کره توصیه کرده‌اند، قانون جامع ضدتبعیض هنوز تصویب نشده است؛ واقعیتی شرم‌آور.
ما مدت‌هاست در برابر تبعیض نژادی مبارزه کرده و همبستگی نشان داده‌ایم. تبعیض نژادی در سراسر جهان شدیدتر می‌شود و جامعه‌ی کره نیز به‌ندرت تغییر می‌کند و واقعیت دردناک است، اما با این حال امروز با این باور که نباید تسلیم احساس ناتوانی شویم، دوباره به میدان آمده‌ایم. گرد هم آمده‌ایم تا حضور یکدیگر را حس کنیم و صدای یکدیگر را بشنویم و با هم راه‌های مشخصی را تصور کنیم که همه به‌عنوان شهروند از حقوق بدیهی برخوردار شوند و آزادی، برابری و دموکراسی را خودشان محقق کنند. ما می‌خواهیم: هرگونه تبعیض نژادی را محو کنید. دولت کره به شخصیت مهاجران احترام بگذارد و در همه‌ی زمینه‌ها، از کار و سلامت تا تأمین اجتماعی، بدون تبعیض با مهاجران رفتار کند. خشونت بازرسی، اخراج و بازداشت را متوقف کنید و اقامت امن، بقا و حقوق بنیادین مهاجران را تضمین کنید. دولت تحریک نفرت و تبعیض از سوی نیروهای راست افراطی را به‌شدت مجازات کند و محافل سیاسی همین حالا از همراهی با آنان دست بردارند. همه‌ی ما می‌خواهیم در زندگی روزمره‌ی امن، لذت ببریم و زندگی کنیم. به‌مناسبت روز جهانی محو تبعیض نژادی 2025، یک بار دیگر مطالبه می‌کنیم.
⚪ آزادی تغییر محل کار کارگران مهاجر را تضمین کنید! ⚪ «مهاجری‌سازی خطر» را متوقف کنید و ایمنی صنعتی را تضمین کنید! ⚪ خشونت جنسیتی را ریشه‌کن کنید و حق اقامت قربانیان را تضمین کنید! ⚪ پذیرش پناهندگی را گسترش دهید و حق اقامت و بقای پناهندگان را تضمین کنید! ⚪ تبعیض علیه هم‌تباران و مهاجران را محو کنید و ضدچینی‌گرایی را متوقف کنید! ⚪ حقوق بنیادین کودکان و نوجوانان مهاجر را تضمین کنید و تدابیر حمایتی برای فاقدان مدرک اقامت را دائمی کنید! ⚪ بازرسی و اخراج اجباری مهاجران فاقد مدرک اقامت را متوقف کنید و حق اقامت آنان را تضمین کنید! ⚪ برای ریشه‌کن کردن استثمار کار از سوی شرکت‌های اعزام و دلالان تدبیر بیندیشید! ⚪ تبعیض نژادی را محو کنید و قانون ضدتبعیض را تصویب کنید!
همه‌ی نهادهای شرکت‌کننده در مراسم بزرگداشت روز جهانی محو تبعیض نژادی 2025