از زمان شیوع کووید-19، مهاجران از جمله کارگران مهاجر در سیاست توزیع ماسک با تبعیض و حاشیه‌رانی روبه‌رو شدند و در توزیع کمک‌های بحران نیز همین تجربه را داشتند. افزون بر این، دستورهای اداری مربوط به آزمایش تشخیص کرونا که حکومت‌های محلی تنها برای خارجی‌ها صادر کردند، صرف‌نظر از تأثیر آن بر مهار بیماری، فقط به نفرت از کارگران مهاجر دامن زد. اما این تبعیض به همین‌جا ختم نمی‌شود؛ تبعیض علیه مهاجران در واکسیناسیون پیشگیری از کرونا همچنان وجود دارد و ممکن است ادامه یابد، و نهادهای حقوق مهاجران نمی‌توانند نگرانی خود را پنهان کنند.
بر اساس ستاد پاسخ‌گویی به واکسیناسیون کووید-19، وضعیت واکسیناسیون تا ساعت صفر روز 20 ژوئن چنین است: 15,012,455 نفر از شهروندان (29.2 درصد) نوبت اول و 4,046,611 نفر (7.9 درصد) نوبت دوم را کامل کرده‌اند. نرخ واکسیناسیون کارکنان پزشکی و داروخانه‌ها که دولت آن‌ها را در اولویت قرار داده بود، به 72.5 درصد رسید و از نرخ 70 درصدی ایمنی جمعی مورد نظر دولت فراتر رفت؛ از این رو دولت به‌طور جدی درباره‌ی بازگشت به زندگی عادی بحث می‌کند. با این حال، در میان این بحث‌ها همچنان تدابیر پیشگیرانه‌ی غیرواقع‌بینانه‌ای درباره‌ی گروه‌های آسیب‌پذیر در برابر عفونت که از نظر نهادی کنار گذاشته شده‌اند، فراوان است.
به‌ویژه ستاد مرکزی مقابله با بلایا و ایمنی (Central Disaster and Safety Countermeasure Headquarters) در روز 20 ژوئن هنگام اعلام بازنگری در فاصله‌گذاری اجتماعی، محل‌های کار آسیب‌پذیر در برابر عفونت مانند کارگاه‌هایی را که کارگران مهاجر در آن‌ها متمرکزند «محل‌های کار تحت مدیریت ویژه» اعلام کرد و حکومت‌های محلی را موظف کرد آزمایش PCR را به آن‌ها پیوند دهند. از آنجا که این امر می‌تواند دستور اداری تبعیض‌آمیزی را تکرار کند که در آن فقط «خارجی‌ها» ملزم به آزمایش تشخیص شده بودند، نمی‌توان نگران نبود. افزون بر این، رهنمودی که کارگاه‌های دارای کارگران مهاجر فراوان را «فضای زندگی مشترک با خطر بالای عفونت گروهی» می‌نامد، غیرواقع‌بینانه و تبعیض‌آمیز است. این رهنمود توصیه می‌کند شمار ساکنان خوابگاه به حداقل برسد، فاصله‌ی تخت‌ها حفظ شود و ظرفیت تعیین شود، و در صورت ناممکن بودن، دست‌کم ماهی یک‌بار آزمایش PCR دوره‌ای انجام شود. چنین رهنمودی که واقعیت مسکن را در نظر نمی‌گیرد، واقعیتی که در آن کارگران مهاجر 80 درصد آسیب‌دیدگان سیل سال گذشته را تشکیل دادند و زمستان گذشته کارگری مهاجر در گلخانه‌ی پلاستیکی جان باخت، به احتمال زیاد صرفاً صوری خواهد ماند. در عوض، واقع‌بینانه‌تر آن است که با توزیع کیت‌های خودآزمایی و مانند آن، راهی نشان داده شود که کارگران مهاجرِ محل‌های کار آسیب‌پذیر بتوانند پیشگیرانه واکنش نشان دهند. بر این اساس، نهادهای حقوق مهاجران با تکیه بر مشاوره‌هایی که تاکنون انجام داده‌اند، مشکلاتی را که هنگام قرار گرفتن گروه‌های سنی 20 تا 40 سال در نوبت واکسیناسیون پیش خواهد آمد پیش‌بینی می‌کنند و از مقام‌های بهداشتی می‌خواهند اقدامات پیشگیرانه را از هم‌اکنون اجرا کنند.
ارائه‌ی اطلاعات دقیق: راهنمای واکسیناسیون باید به زبان کشورهای مبدأ باشد
هم ستاد مرکزی مقابله با بلایا و ایمنی کووید-19 و هم سازمان کنترل و پیشگیری بیماری‌های کره (Korea Disease Control and Prevention Agency، KDCA) جز انگلیسی، اطلاعات را به هیچ زبان خارجی دیگری ارائه نمی‌کنند. کارگران مهاجر به اطلاعات ناقصی که از راهنمایی نهادهای حمایتی و مانند آن‌ها می‌رسد وابسته‌اند.
در مقابل، مراکز کنترل و پیشگیری بیماری‌های آمریکا (CDC) اطلاعات مربوط به واکسیناسیون کرونا را به 65 زبان و وزارت بهداشت استرالیا به 63 زبان ارائه می‌کنند و تمام تلاش خود را می‌کنند که خارجی‌های مقیم به‌سبب زبان دچار مشکل نشوند. دست‌کم باید به زبان 16 کشوری که کارگرانشان با نظام مجوز اشتغال کارگران خارجی وارد شده‌اند اطلاعات ارائه شود، و پشتیبانی از زبان‌های متنوع‌تر کشورها لازم است. پرسش و پاسخ ویژه‌ی مهاجران و پرسش‌نامه‌ی پزشکی به زبان‌های مختلف باید از پیش آماده باشد. وب‌سایت رزرو واکسیناسیون نیز باید به چند زبان در دسترس باشد.
لزوم تعیین مسئول واکسیناسیون مهاجران
مقام‌های بهداشتی می‌گویند مهاجران خارجی نیز می‌توانند با همان روندی که شهروندان داخلی واکسن می‌زنند واکسینه شوند، اما آمادگی برای واکسیناسیون مهاجران خارجی آن‌قدر ناکافی است که حتی میان مرکز تماس شکایات حکومت محلی و مسئول گروه ویژه‌ی واکسیناسیون مرکز بهداشت (Public Health Center)، اطلاعات مربوط به کارگران مهاجر متفاوت است. تعیین کارمند اختصاصی لازم است.
- (نمونه) مهاجری بالای 60 سال که در گروه واجد شرایط واکسیناسیون بود و کره‌ای را خوب نمی‌دانست، خواست مترجمی همراهش باشد، اما مرکز بهداشت نپذیرفت.
- (نمونه) مرکز تماس مشاوره‌ی شکایات گفته بود کارگر مهاجر بدون مدرک بالای 60 سال می‌تواند از مرکز بهداشت شماره‌ی مدیریت دریافت کند، اما مسئول گروه ویژه‌ی واکسیناسیون مرکز بهداشت گفت نوبت‌دهی تمام شده است و حتی صدور زودهنگام شماره‌ی مدیریت برای نوبت‌دهی بعدی را رد کرد. (21 ژوئن)
- (نمونه) مهاجری که با ویزای کوتاه‌مدت یک سال مهلت خروج گرفته بود و پس از خروج می‌خواست دوباره وارد شود، درباره‌ی واکسیناسیون پرسید، اما مرکز بهداشت محل نتوانست تأیید کند که آیا او در گروه واجد شرایط دریافت شماره‌ی مدیریت برای واکسن باقی‌مانده هست یا نه.
لزوم واکسیناسیون سیار، سرویس شاتل و تعطیلی اجباری برای واکسیناسیون
کارگران مهاجر بدون رضایت کارفرما به‌سختی می‌توانند محل کار را برای واکسن زدن ترک کنند. به‌ویژه کارگران مهاجر روستایی فقط ماهی دو شنبه‌ی تعطیل دارند و اگر کارفرما اجازه ندهد، واکسیناسیون در روزهای هفته ناممکن است. دریانوردان و کارگران مناطق جزیره‌ای نیز از نظر دسترسی همین مشکل را دارند.
کارگران مهاجر حتی نمی‌توانند به استراحت پس از واکسن و واکنش به تب ناشی از عوارض فکر کنند. باید برای کارفرمایان مزایایی در ازای واکسیناسیون در نظر گرفت یا تعطیلی برای واکسیناسیون را اجباری کرد. برای افزایش نرخ واکسیناسیون، واکسیناسیون سیار با استفاده از امکانات نهادهای حمایتی، واکسیناسیون متحرک برای ساکنان مناطق روستایی و ساحلی و راه‌اندازی سرویس شاتل لازم است.
راهکارهای افزایش نرخ واکسیناسیون افراد بدون مدرک
مهاجران بدون مدرک که شمارشان به 400 هزار نزدیک است، یک نفر از هر پنج خارجی مقیم را تشکیل می‌دهند. افراد بدون مدرک که احراز هویت با تلفن همراه برایشان ممکن نیست (حتی مهاجران دارای اقامت ثبت‌شده نیز در احراز هویت مشکل دارند) فقط در صورتی می‌توانند نوبت بگیرند که از مرکز بهداشت شماره‌ی مدیریت دریافت کنند. اما به‌سبب ویژگی بدون مدرک بودن، آنان به‌شدت از آشکار شدن هویت خود پرهیز دارند و رفت‌وآمدشان آزاد نیست؛ بنابراین شیوه‌ای دیگر برای صدور شماره‌ی مدیریت و نوبت‌دهی واکسیناسیون لازم است.
افراد بدون مدرک که جرئت درخواست واکسن باقی‌مانده را ندارند و حتی واکسیناسیون طبق برنامه برایشان محدود است، باید بتوانند از طریق نهادهای حمایتی که دسترسی به آن‌ها آسان است و مانند آن، (به‌صورت نیابتی) نوبت بگیرند و واکسن بزنند.
فعالانی که با وجود کار در اماکن پرتردد کنار گذاشته می‌شوند
باید تناقضی اصلاح شود که فعالان نهادهای حمایتی، با اینکه در اماکن پرتردد مهاجران کارگر که گروه آسیب‌پذیر شمرده می‌شوند کار می‌کنند، از اولویت واکسیناسیون کنار گذاشته می‌شوند.
در آمریکا با فرمان اجرایی رئیس‌جمهور، گروه ویژه‌ای برای پاسخ عادلانه به کووید-19 متشکل از وزیر بهداشت و خدمات انسانی و کارشناسان بخش خصوصی تشکیل شد و گروه ویژه‌ی پاسخ و بازیابی برابری سلامت کووید-19 برای گروه‌های آسیب‌پذیر اجتماعی (نژاد، قومیت، جنس، جنسیت، فقر، مناطق روستایی و ساحلی، مناطق منزوی و مانند آن) ایجاد شد تا 1) تخصیص منابع بر اساس تأثیر نابرابر کووید-19، 2) تخصیص بودجه برای تحقق برابری، و 3) ارتباط مؤثر و مناسب فرهنگی با گروه‌های آسیب‌پذیر و دسترسی به آنان را پشتیبانی کند. در مقابل، جمهوری کره با اینکه کارگران مهاجر را گروه آسیب‌پذیر در برابر بیماری می‌نامد، حتی در فکر رفع نابرابری اطلاعات و مشکل دسترسی به مراقبت پزشکی نیست. چنین تبعیضی در مهار بیماری نقطه‌ی کور ایجاد می‌کند و ثبات جامعه را تهدید خواهد کرد.
مقام‌های بهداشتی باید با پذیرفتن اینکه سلامت مهاجران سلامت جامعه است، آمادگی کامل داشته باشند که در واکسیناسیون هیچ تبعیض، حاشیه‌رانی یا طرد پیش نیاید. نهادهای حقوق مهاجران نظاره می‌کنند که این خواسته‌ها برآورده شود و از مقام‌های بهداشتی می‌خواهند فوراً عمل کنند.
22 ژوئن 2021
(사)이주민과함께, 난민인권센터, 두레방, 성요셉노동자의집, 공익법센터 어필, 이주민센터 친구, 이주민지원공익센터 감동, 이주와 인권연구소, 한국이주여성인권센터, 국제이주문화연구소, 난민인권네트워크, 아시아의 창, 情만천하이주여성협회, 모두우리네트워크
이주노동자 인권·노동권 실현을 위한 대구경북연대회의 (성서공단노조, 대구이주민선교센터, 이주와가치, 북부이주노동자센터, 민주노총대구지역본부, 민주노총경북지역본부, 민중행동, 대구사람장애인자립지원센터, (사)장애인지역공동체, 경산장애인자립센터, 인권운동연대, 대경인도주의실천의사협의회, 민주사회를위한변호사모임, 땅과자유, 지구별동무, 무지개인권연대, 녹색당대구시당, 노동당대구시당, 노동당경북도당, 정의당대구시당, 진보당대구시당)
이주노동자평등연대 (건강권 실현을 위한 보건의료단체연합 (건강권 실현을 위한 행동하는 간호사회, 건강사회를 위한 약사회, 건강사회를 위한 치과의사회, 노동건강연대, 인도주의실천의사협의회, 참의료실현청년한의사회) , 노동당, 노동사회과학연구소, 노동전선, 녹색당, 대한불교조계종사회노동위원회, 성공회 용산나눔의집, 민변노동위원회, 사회변혁노동자당, 사회진보연대, 이주노동자노동조합(MTU), (사)이주노동희망센터, 이주노동자운동후원회, 이주민방송(MWTV), 이주민센터 친구, 전국민주노동조합총연맹, 전국불안정노동철폐연대, 전국학생행진, 지구인의정류장, 필리핀공동체카사마코)
외국인이주노동운동협의회((사)모두를 위한 이주인권문화센터, 아산이주노동자센터, 부천이주노동복지센터, 인천외국인노동자센터, (사)한국이주민건강협회 희망의친구들, 남양주시외국인복지센터, 성공회파주이주노동자센터 샬롬의집, 포천나눔의집, 서울외국인노동자센터, 아시아인권문화연대, 순천이주민지원센터, 외국인이주노동자인권을위한모임, 의정부EXODUS, (사)함께 하는 공동체, (사)한국이주여성인권센터, 원불교 서울외국인센터, 한삶의집, 이주민센터 동행)