آیا نخستین دستورنامه‌ی وزارت دادگستری در دوره‌ی هان دونگ‌هون، مقررات ورود تجهیزات شکنجه است؟

بیانیه به‌روزرسانی

한국어 / English / français / العربية / русский

با هوش مصنوعی از کره‌ای ترجمه شده است. متن کره‌ای ملاک است.

سلام 😌 امروز می‌خواهیم بیانیه‌ای را معرفی کنیم که تلاش وزارت دادگستری برای قانونی‌کردن اصلاحیه‌ی «آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان» را محکوم می‌کند. متن بیانیه بلند است، اما پیش از آن خلاصه‌ای هم آمده است؛ کسانی که وقت ندارند، لطفاً به خلاصه مراجعه کنند، سپاسگزاریم 😃

اصلاح شتاب‌زده‌ای را که می‌خواهد شکنجه در مرکز بازداشت بیگانگان را قانونی کند، محکوم می‌کنیم

خلاصه‌ی بیانیه

  1. هان دونگ‌هون، وزیر جدید دادگستری، اعلام کرد که ایجاد سازمان مهاجرت (Immigration Agency) را در سطح برنامه‌ی کلان ملی و به‌صورت نظام‌مند پیگیری خواهد کرد. همزمان، با این وعده که از وقوع شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار» (saeu-kkeokgi) جلوگیری کند، در 25 مه گذشته پیش‌نویس اصلاحیه‌ی بخشی از آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را برای اظهارنظر عمومی منتشر کرد.

  2. اما محتوای واقعی پیش‌نویس اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان که حمایت از حقوق بشر را بهانه کرده است، تکان‌دهنده است. وزارت دادگستری با اصلاح شتاب‌زده‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان، تجهیزات حفاظتی تازه‌ای را وارد می‌کند که شکنجه‌ای شدیدتر از «خم‌کردن میگووار» را ممکن می‌سازد و می‌خواهد استفاده از تجهیزات حفاظتی‌ای را که تا کنون به سبب نبود پشتوانه‌ی قانونی مسئله‌ساز بوده، قانونی کند.

  3. از سوی دیگر، وزارت دادگستری پس از آنکه همه‌ی رفتارهای خشن مربوط به شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار» را رسماً پذیرفت، در دسامبر 2021 قربانی این شکنجه را شاکی و متهم کرد و آزار ثانویه روا داشت. با این حال، در 25 آوریل گذشته دادستانی ناحیه‌ی سوون درباره‌ی M، قربانی نقض حقوق بشر، قرار منع تعقیب صادر کرد. اما وزارت دادگستری نه تنها از قربانی عذرخواهی نکرد، بلکه پیش‌نویس اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را که شمار زیادی ابزار شکنجه‌ی بستن دست و پا در مرکز بازداشت بیگانگان، مانند «تجهیزات حفاظتی مچ‌پا»، «صندلی حفاظتی» و «تجهیزات حفاظتی سر» را می‌افزاید، به‌عنوان تدبیر پیشگیری از تکرار ارائه می‌کند.

  4. برای مطالبه‌ی توقف تلاش برای وضع پیش‌نویس اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان، این بیانیه را منتشر می‌کنیم. از توجه شما سپاسگزاریم.

آیا نخستین دستورنامه‌ی وزارت دادگستری در دوره‌ی هان دونگ‌هون، مقررات ورود تجهیزات شکنجه است؟

اصلاح شتاب‌زده‌ای را که می‌خواهد شکنجه در مرکز بازداشت بیگانگان را قانونی کند، محکوم می‌کنیم

هان دونگ‌هون، وزیر دادگستری، در 28 مه گذشته رسماً اعلام کرد که ایجاد سازمان مهاجرت را در سطح برنامه‌ی کلان ملی و به‌صورت نظام‌مند پیگیری خواهد کرد. آیا نخستین گام برای پیگیری تأسیس سازمان مهاجرت همراه با ملاحظات حقوق بشری، این است که دستورنامه‌ای وزارتی تدوین شود که شمار زیادی ابزار شکنجه‌ی بستن دست و پا را به مرکز بازداشت بیگانگان بیفزاید؟

در 25 مه وزارت دادگستری پیش‌نویس اصلاحیه‌ی بخشی از آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را برای اظهارنظر عمومی منتشر کرد. این نخستین اقدام پیگیری پس از آن است که وزارت دادگستری در نوامبر 2021، درباره‌ی شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار» در مرکز بازداشت بیگانگان هواسونگ (Hwaseong Immigration Detention Center) که سال گذشته به جهان افشا شد، نقض حقوق بشر را پذیرفت و اعلام کرد از سوءاستفاده در به‌کارگیری تجهیزات حفاظتی جلوگیری می‌کند و روند قانونی مناسب برای بیگانگان تحت بازداشت را تقویت می‌کند. وزارت دادگستری دلیل این اصلاح آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را «تقویت حمایت از حقوق بشر بیگانگان تحت بازداشت و تضمین امنیت جان و جسم آنان» اعلام کرده است. اما وقتی محتوای آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را که برای اظهارنظر عمومی منتشر شده بررسی می‌کنیم، از شدت تکان نمی‌توان خودداری کرد. وزارت دادگستری با اصلاح شتاب‌زده‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان، تجهیزات حفاظتی تازه‌ای را وارد می‌کند که شکنجه‌ای شدیدتر از «خم‌کردن میگووار» را ممکن می‌سازد و می‌خواهد استفاده از تجهیزات حفاظتی‌ای را که تا کنون به سبب نبود پشتوانه‌ی قانونی مسئله‌ساز بوده، قانونی کند.

وزارت دادگستری می‌خواهد پشتوانه‌ی قانونی «تجهیزات حفاظتی مچ‌پا» را که هنگام شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار» به سبب کاربرد بدون پشتوانه‌ی قانونی مسئله‌ساز شده بود، درج کند و آن را فعالانه به کار گیرد. «قواعد حداقلی سازمان ملل برای رفتار با زندانیان» (قواعد ماندلا، UN Standard Minimum Rules for the Treatment of Prisoners) روشن می‌کند که «زنجیر پا» در هیچ شرایطی نباید به کار رود؛ ابزارهای بستن مچ‌پا به‌ویژه یادآور بردگی است و رفتاری شکنجه‌گونه به شمار می‌آید، و از این رو در سطح بین‌المللی کاربرد آن به‌شدت محدود شده است. کمیسیون ملی حقوق بشر کره (National Human Rights Commission of Korea, NHRCK) نیز در اظهارنظر خود درباره‌ی لایحه‌ی بازنگری کامل «قانون اجرای احکام کیفری» (Penal Administration Act) در 12 ژوئن 2006 توصیه کرده بود که «تجهیزات حفاظتی تحقیرآمیز مچ‌پا» که با کنوانسیون مغایر است، حتی در تأسیسات نگهداری مانند زندان‌ها لغو شود. افزون بر این، این ایده که نخستین تدبیر برای جلوگیری از تکرار شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار»، «فراهم کردن مبنایی برای قانونی‌کردن شکنجه‌ی خم‌کردن میگووار» باشد، وحشتناک است.

وزارت دادگستری به همین بسنده نمی‌کند و می‌خواهد تجهیزات حفاظتی تازه‌ای مانند «صندلی حفاظتی» و «تجهیزات حفاظتی سر» را وارد کند. «صندلی حفاظتی» ابزاری برای بستن دست و پاست که خطر پزشکی بسیار بالایی دارد و ابزار شکنجه‌ای است که حق حیات و سلامت را تهدید می‌کند. در مه 2020 در بازداشتگاه بوسان، زندانی‌ای پس از مدت طولانی بسته‌شدن دست و پا، 32 ساعت پس از ورود جان باخت. «تجهیزات حفاظتی سر» نیز ابزار شکنجه‌ای است که درد و آسیب پدید می‌آورد. نه تنها خطر اختلال در تنفس دارد، بلکه فشار بر صورت می‌تواند درد شدیدی ایجاد کند. افزون بر این، هنگام شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار»، برای ثابت‌کردن تجهیزات حفاظتی سر، ابزارهای غیرقانونی مانند بست‌های کابلی و چسب جعبه را ترکیب کرده بودند.

از سوی دیگر، وزارت دادگستری در عین پذیرفتن خطای خود در پرونده‌ی شکنجه‌ی «خم‌کردن میگووار»، بی‌محابا رفتار دوگانه‌ای در پیش گرفت و آزار ثانویه‌ی هولناکی بر قربانی روا داشت. در دسامبر سال گذشته، بلافاصله پس از آنکه همه‌ی رفتارهای خشن را رسماً پذیرفت، مرکز بازداشت بیگانگان هواسونگ قربانی را شاکی و متهم کرد و وزارت دادگستری با انتشار پیشگیرانه‌ی خبرنامه‌ای تبلیغ کرد که M به‌طور مکرر به تأسیسات بازداشت بیگانگان خسارت زده و به کارکنان حمله کرده است و برای این موارد شکایت کیفری طرح شده است. اما ایستگاه پلیس هواسونگ غرب (Hwaseong Seobu Police Station) در 31 مارس امسال درباره‌ی بخش عمده‌ی اتهامات به دلیل «نبود اتهام (جرم احراز نشد)» تصمیم به عدم ارجاع گرفت و اخیراً در 25 آوریل دادستانی ناحیه‌ی سوون (Suwon District Prosecutors’ Office) درباره‌ی M، قربانی نقض حقوق بشر، قرار منع تعقیب صادر کرد. در دلایل قرار منع تعقیب آمده است: «با درنظرگرفتن مجموع این نکات که به نظر می‌رسد متهم که در مرکز بازداشت بود و در وضعیت ناچاری قرار داشت که نمی‌توانست از بیرون کمک بخواهد، راه دیگری برای مقاومت در برابر چنین نقض جدی حقوق بشر نداشت، و اینکه آسیب‌زدن او به پنجره، توالت، دوربین مداربسته و مانند آن در اتاق بازداشت را هرچند تا حدی تند بتوان دانست، اما در مقایسه با نقض حقوق بشری که به او وارد شده، شدت جرم آن نسبتاً سنگین نیست، این رفتار متهم رفتاری نیست که با عرف اجتماعی مغایر باشد و عمل مشروع موضوع ماده 20 قانون کیفری است.» نگهداری نظم در مرکز بازداشت که وزارت دادگستری برای ورود شمار زیادی تجهیزات حفاظتی مطرح می‌کند، دیگر حتی نمی‌تواند به‌عنوان توجیه ارائه شود. می‌ترسیم با ورود ابزار شکنجه‌ی تازه، افراد بسیار بیشتری که در مرکز بازداشت بیگانگان محبوس‌اند آسیب ببینند و دچار آسیب روانی شکنجه شوند، و اگر مقاومت کنند، آزار ثانویه‌ی بسیار شدیدتری بی‌محابا بر آنان روا شود.

وزارت دادگستری می‌خواهد پیش‌نویس اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را که روشن است جان و سلامت بیگانگان تحت بازداشت را تهدید می‌کند و رنج جسمی و روانی پدید می‌آورد، نه با قانون، بلکه با آیین‌نامه‌ی اجرایی، شتاب‌زده وضع کند. با آنکه کمیسیون ملی حقوق بشر نیز نگرانی خود را درباره‌ی این پیش‌نویس اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان ابراز کرده است، وزارت دادگستری می‌خواهد آن را به زور پیش ببرد. اقدامی که گفته می‌شود حاصل بازنگری درباره‌ی پرونده‌ی «شکنجه‌ی خم‌کردن میگووار» است، و اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان که تقویت حمایت از حقوق بشر بیگانگان تحت بازداشت و تضمین امنیت جان و جسم آنان را دلیل می‌آورد، نباید در عمل به سوی فراهم کردن مبنای «شکنجه‌ی قانونی» برود.

رفتار دقیق و زشت ضدحقوق بشری وزارت دادگستری را محکوم می‌کنیم که حمایت از حقوق بشر را بهانه می‌کند، اما در عمل می‌خواهد مبنای شکنجه را فراهم کند و فعالانه به کار گیرد. بدون بهبود اداره‌ی کنونی امور مهاجرت که با فشار و خشونت اداره می‌شود، هرگز نمی‌توان مهاجرت بیگانگان را فعال کرد. هان دونگ‌هون، وزیر دادگستری، نخست واقعیتی را که در آن حاکمیت قانون خدشه‌دار و روند قانونی نادیده گرفته می‌شود، بازنگری کند. شکنجه حمایت نیست. وزارت دادگستری همین اکنون تلاش برای وضع پیش‌نویس اصلاحیه‌ی آیین‌نامه‌ی بازداشت بیگانگان را متوقف کند.

31 مه 2022

کمیته‌ی مشترک واکنش به پرونده‌ی شکنجه در مرکز بازداشت بیگانگان

소속단체- 장애여성공감, 외국인보호소폐지를위한물결 International Waters31, 소수자난민인권네트워크, 화성외국인보호소방문시민모임 <마중>, 사단법인 두루, 난민인권센터, 이주여성인권포럼, 이주민과 함께, 공익인권법재단 공감, AFI온누리 사회사도직, 한국이주인권센터, 생각나무BB센터, 외국인이주노동운동협의회((사)모두를 위한 이주인권문화센터, 아산이주노동자센터, 부천이주노동복지센터, 인천외국인노동자센터, (사)한국이주민건강협회 희망의친구들, 남양주시외국인복지센터, 성공회파주이주노동자센터 샬롬의집, 포천나눔의집, 서울외국인노동자센터, 아시아인권문화연대, 순천이주민지원센터, 외국인이주노동자인권을위한모임, 의정부EXODUS, (사)함께 하는 공동체, (사)한국이주여성인권센터, 원불교 서울외국인센터, 한삶의집, 이주민센터 동행, 이주노동자평등연대(건강권 실현을 위한 보건의료단체연합 (건강권 실현을 위한 행동하는 간호사회, 건강사회를 위한 약사회, 건강사회를 위한 치과의사회, 노동건강연대, 인도주의실천의사협의회, 참의료실현청년한의사회) , 노동당, 노동사회과학연구소, 노동전선, 녹색당, 대한불교조계종사회노동위원회, 성공회 용산나눔의집, 민변노동위원회, 사회변혁노동자당, 사회진보연대, 이주노동자노동조합(MTU), (사)이주노동희망센터, 이주노동자운동후원회, 이주민방송(MWTV), 이주민센터 친구, 전국민주노동조합총연맹, 전국불안정노동철폐연대, 전국학생행진, 지구인의정류장, 필리핀공동체카사마코