ساختن مرز در دل مرزها را متوقف کنید
در کره که به‌سبب تقسیم کشور پیوندش با قاره قطع شده است، فرودگاه تنها گذرگاه ورود و خروج است و همه‌ی خارجیان از آنجا عبور می‌کنند. اما در این مکان کسانی هستند که از آن‌ها استقبال نمی‌شود. کسانی که با اراده‌ی زنده ماندن و گریز از آزار در کشور مبدأ به‌دشواری در کره را کوبیدند، اما کره آن‌ها را از همان ورودی مسدود می‌کند و در فرودگاه رها می‌کند.
پنج متقاضی پناهندگی با ملیت اتیوپی پس از آنکه در 8 آوریل تصمیم «عدم ارجاع به بررسی پناهندگی» برایشان صادر شد، تاکنون در ترمینال 1 فرودگاه اینچئون بی‌خانمان‌وار روزگار می‌گذرانند. در اتیوپی جنگ داخلی میان نیروهای دولتی و شورشیان و درگیری‌های میان ادیان شدید است و هم‌اکنون نیز پناهنده تولید می‌شود. با این حال، پس از لحظه‌ی تصمیم عدم ارجاع از سوی اداره‌ی مهاجرت، هیچ‌یک از اداره‌ی مهاجرت، شرکت هواپیمایی و شرکت فرودگاه‌ها مسئولیت متقاضیان پناهندگی اتیوپیایی را که نمی‌توانند به کشور مبدأ بازگردند بر عهده نمی‌گیرد. آنان نزدیک به دو ماه در ترمینال فرودگاه رها شده‌اند و درست نمی‌توانند خود را بشویند، غذا بخورند و بخوابند.
بدین‌سان، متقاضیان پناهندگی در فرودگاه همچنان در وضعیت بقای حدی هستند که باید مشکل غذا و محل خواب و سلامت خود را خودشان حل کنند. کودک دو‌ساله‌ای که پیش‌تر در فرودگاه می‌ماند، در محیط خشک و سرد فرودگاه کف پاهایش مانند شالیزار خشکسالی‌زده ترک خورد و دچار تب شدید شد. زنانی هم که سلامتشان ضعیف شده بود، یا گرسنه می‌ماندند یا ناچار بودند با نان و شکلات شکم خود را سیر کنند. در سال 2019، چهار کودک و والدینشان یک سال در سرویس‌های بهداشتی عمومی فرودگاه خود را می‌شستند و با زندگی بی‌خانمان‌وار به تماشای مسافرانی تبدیل شدند که از فرودگاه اینچئون استفاده می‌کردند.
در اوت 2021، قانون کنترل مهاجرت اصلاح شد و مقرر گردید که دولت مسئول اداره‌ی «اتاق انتظار خروج» باشد، یعنی فضایی که خارجیانِ ممنوع‌الورود تا زمان خروج در آن منتظر می‌مانند. این دستاوردی جزئی است که حاصل طرح مداوم این مشکل بود که مبنای اداره‌ی اتاق انتظار خروج در قانون نیست و خصوصی اداره می‌شود. مقررات مربوط به اداره‌ی اتاق انتظار خروج قرار است در 18 اوت اجرا شود و در 25 مه پیش‌نویس مقررات اداری اعلام شد. اما با آنکه اجرای اداره‌ی اتاق انتظار خروج نزدیک است، دولت همچنان درباره‌ی وضعیت پنج متقاضی پناهندگی اتیوپیایی سکوت کرده است. با این بهانه که قانون اصلاح‌شده هنوز اجرا نمی‌شود و بنابراین هیچ اختیار و تکلیفی ندارد، تنها در پی شانه خالی کردن از مسئولیت است.
از سوی دیگر، اتاق انتظار خروج کنونی در فرودگاه تأسیساتی موقت است که افراد مشمول بازگرداندن در مدتی کوتاه، حداکثر یک هفته، در آن منتظر خروج می‌مانند. چون در منطقه‌ی امنیتی ساخته شده است، نور خورشید نمی‌تابد و تهویه‌اش خوب نیست. تأمین مناسب غذا دشوار است و جایی برای خوابیدن و زندگی نیست. ملاقات و ارتباط با بیرون نیز مسدود است و تضمین کمک پزشکی اضطراری دشوار است. چون برای کسانی که تصمیم عدم ارجاع پناهندگی گرفته‌اند نظامی برای اعتراض سریع وجود ندارد و ناچارند از راه دعوا اعتراض کنند، این مکان به‌هیچ‌وجه محیطی نیست که متقاضیان پناهندگی فرودگاه بتوانند مدت طولانی در آن بمانند. روشن است که حتی پس از اجرای قانون کنترل مهاجرت اصلاح‌شده نیز متقاضیان پناهندگی فرودگاه در فضایی تنگ حبس خواهند شد و با رفتاری نامناسب روبه‌رو خواهند شد.
دیگر نباید تکرار شود که متقاضیان پناهندگی فرودگاه بی‌آنکه پا بر خاک کره بگذارند، عملاً زیر فشار بازگردانی اجباری قرار بگیرند. نباید وضعیتی پیش بیاید که دولت با حبس آنان در فضایی تنگ و گذراندن زندگی با همبرگر و کوکاکولا از زیر بار مسئولیت شانه خالی کند. به کسانی که در جست‌وجوی آزادی، امنیت و صلح با به خطر انداختن جان خود تا آن سوی زمین، کره، رسیده‌اند، نباید ناامیدی، احساس ناتوانی، تحقیر و تهدید بقا بدهیم. برای آنکه همه‌ی پناهندگان با برخورد در شأن انسان فرصت بررسی رسمی بیابند، باید همین اکنون ساختن مرز در دل مرزها را متوقف کرد.
ورود سریع پناهندگان فرودگاهی اتیوپی و فرصت بررسی رسمی پناهندگی را برای آنان تضمین کنید
فشار بازگردانی اجباری بر پناهندگان فرودگاهی اتیوپی را متوقف کنید
فرصت بررسی رسمی پناهندگی و رفتار مناسب را برای متقاضیان پناهندگی فرودگاه تضمین کنید
26 مه 2022
شبکه‌ی حقوق پناهندگان کره (Korea Refugee Rights Network, KORIN)