[اطلاعیه‌ی مطبوعاتی] انتشار نظر نهایی کمیته‌ی محو تبعیض نژادی سازمان ملل درباره‌ی بیستم تا بیست‌ودوم گزارش جمهوری کره: «پاسخ قاطع به گسترش تبعیض نژادی و نفرت در جامعه‌ی کره»

بیانیه به‌روزرسانی

한국어 / English / français / العربية / русский

با هوش مصنوعی از کره‌ای ترجمه شده است. متن کره‌ای ملاک است.

[No. 25-13 HR#10]

  1. کمیته‌ی محو تبعیض نژادی سازمان ملل (UN COMMITTEE ON ELIMINATION OF RACIAL DISCRIMINATION، که از این پس «کمیته» نامیده می‌شود) در 7 مه، نظر نهایی (CONCLUDING OBSERVATIONS) خود را درباره‌ی بررسی دوره‌ای بیستم تا بیست‌ودوم کره‌ی جنوبی منتشر کرد. کمیته در نظر نهایی خود اشاره کرد که تبعیض و نفرت علیه مهاجران در جامعه‌ی کره رو به افزایش است اما دولت کره‌ی جنوبی تدابیر مناسب برای جلوگیری از آن را اتخاذ نکرده است، و با انتقاد از اینکه پاسخ نهادی به تبعیض نژادی و نظام حمایت مؤثر به‌طور محسوسی ناکافی است، خواستار اتخاذ سریع تدابیر نهادی واقعی برای بهبود آن شد. بررسی کره‌ی جنوبی توسط کمیته در 29 و 30 آوریل 2025 (به وقت محلی) در ژنو سوئیس، پس از هفت سال از سال 2018، برگزار شد و اجرای «کنوانسیون بین‌المللی محو همه‌ی اشکال تبعیض نژادی» (که از این پس «کنوانسیون محو تبعیض نژادی» نامیده می‌شود) توسط کره‌ی جنوبی را بررسی کرد. کمیته در نظر نهایی خود موارد زیر را به دولت کره‌ی جنوبی توصیه کرد.

  2. کمیته ابراز تأسف کرد که «کره‌ی جنوبی قانون جامعی را که همه‌ی اشکال تبعیض نژادی مندرج در ماده‌ی 1 کنوانسیون (از جمله تبعیض مستقیم و غیرمستقیم و تبعیض چندگانه) را تعریف و ممنوع کند، تصویب نکرده است». کمیته به‌ویژه تأکید کرد که قانون‌گذاری برای تضمین حقوق خارجیان، مهاجران و غیرشهروندان به‌شدت ضروری است. کمیته با درخواست «فوری قانونی را که تبعیض نژادی را هم در حوزه‌ی عمومی و هم در حوزه‌ی خصوصی صریحاً ممنوع کند، وارد کنید»، از دولت خواست که مواد تبعیض‌آمیز علیه غیرشهروندان را نیز در قوانین موجود مطابق معیارهای بین‌المللی بازنگری کند.

  3. کمیته نسبت به افزایش سخنان نفرت‌آمیز و جرایم ناشی از نفرت ابراز نگرانی کرد و اشاره کرد که سخنان نفرت‌آمیز علیه مهاجران و اقلیت‌ها هم آنلاین و هم آفلاین در حال گسترش است. کمیته به‌طور مستقیم به مواردی مانند مخالفت با ساخت مسجد در دایگو و انتشار آنلاین ویدیوهایی از بازداشت و ضرب‌وشتم مهاجران بدون مدرک اشاره کرد و پاسخ دولت را منفعلانه دانست. کمیته توصیه کرد که «سخنان نفرت‌آمیز چهره‌های عمومی از جمله سیاستمداران باید قاطعانه محکوم و مجازات شود و اصلاح قانون برای در نظر گرفتن انگیزه‌ی نژادپرستانه به‌عنوان عامل تشدید مجازات کیفری فوری است». همچنین توصیه کرد که محتوای نفرت‌آمیز در رسانه‌ها، اینترنت و پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی به‌سرعت حذف شود و تحریم و مجازات اعمال شود.

  4. کمیته درباره‌ی حقوق کارگران مهاجر اشاره کرد که تبعیض گسترده‌ای شامل محدودیت تغییر محل کار، حداقل دستمزد، نرخ بالای حوادث کار، معوقه‌ی دستمزد و حق مسکن وجود دارد و نگران بود که «نظام مجوز اشتغال (EPS) کره حقوق کارگران مهاجر را به‌شدت محدود می‌کند و به آسیب‌هایی مانند استثمار دستمزدی، حوادث کار و نقض حق مسکن می‌انجامد». کمیته به‌ویژه توجه کرد که نرخ مرگ ناشی از حوادث کار در میان کارگران مهاجر دو برابر شهروندان کره است و آنان به‌طور متمرکز در بخش‌های خطرناکی مانند کشاورزی و ماهیگیری استخدام می‌شوند. کمیته توصیه کرد که به کارگران مهاجر حق تغییر آزادانه‌ی محل کار داده شود، همراهی خانواده صرف‌نظر از ماهر یا غیرماهر بودن مجاز شود، و کل قوانین کار برای تضمین برابری واقعی اصلاح شود. همچنین توصیه کرد که حمایت پایدار از خدمات مشاوره و ترجمه شفاهی گسترش یابد و مسکن بهبود یابد.

  5. کمیته اشاره کرد که سیاست درباره‌ی مهاجران بدون مدرک باید از سیاست مبتنی بر بازدارندگی به سیاست مبتنی بر حقوق بشر تغییر کند. کمیته تشخیص داد که «کمبود مسیرهای مهاجرت قانونی، نظام ویزای کوتاه‌مدت و مجازات بیش‌ازحد برای از دست دادن وضعیت اقامت، علل ساختاری افزایش کارگران مهاجر بدون مدرک است». همچنین نسبت به خشونت و موارد مرگ در جریان یورش‌ها و واقعیتی که قربانیان به دلیل «تکلیف گزارش به مقامات مهاجرت» از شکایت خودداری می‌کنند، نگرانی جدی ابراز کرد. کمیته به‌روشنی خواست که «ثبات اقامت برای گزارش‌دهندگان نقض حقوق تضمین شود و استفاده از عبارت «اقامت غیرقانونی» در اسناد رسمی ممنوع شود».

  6. کمیته درباره‌ی پناهندگان و دارندگان اقامت بشردوستانه اشاره کرد که تأخیر در رویه‌ها و محدودیت حقوق نگرانی‌هایی درباره‌ی نقض هنجارهای بین‌المللی حقوق بشر ایجاد می‌کند. همچنین با اشاره به کمبود بازجویان پناهندگی، سوءاستفاده از تصمیم عدم ارجاع در بنادر ورودی، نبود کمک هزینه‌ی زندگی و نگرانی از اخراج اجباری، ارزیابی کرد که «نرخ پذیرش پناهندگی در کره بیش‌ازحد پایین است». کمیته اعلام کرد که بیش از 98٪ متقاضیان پناهندگی کمک هزینه‌ی زندگی دریافت نمی‌کنند و در زمینه‌ی مجوز کار، درمان و آموزش نیز با موانع واقعی روبه‌رو هستند. کمیته خواستار تقویت ظرفیت نظام بررسی پناهندگی و تضمین پیوند خانوادگی و حقوق بنیادین برای دارندگان اقامت بشردوستانه نیز شد.

  7. کمیته در زمینه‌ی آموزش و تأمین اجتماعی اشاره کرد که باید حق آموزش بدون تبعیض برای کودکان مهاجر تضمین شود. کمیته اشاره کرد که دسترسی کودکان مهاجر به آموزش، به‌ویژه برای ورود به دبیرستان و دانشگاه، با الزامات مالی و موانع اداری بیش‌ازحد همراه است. همچنین نگرانی خود را از اینکه قانون بنیادین آموزش هنوز کودکان غیرشهروند را در شمول آموزش اجباری قرار نمی‌دهد ابراز کرد و توصیه کرد که تدابیری برای بهبود آن اتخاذ شود. در زمینه‌ی نظام تأمین اجتماعی نیز، بسیاری از غیرشهروندان از بیمه‌ی درمانی و حمایت اضطراری رفاهی کنار گذاشته می‌شوند و به‌ویژه محدودیت‌های شرایط احراز برای معلولان و کودکان را مسئله‌ساز دانست. همچنین تأکید کرد که اصل رفتار متقابل نمی‌تواند دلیل موجهی برای انکار تضمین حقوق بشر بنیادین گروه‌های آسیب‌پذیر باشد.

  8. کمیته درباره‌ی ثبت تولد، شهروندی و بی‌تابعیتی اشاره کرد که ثبت همه‌ی کودکان باید تضمین شود و برای مقیمان بلندمدت مسیر شهروندی فراهم شود. کمیته موارد وجود کودکانی را که از والدین با پیشینه‌ی خارجی متولد می‌شوند و از شمول ثبت تولد کنار گذاشته می‌شوند، جدی گرفت. همچنین اشاره کرد که مسیر واقعی برای کسب شهروندی برای مهاجران بلندمدت و فرزندانشان کافی نیست. پایه‌ی قانونی برای شناسایی و رفتار با افراد بی‌تابعیت نیز وجود ندارد. کمیته توصیه کرد که همگانی‌سازی ثبت تولد، اعطای جایگاه قانونی به کودکان فاقد وضعیت اقامت و تصویب قانون حمایت از افراد بی‌تابعیت به‌سرعت پیگیری شود.

  9. همچنین کمیته با یادآوری توصیه‌های تکراری پیشین خود، توصیه کرد که نظام به‌گونه‌ای بهبود یابد که مهاجران ازدواج بدون توجه به دلیل انحلال ازدواج یا سرپرستی فرزند بتوانند اقامت خود را حفظ کنند، و با اشاره به اینکه قاچاق انسان برای کار و بهره‌کشی جنسی همچنان در کره‌ی جنوبی مسئله‌ای جدی است، تکمیل قوانین، مجازات عاملان و آموزش نهادهای مربوط و مقامات را توصیه کرد. همچنین نسبت به بازداشت طولانی مهاجران از جمله متقاضیان پناهندگی ابراز نگرانی کرد و اصلاح ماده‌ی قانونی کنونی که اجازه می‌دهد متقاضیان پناهندگی تا حداکثر 20 ماه بازداشت شوند، تضمین استقلال کمیته‌ی حفاظت از خارجیان و ممنوعیت بازداشت همه‌ی کودکان را توصیه کرد.

  10. افزون بر این، کمیته اشاره کرد که در کارکرد و اثربخشی کمیسیون ملی حقوق بشر کره (National Human Rights Commission of Korea، NHRCK) مشکلات جدی پدید آمده است و نسبت به گزارش‌هایی درباره‌ی بدتر شدن روابط آن با نهادهای جامعه‌ی مدنی ابراز نگرانی کرد. اینکه کمیته‌ی محو تبعیض نژادی سازمان ملل در نظر نهایی خود درباره‌ی کره‌ی جنوبی صریحاً مشکلات کمیسیون ملی حقوق بشر را مطرح کرده، بی‌سابقه و بسیار استثنایی است.

  11. کمیته در بخش پیگیری و درخواست گزارش بعدی، برای دولت کره شش حوزه را به‌عنوان «توصیه‌های دارای تأکید ویژه» تعیین کرد: ▲تصویب قانون منع تبعیض ▲تنظیم سخنان نفرت‌آمیز ▲حمایت از مهاجران بدون مدرک ▲بهبود بازداشت مهاجران ▲تضمین حقوق پناهندگان ▲گسترش دسترسی به شهروندی؛ و خواست که اقدامات مشخص اجرایی در گزارش دوره‌ای بعدی (که قرار است تا ژانویه‌ی 2030 ارائه شود) گزارش شود. همچنین جداگانه خواست که ظرف یک سال گزارش میان‌دوره‌ای درباره‌ی پیشرفت در زمینه‌ی تضمین استقلال کمیسیون ملی حقوق بشر، حل تأخیر در ساخت مسجد دایگو و تصویب لایحه‌ی ثبت تولد همگانی به کمیته ارائه شود.

پیوست

  1. نظر نهایی بررسی بیستم تا بیست‌ودوم کره‌ی جنوبی توسط کمیته‌ی محو تبعیض نژادی سازمان ملل (انگلیسی)

  2. ترجمه‌ی غیررسمی کره‌ای

مجمع جامعه‌ی مدنی کره برای پاسخ به بررسی بیستم تا بیست‌ودوم کنوانسیون محو تبعیض نژادی سازمان ملل (جمعاً 119 نهاد)

*برای مشاهده‌ی فایل‌های پیوست، لطفاً از این پیوند استفاده کنید.