[بیانیه] از تصمیم کمیسیون ملی حقوق بشر مبنی بر تأیید تبعیض شغلی بر پایه‌ی نژاد استقبال می‌کنیم و خواستار تصویب قانون جامع منع تبعیض هستیم.
در 26 دسامبر سال گذشته، کمیته‌ی اصلاح تبعیض کمیسیون ملی حقوق بشر کره (National Human Rights Commission of Korea, NHRCK) درباره‌ی شکایتی که «الف»، پناهنده‌ی شناخته‌شده، به دلیل تبعیض در فرایند استخدام مطرح کرده بود، تأیید کرد که لغو استخدام به دلیل نژاد و رنگ پوست، تبعیضی آشکار است.
«الف» که شکایت را مطرح کرده است، پس از ورود به کره درخواست پناهندگی داد و پس از فرایندی طاقت‌فرسا جایگاه پناهندگی او تأیید شد. اما زندگی در کره به‌عنوان پناهنده‌ی شناخته‌شده آسان نبود. در حالی که هیچ اطلاعاتی برای دسترسی به نظام اجتماعی در اختیار او گذاشته نشده بود، «الف» دنبال بیش از 100 جای کار گشت و درها را زد، اما رد شد و حتی با کلاهبرداری هم روبه‌رو شد. سرانجام به‌سختی توانست در رختشویخانه‌ی یک هتل بزرگ در سئول استخدام شود؛ اما پس از شنیدن خبر پذیرش و دریافت راهنمایی درباره‌ی کار رختشویخانه، روز بعد ناگهان پیامکی دریافت کرد. در پیامک نوشته شده بود: «مدیر رختشویخانه‌ی هتل نمی‌خواهد به‌خاطر شما توجه‌ها به رختشویخانه جلب شود. متأسفیم.»
«الف» با تجربه‌ی چندباره‌ی تبعیض به دلیل نژاد، از جمله در این مورد، خواست درباره‌ی تبعیض شغلی اعتراض کند و جبران حقوقی بگیرد. اما فهمید که در کره قانون منع تبعیض تصویب نشده است و از این رو طرح مسئله‌ی حقوقی درباره‌ی خود عمل تبعیض دشوار است. بنابراین «الف» درباره‌ی عمل تبعیض‌آمیز لغو استخدام در رختشویخانه‌ی هتل بزرگ، شکایتی نزد کمیسیون ملی حقوق بشر مطرح کرد و همچنین توصیه‌ای سیاستی را خواستار شد که تصویب قانون منع تبعیض نژادی را بخواهد.
کمیسیون ملی حقوق بشر درباره‌ی این شکایت «الف» قضاوت کرد که امتناع شرکت از استخدام «الف»، «عمل تبعیض‌آمیزی است که بدون دلیل موجه و به‌سبب نژاد، رنگ پوست و مانند آن، فردی معین را در ارتباط با استخدام کنار گذاشته و حق برابری را نقض کرده است». همچنین بر پایه‌ی این تصمیم، به شرکتی که رختشویخانه‌ی هتل را اداره می‌کند توصیه کرد که «تمایل شاکی به استخدام مجدد را بررسی کند و راه‌حلی برای رفع زیان استخدامی او تدوین و اجرا کند» و «اقداماتی برای جلوگیری از تکرار تدوین کند تا در آینده در فرایند استخدام، فردی معین به دلیل نژاد و رنگ پوست و مانند آن کنار گذاشته نشود، و برای کارکنان آموزش حقوق بشر برگزار کند».
در عین حال، در این تصمیم کمیسیون ملی حقوق بشر، بخشی را که «الف» در آن خواستار تصویب قانون منع تبعیض نژادی شده بود، با این دلیل که موضوع قانون‌گذاری مجلس است و در حوزه‌ی بررسی کمیسیون ملی حقوق بشر نمی‌گنجد، رد کرد.
از این تصمیم کمیسیون ملی حقوق بشر که تأیید کرد لغو استخدام «الف» تبعیض نژادی است، استقبال می‌کنیم. اما درباره‌ی بخشی که بدون بحث درباره‌ی ضرورت درخواست تصویب قانون منع تبعیض و توصیه‌های سیاستی قابل اجرا، صرفاً حکم به رد داده شد، جای تأسف باقی می‌ماند. بسیاری از مردمی که در کره زندگی می‌کنند، از جمله مهاجرانی چون «الف»، به دلایل گوناگون مانند نژاد، جنسیت، سن و تحصیلات تبعیض را تجربه می‌کنند. کمیته‌ی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی سازمان ملل (2017) و کمیته‌ی محو تبعیض نژادی سازمان ملل (2018) بارها از دولت کره خواسته‌اند که قانون جامع منع تبعیض را تصویب کند و توصیه کرده‌اند برای تبعیض و سخنان نفرت‌آمیزی که از جمله شامل تبعیض نژادی است و در سراسر جامعه گسترش می‌یابد، تدابیری تدوین شود.
با این همه، اینکه تصویب قانون جامع منع تبعیض (که چنین اعمالی را تبعیض تعریف می‌کند و ممنوع می‌سازد) همچنان به تعویق می‌افتد، بسیار تأسف‌بار است. تا زمانی که قانون جامع منع تبعیض تصویب نشود، انواع تبعیض در جامعه‌ی ما اصلاح نشده باقی می‌ماند و قربانیان دیگری خواهد ساخت. «الف» که ناگزیر بود در کره تبعیض‌های بسیاری را تحمل کند نیز، با وجود صدور چنین توصیه‌ای از سوی کمیسیون ملی حقوق بشر، سرانجام از استقرار در کره صرف‌نظر کرد و دوباره سفری را آغاز کرده است که پایانی برای آن مشخص نیست.
بنابراین شبکه‌ی حقوق پناهندگان (Korea Refugee Rights Network, KORIN) و ائتلاف برای تصویب قانون منع تبعیض از دولت و مجلس می‌خواهند هرچه زودتر قانون جامع منع تبعیض را تصویب کنند تا دیگر رفتار تبعیض‌آمیز ناعادلانه‌ای رخ ندهد.
13 فوریه 2020
شبکه‌ی حقوق پناهندگان، ائتلاف برای تصویب قانون منع تبعیض