[بیانیه] ما وزارت دادگستری را به‌شدت محکوم می‌کنیم که آقای «الف»، خارجیِ مدت‌ها بازداشت‌شده در مرکز رسیدگی مهاجرت هوایونگ، را به سوی مرگ سوق داد

بیانیه به‌روزرسانی

한국어 / English / français / العربية / русский / မြန်မာ

با هوش مصنوعی ترجمه شده است. زبان اصلی: انگلیسی. متن اصلی ملاک است.

– ما، شبکه حقوق پناهندگان کره (Korea Refugee Rights Network)، به خاطر آقای «الف» و خارجی‌هایی که روز به روز در بازداشتگاه‌ها پیر می‌شوند و به مرگ نزدیک می‌شوند، حقیقت را بررسی می‌کنیم و برای بهبود بنیادین اوضاع مبارزه خواهیم کرد.

در تاریخ ۱۸ اکتبر، یک مرد خارجی ایرانی (آقای «الف») در اواخر دهه پنجاه زندگی‌اش، که یک سال در مرکز رسیدگی مهاجرت هوایونگ (Hwaseong Immigration Detention Center) بازداشت بوده، در یک بیمارستان در اینچئون (Incheon) درگذشت. سه روز از انتقال آقای «الف» به بیمارستان به دلیل درد معده گذشته بود. شبکه حقوق بشر پناهندگان (Refugee Human Rights Network) که از آزادی و حقوق بشر خارجی‌های بازداشت‌شده دفاع کرده و برای بهبود این نظام مبارزه کرده است، به خانواده داغدار تسلیت و دلداری عمیق می‌گوید و برای یاد درگذشته‌ای که ناگهان در سرزمینی دور جان داد دعا می‌کند.

علت مرگ آقای «الف» نارسایی حاد قلبی ناشی از عفونت خارجی اعلام شده است. بنا به خواست خانواده، علت دقیق‌تر مرگ اعلام نشد. آقای «الف» از زمان ورود به مرکز وضعیت سلامتی بدی داشت. اخیراً به دلیل علائم آب مروارید در بیمارستان تحت درمان قرار گرفته بود. این واقعیت که مردی که یک سال در بازداشت بود بر اثر عفونت خارجی درگذشت، به روشنی نشان می‌دهد که شرایط نامناسب مرکز علت مستقیم مرگ او بوده است.

مرکز رسیدگی مهاجرت اصلاً محیطی «حمایتی» فراهم نمی‌کند. مردم به‌ناچار تمام روز را با غریبه‌ها در یک اتاق کوچک می‌گذرانند و از استرس رنج می‌برند. تأمین غذا و پوشاک کافی نیست و خدمات پزشکی از آن هم بدتر است. حتی سلامت یک فرد سالم نیز در صورت ماندن طولانی در اینجا از بین می‌رود. آقای «الف» یک سال در چنین مکانی بازداشت بود و این وضع سلامت عمومی او را فرسود.

حتی اگر کسی مانند آقای «الف» دچار درد باشد، برای دریافت درمان در بیرون باید تمام هزینه‌های درمان را خودش بپردازد. جلب همکاری مرکز برای رفتن به بیمارستان بیرون دشوار است. کسی که توان پرداخت هزینه‌های درمان را ندارد باید به درمانگاه‌های داخل مرکز تکیه کند، اما هم نیروی انسانی و هم تجهیزات آنها در سطح ضعیفی است. در مرکز رسیدگی مهاجرت هوایونگ، یک پزشک ۳۰۰ تا ۵۰۰ خارجی تحت «حمایت» را درمان می‌کند. نمی‌توان انتظار داشت که جز قرص‌های ساده و ابتدایی درمان دیگری دریافت شود. آیا این منطقی است؟

مرگ آقای «الف» ممکن بود رویدادی از پیش مقدر باشد که هر لحظه می‌توانست برای هر خارجی در بازداشت رخ دهد. در سال ۲۰۱۵ نیز یک خارجی مراکشی در مرکز رسیدگی مهاجرت هوایونگ جان باخت. مراکز رسیدگی مهاجرت در اصل با هدف نگهداری کوتاه‌مدت خارجی‌ها برای تسهیل بازگرداندن آنها تأسیس شدند. اما چون کسانی که نمی‌توانند به کشور خود بازگردند بدون محدودیت زمانی بازداشت می‌مانند، تنها در مرکز رسیدگی مهاجرت هوایونگ نزدیک به ۱۰ نفر هستند که مانند آقای «الف» بیش از یک سال در بازداشتگاه‌ها مانده‌اند.

وزارت دادگستری (Ministry of Justice) باید بابت مرگ آقای «الف» عمیقاً عذرخواهی کند و تدابیر بنیادین برای جلوگیری از تکرار آن ارائه دهد. این وزارت باید به این واقعیت بیندیشد که پس از مرگ یک تبعه مراکشی در سال ۲۰۱۵، یک خارجی دیگر نیز در بازداشت جان باخته است. مهم‌تر از همه، دولت باید نیروی انسانی و بودجه لازم را برای برقراری نظام‌های پزشکی مؤثر و پیشگیرانه تأمین کند، از جمله اصلاح قانون مهاجرت کنونی که هیچ محدودیتی برای مدت بازداشت ندارد.

فعالان شبکه حقوق پناهندگان کره (Korea Refugee Rights Network) بار دیگر به آقای «الف» ادای احترام می‌کنند و در اندوه خانواده داغدار شریک‌اند. ما حقیقت را بررسی و آشکار خواهیم کرد و برای بهبود بنیادین نظام مبارزه خواهیم کرد تا مرگ آقای «الف» به‌آسانی فراموش نشود.

۲۰۲۰.۱۰.۱۹.

شبکه حقوق پناهندگان کره (Korea Refugee Rights Network)