سلام، به اخبار پناهندگان MAP خوش آمدید! اخیراً کمیسیون ملی حقوق بشر کره (National Human Rights Commission of Korea) به وزارت دادگستری (Ministry of Justice) توصیه کرد که حق پیوستن خانواده را برای دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه (Humanitarian status holders) در کره تضمین کند. جزئیات را در ادامه ببینید.
📌متن اصلی (کره‌ای)
📌نسخه ساده‌شده
تضمین حق پیوستن خانواده برای دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه در
توصیه به وزیر دادگستری برای اصلاح قانون پناهندگان (Refugee Act)
در 14 اکتبر 2024، کمیسیون ملی حقوق بشر کره به وزیر دادگستری پیشنهاد کرد قانون پناهندگان را اصلاح کند تا دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه بتوانند به خانواده‌های خود بپیوندند.
* پیوستن خانواده به معنای حق زندگی در کنار خانواده است.
شاکی، فعالی از یک سازمان حمایت از پناهندگان است و قربانیان، دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه در کره هستند. شاکی به کمیسیون ملی حقوق بشر کره شکایت کرد و استدلال نمود که به رسمیت نشناختن حق پیوستن خانواده برای دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه، نقض حقوق بشر آن‌هاست.
کمیته دوم جبران تبعیض کمیسیون ملی حقوق بشر (رئیس کمیته فرعی: چونگ‌سانگ لی، کمیسیونر دائم) تصمیم گرفت این شکایت را بررسی نکند. آن‌ها بر اساس ماده 32، بند 1، مورد 1 از قانون کمیسیون ملی حقوق بشر به این نتیجه رسیدند که این موضوع به اقدام قانون‌گذاری نیاز دارد و نه تحقیق از سوی کمیسیون.
با این حال، دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه در کره نمی‌توانند به کشورهای خود بازگردند و ناگزیرند مدتی طولانی در کره زندگی کنند. با وجود این، باید دور از خانواده‌های خود زندگی کنند. کمیسیون ملی حقوق بشر با درک ضرورت پرداختن به این مسئله، بر اساس ماده 19، بند 1 و ماده 25، بند 1 از قانون کمیسیون ملی حقوق بشر، سیاست‌ها و نظام‌های مرتبط را از منظر حمایت و ارتقای حقوق بشر بررسی کرد تا زمینه‌های قابل بهبود را شناسایی کند.
بر اساس ماده 2، بند 3 از قانون پناهندگان، «دارنده وضعیت اقامت بشردوستانه» کسی است که شرایط پناهنده بودن را ندارد اما دلایل موجهی وجود دارد که باور کنیم در صورت بازگشت به کشور خود با خطر جدی، مانند شکنجه، رفتار غیرانسانی یا مجازات، روبه‌رو خواهد شد. این افراد با تأیید وزیر دادگستری و بر اساس مقررات تعیین‌شده از سوی دولت مجاز به اقامت در کره هستند.
آمار ماهانه مهاجرت وزارت دادگستری، دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه و پناهندگان شناخته‌شده را با هم تحت عنوان «شناسایی پناهندگی (حمایت)» دسته‌بندی می‌کند.
اصطلاح «مجوز وضعیت اقامت بشردوستانه» بر اساس استانداردهای بین‌المللی و نمونه‌های خارجی، «حمایت تکمیلی» (complementary protection) طبقه‌بندی می‌شود. کشورهای مختلف آن را حمایت تکمیلی، حمایت فرعی یا اصطلاحات مشابه می‌نامند.
حمایت تکمیلی بر پایه توافق‌نامه‌های بین‌المللی مانند کنوانسیون منع شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی استوار است. این اصطلاح به حمایتی اشاره دارد که به افرادی داده می‌شود که بر اساس کنوانسیون پناهندگان 1951 یا قانون پناهندگان کره به‌عنوان پناهنده شناخته نشده‌اند، اما همچنان به حمایت نیاز دارند. این شامل افرادی است که پنج دلیل پناهندگی را برآورده نمی‌کنند (مانند قربانیان جنگ داخلی) اما با تهدیدهای جدی برای امنیت خود روبه‌رو هستند.
در اینجا «تکمیلی» به معنای گسترش و تقویت دامنه حمایت است، نه اینکه نیاز به حمایت اهمیت کمتری داشته باشد.
دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه احتمالاً مدت طولانی یا حتی برای همیشه در کره خواهند ماند، زیرا به دلیل جنگ‌های داخلی طولانی یا نقض حقوق بشر، بازگشت به کشورشان دشوار است. با این حال، قانون پناهندگان کنونی فقط به پناهندگان شناخته‌شده اجازه می‌دهد همسر یا فرزندان بزرگسال خود را به کره بیاورند و هیچ راهی برای دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه وجود ندارد که اعضای خانواده خود را از کشور خود یا کشورهای دیگر دعوت کنند.
دور بودن از خانواده یعنی نمی‌توانید از آن‌ها حمایت کنید، مراقبشان باشید یا به آن‌ها کمک کنید و نمی‌توانید با هم برای آینده برنامه‌ریزی کنید. این امر زندگی با شأن و کرامت را دشوار می‌کند.
سازمان‌های بین‌المللی وحدت خانواده را حقی بنیادین برای همه می‌دانند. اعلامیه جهانی حقوق بشر و معاهدات اصلی بین‌المللی حقوق بشر، خانواده را واحد بنیادین جامعه می‌شمارند و بیان می‌کنند که باید از آن حمایت شود. قانون اساسی کره جنوبی (ماده 36، بند 1) نیز حق زندگی خانوادگی را به‌عنوان یک حق بنیادین تضمین می‌کند.
دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه احتمالاً مدت طولانی یا برای همیشه در کره خواهند ماند، زیرا به دلیل جنگ‌های داخلی مداوم یا نقض حقوق بشر، بازگشت به کشورشان دشوار است. با این حال، چون ماده 37 قانون پناهندگان (که به پناهندگان اجازه می‌دهد همسر یا اعضای خانواده خود را به کره بیاورند) فقط برای پناهندگان اعمال می‌شود، دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه در زندگی با خانواده‌های خود با دشواری روبه‌رو هستند. بنابراین، مطابق با هدف حمایت تکمیلی، آن‌ها نیز باید بتوانند با برخورداری از حقوق پیوستن خانواده مشابه پناهندگان شناخته‌شده، زندگی باثباتی در کره برنامه‌ریزی کنند.
کمیسیون ملی حقوق بشر کره اعلام کرد که وزیر دادگستری باید تضمین کند با دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه در کره مانند پناهندگان رفتار شود تا بتوانند زندگی باثباتی داشته باشند. کمیسیون همچنین بیان کرد که همه باید بدون تبعیض از حق زندگی خانوادگی برخوردار باشند و قانون پناهندگان باید اصلاح شود تا دارندگان وضعیت اقامت بشردوستانه بتوانند به خانواده‌های خود بپیوندند.