[ထုတ်ပြန်ချက်] စာရွက်စာတမ်းမဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် အမုန်းတရားကို လှုံ့ဆော်နေသော ဟန်ကုခ် အီလ်ဘို သတင်းစာကို ရှုတ်ချသည်!

ထုတ်ပြန်ချက်

한국어 / English / français / العربية / فارسی / русский / አማርኛ

ကိုရီးယားဘာသာမှ AI ဖြင့် ဘာသာပြန်ထားသည်။ ကိုရီးယား မူရင်းသည် အတည်ဖြစ်သည်။

ဖေဖော်ဝါရီ ၄ ရက်နေ့ထုတ် ဟန်ကုခ် အီလ်ဘို သတင်းစာ၏ “လူသတ်မှု ပြစ်မှုရာဇဝင်ရှိသူများပင် ရှိနေသော်လည်း… လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်း၏ ‘ကန့်လန့်ကျင်’ ဒီအတိုင်း ပွင့်သွားတော့မည်” ဟူသော ဆောင်းပါး (ယခုမှစ၍ ‘ဆောင်းပါး’) သည် စာရွက်စာတမ်းမဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် ဘက်လိုက်အမြင်နှင့် နားလည်မှုလွဲမှားမှုတို့အပေါ် အခြေခံသော အမုန်းတရား ပါဝင်နေသောကြောင့် အမြန်ဆုံး ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

ဆောင်းပါးက “မေလကုန်အထိ ဥပဒေကို ပြင်ဆင်ခြင်းမပြုပါက… လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းများကို ယာယီဖျက်သိမ်းပြီး ထိန်းသိမ်းထားသော နိုင်ငံခြားသားများကို တပြိုင်နက် လွှတ်ပေးရမည့် ‘ဥပဒေကွက်လပ်’ အခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်” ဟုဆိုကာ “လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်အတွင်း ၁၈ လနှင့်အထက် ရေရှည်ထိန်းသိမ်းခံရသော နိုင်ငံခြားသား ၁၅၂ ဦးရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် ၃၂.၉% (၅၀ ဦး) မှာ ရာဇဝတ်ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ ဖြစ်သည်” ဟု ထပ်လောင်းဖော်ပြထားပါသည်။ ထို့နောက် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနက ပေးအပ်သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ပြစ်မှုကျူးလွန်သူများ၏ ဖြစ်ရပ်များကို အသေးစိတ် ကိုးကားဖော်ပြကာ ဤအတိုင်းဆက်သွားပါက ၎င်းတို့အားလုံး လွတ်မြောက်သွားပြီး ကျွန်ုပ်တို့လူ့အဖွဲ့အစည်း အလွန်ကြီးမားသော အန္တရာယ်ထဲ ကျရောက်သွားမည့်အလား စိုးရိမ်ပူပန်ပြထားပါသည်။

ဆောင်းပါးတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း မေလကုန်အထိ ဥပဒေကို ပြင်ဆင်ခြင်းမပြုပါက လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေ၏ သက်ဆိုင်ရာ ပြဋ္ဌာန်းချက်များ ချက်ချင်း အာဏာပျက်သွားမည်မှာ မှန်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လက်ရှိ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်း စနစ်သည် ကျွန်ုပ်တို့၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် ဆန့်ကျင်သော စနစ်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာ ခုံရုံးသည် ၂၀၂၃ ခုနှစ် မတ်လတွင် (ဆောင်းပါးတွင် ‘၂၀၂၂’ ဟု မှားယွင်းဖော်ပြထားသည်) လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းနှင့် သက်ဆိုင်သော လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေ ပြဋ္ဌာန်းချက်များအပေါ် ‘ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် ညီညွတ်မှုမရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်ချက်’ ချမှတ်ခဲ့ပြီး ဤစနစ်သည် နိုင်ငံခြားသားများ၏ ‘ကိုယ်ခန္ဓာလွတ်လပ်ခွင့်’ ကို လွန်ကဲစွာ ကန့်သတ်ကာ ‘တရားဥပဒေနှင့်အညီ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဆိုင်ရာ မူ’ ကိုလည်း ဆန့်ကျင်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ သို့ရာတွင် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနသည် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေကို ပြင်ဆင်ရန် ဆောင်ရွက်ခြင်းမရှိဘဲ ချုပ်နှောင်မှုကို ဆက်လက်ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။

ဆောင်းပါး၏ အကြောင်းအရာသည် အမျိုးသားလွှတ်တော်၏ အမှားကြောင့် ဥပဒေကြမ်း ပယ်ဖျက်ခံရမည့် အန္တရာယ်ရှိနေသကဲ့သို့ ထင်ရစေပါသည်။ သို့သော် ဤမျှ နောက်ကျသည်အထိ ဥပဒေကြမ်း အတည်မဖြစ်သေးခြင်းမှာ တရားရေးဝန်ကြီးဌာနက အစကတည်းက ရည်ရွယ်ခဲ့သော သို့မဟုတ် ၎င်းကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့သော အခြေအနေ ဖြစ်ပါသည်။ အစိုးရသည် ၂၀၂၄ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလ ၇ ရက်နေ့တွင် ဥပဒေကြမ်း တင်သွင်းသည်အထိ ပြုပြင်ရေးဥပဒေနှင့် ပတ်သက်၍ အများပြည်သူ ကြားနာပွဲ သို့မဟုတ် ဆွေးနွေးပွဲ စသည့် မည်သည့် ဆွေးနွေးမှုနေရာကိုမျှ ဖွင့်လှစ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ ထို့အပြင် ဥပဒေကြမ်း တင်သွင်းသည်အထိ သက်ဆိုင်ရာ ဌာနများ၏ အမြင်ကိုပင် မမေးမြန်းခဲ့သဖြင့် အတူတကွ ဆွေးနွေးရမည့် တရားရုံးများ၊ အမျိုးသားလူ့အခွင့်အရေးကော်မရှင် စသည်တို့ပင် ဆွေးနွေးမှုအတွက် ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ ယင်းကာလအတွင်း အမျိုးသားလွှတ်တော်တွင် လွှတ်တော်ကိုယ်စားလှယ် ပတ်ချူမင် အပါအဝင် အစိုးရပါတီနှင့် အတိုက်အခံပါတီများမှ ကိုယ်စားလှယ် အမျိုးမျိုးက ဥပဒေကြမ်းများ တင်သွင်းခဲ့သော်လည်း တရားရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ကန့်ကွက်ချက်များကိုသာ တင်ပြခဲ့ပြီး အတိအကျ မည်သည်ကို မည်သို့ ဆောင်ရွက်မည်ဆိုသည့် ခိုင်မာသော အစီအစဉ်ကို တင်ပြခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ အရပ်ဘက်လူ့အဖွဲ့အစည်းက ဆွေးနွေးရန် အကြိမ်ကြိမ် တောင်းဆိုခဲ့သော်လည်း အစိုးရထံမှ ခိုင်မာသော အဖြေ မရရှိခဲ့ပါ။

တရားရေးဝန်ကြီးဌာနသည် နှစ်နှစ်နီးပါး ကာလအတွင်း ဆွေးနွေးမှုတွင် မပါဝင်ဘဲ နေခဲ့ပြီးနောက် လက်ရှိဥပဒေ အာဏာပျက်ရန် ခုနစ်လခန့်သာ လိုတော့သည့် အချိန်တွင် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မကြုံစဖူးသော ထိတ်လန့်ဖွယ် အကြောင်းအရာပါသည့် ဥပဒေကြမ်းကို တင်သွင်းခဲ့ပါသည်။ တရားရေးဝန်ကြီးဌာန အဆိုပြုသော မူကြမ်းသည် နိုင်ငံခြားသားများကို တရားစီရင်ခြင်းမရှိဘဲ ၃၆ လအထိ ချုပ်နှောင်ထားနိုင်ပြီး ထို့ထက်ပင် အကန့်အသတ်မရှိ ထပ်မံချုပ်နှောင်နိုင်စေပါသည်။ အမျိုးသားလွှတ်တော်တွင်လည်း ထောက်ပြခဲ့သည့်အတိုင်း ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူ ချုပ်နှောင်မှု ကန့်သတ်ချိန်ကို ဥပဒေဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော ကမ္ဘာ့နိုင်ငံများအနက် အရှည်ဆုံးမှာ ၁၈ လ ဖြစ်ပါသည်။ ယင်းကာလအတွင်း အမျိုးသားလွှတ်တော်တွင် အကြိမ်ကြိမ် တင်သွင်းခဲ့သော သက်ဆိုင်ရာ ဥပဒေကြမ်းများသည် ပါတီမရွေး အနည်းဆုံး ချုပ်နှောင်မှု သက်တမ်းတိုးခြင်းကို တရားရုံးက စိစစ်စေရေးတွင် သဘောထားကွဲလွဲမှု မရှိခဲ့ပါ။ လက်တွေ့တွင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာ ခုံရုံးက ထောက်ပြခဲ့သော ‘ဘက်မလိုက်သော တတိယအဖွဲ့၏ ထိန်းချုပ်စစ်ဆေးမှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်း’ ကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် လက်ရှိ လူပုဂ္ဂိုလ်ချုပ်နှောင်ခြင်း ဝရမ်းနှင့် ဆင်တူသော တရားရုံးစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာကို စဉ်းစားရန် ခက်ခဲပါသည်။ သို့သော် တရားရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် မကြုံစဖူးသော ဝန်ကြီးဌာနအတွင်းရှိ ‘နိုင်ငံခြားသား ကာကွယ်ရေး ကော်မတီ’ ကို ဖွဲ့စည်းပြီး ၎င်းဘာသာ စိစစ်လျှင် ယင်းသည် ‘ဘက်မလိုက်သော စိစစ်မှု’ ဖြစ်သည်ဟူသော ဆန်းသစ်သည့် ဥပဒေကြမ်းကို တင်ပြခဲ့ပါသည်။ ဤသို့ ကြိုတင်ဆွေးနွေးမှု လုံးဝမရှိဘဲ သတ်မှတ်ရက် မတိုင်မီလေးတွင် ဥပဒေကြမ်း တင်သွင်းပြီး ယင်း၏ အကြောင်းအရာမှာလည်း ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဥပမာရှာရခက်သော ထူးဆန်းသည့်အရာ ဖြစ်နေပါက ဆွေးနွေးမှု ကြာရှည်သွားခြင်းမှာ မလွဲမသွေ ဖြစ်ပါသည်။ ဥပဒေပြင်ဆင်မှု အချိန်မီ မဖြစ်ခြင်းကို ဝေဖန်လိုခဲ့ပါက ဆောင်းပါးသည် တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ ဤကဲ့သို့ ပြုမူမှုကို ဦးစွာ ထောက်ပြသင့်ပါသည်။

သို့သော် ဤဥပဒေ အတည်ပြုမှု ပိုမိုနောက်ကျသွားပါက ဆောင်းပါးက စိုးရိမ်သကဲ့သို့ ကျွန်ုပ်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းသည် အမှန်တကယ် ပိုမို အန္တရာယ်များလာမည်လော။ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းသည် ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်သော နိုင်ငံခြားသားများကို ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်သည့် အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ပါ။ နိုင်ငံခြားသားများအပေါ် ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမှာ ကိုရီးယားနိုင်ငံသားများနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး နိုင်ငံခြားသားများ၏ ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ်ကိုလည်း အကျဉ်းထောင်နှင့် ပြုပြင်ရေး အဖွဲ့အစည်းများက တာဝန်ယူပါသည်။ ပြစ်မှုရာဇဝင်ရှိသူတစ်ဦး လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွင် ရှိနေပါက ထိုသူအပေါ် ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ်မှာ အပြီးသတ်ပြီးဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုပါသည်။ ထိုသူအတွက် ကျန်ရှိသည်မှာ နိုင်ငံမှ ထွက်ခွာရေး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းသာ ဖြစ်ပြီး လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွင် အထူးတလည် စောင့်ဆိုင်းစေရန် အကြောင်းမရှိပါ။ ‘လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းတွင် ပြစ်မှုရာဇဝင်ရှိသူများလည်း ရှိသည်’ ဟူသော စကားကိုယ်တိုင်မှာ မမှန်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ဆောင်းပါးက အတည်ပြုရန် တိုက်တွန်းနေသော ဥပဒေကြမ်းသည် ရာဇဝတ်မှုနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပါ။ ဤဥပဒေကြမ်းသည် လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ထိန်းသိမ်းရေးစခန်းသည် အကျဉ်းထောင်နှင့် ပြုပြင်ရေး အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ဘဲ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးဆိုင်ရာ အကောင်အထည်ဖော်သည့် အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဤအဖွဲ့အစည်းတွင် ရာဇဝတ်မှု ကာကွယ်တားဆီးခြင်း သို့မဟုတ် ပြုပြင်ခြင်း လုပ်ငန်းတာဝန် မရှိသည့်အပြင် ဥပဒေအရလည်း ထိုကဲ့သို့ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း မပြုနိုင်ပါ။

တရားရေးဝန်ကြီးဌာနသည် ဤဥပဒေ၏ ရည်ရွယ်ချက် သို့မဟုတ် လုပ်ဆောင်ချက်နှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်သော လူအနည်းငယ်၏ ‘ပြစ်မှုရာဇဝင်’ ကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုကာ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် အရှက်ရစေသော တံဆိပ်ကပ်ရန် ကြိုးပမ်းနေပါသည်။ လက်ရှိဥပဒေအရ ရာဇဝတ်ပြစ်ဒဏ် အပြီးသတ်ပြီးသူများအပေါ် လွတ်လပ်ခွင့် ကန့်သတ်ခြင်းဆိုင်ရာ ထပ်ဆောင်း နစ်နာမှုကို ပေးရန်မှာ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေ မဟုတ်ဘဲ ဥပဒေအသစ်တစ်ရပ်ကို ပြဋ္ဌာန်းရမည် ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ဥပဒေကို ပြဋ္ဌာန်းခဲ့သည်ဆိုလျှင်ပင် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် မညီမှုမှ လွတ်မြောက်ရန် ခက်ခဲပါလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် ‘ပြစ်မှုရာဇဝင်ရှိသူများကို ထပ်မံ နစ်နာစေ၍ မရတော့သဖြင့် ပြဿနာကြီးဖြစ်ပြီ’ ဆိုသည်မှာ ဆောင်းပါး၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပါက ယင်းအတွက် ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေ ပြင်ဆင်ခြင်းနှင့် ဥပဒေပြဋ္ဌာန်းခြင်းကို ဆွေးနွေးရမည်ဖြစ်ပြီး အပြစ်မရှိသော လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေအပေါ် ဒေါသပေါက်ကွဲရန် မဟုတ်ပါ။

ဤကဲ့သို့သော သတင်းဖော်ပြမှုသည် “ရွှေ့ပြောင်းအလုပ်သမားများ စသူတို့ကို အလားအလာရှိသော ရာဇဝတ်ကောင်များ သို့မဟုတ် ကူးစက်ရောဂါ ဖြစ်ပွားစေသူများအဖြစ် စွပ်စွဲနိုင်သည့် အသုံးအနှုန်းများကို မသုံးရ” ဟူသော ကိုရီးယား သတင်းစာဆရာများအသင်း၏ လူ့အခွင့်အရေး သတင်းဖော်ပြမှု လမ်းညွှန်ချက်များကိုလည်း တိုက်ရိုက် ချိုးဖောက်နေပါသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာ ခုံရုံးကလည်း ဤဥပဒေနှင့်ပတ်သက်သော ဆုံးဖြတ်ချက်တွင် “ကိုရီးယားသမ္မတနိုင်ငံတွင် ရာဇဝတ်မှုကျူးလွန်ခဲ့သော နိုင်ငံခြားသားဖြစ်သည်ဆိုရုံဖြင့် ထိန်းသိမ်းမှုမှ လွှတ်ပေးလျှင် ထွက်ပြေးမည် သို့မဟုတ် ရာဇဝတ်မှု ထပ်မံကျူးလွန်မည်ဟု ကောက်ချက်ချ၍ မရပါ” ဟု ဖော်ပြခဲ့ပါသည်။ ယခု လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး ဥပဒေ ပြင်ဆင်မှုကို ဆွေးနွေးနေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ယင်းသည် ‘ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေနှင့် ဆန့်ကျင်သည်’ ဟူသော ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံဥပဒေဆိုင်ရာ ခုံရုံး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ရှိခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ အတင်းအကျပ် နိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ခြင်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် ‘အကန့်အသတ်မရှိ ချုပ်နှောင်၍ ညှဉ်းပန်းခြင်း’ မှလွဲ၍ မည်သည့်စနစ်ကိုမျှ ချမှတ်ထားခြင်းမရှိခဲ့သော အစိုးရသည် စနစ်အသစ်တစ်ခုကို တီထွင်ရမည့် အခြေအနေနှင့် ကြုံလာသောအခါ နိုင်ငံခြားသားများအပေါ် အမုန်းတရားကို လှုံ့ဆော်ကာ အခက်အခဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေပုံ ရပါသည်။

ဤ ဟန်ကုခ် အီလ်ဘို ဆောင်းပါးသည် ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် ယီမင် ဒုက္ခသည်များ ဂျယ်ဂျူးသို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က ကျွန်ုပ်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်း ပြသခဲ့သော ရူးသွပ်သည့် ကြောက်ရွံ့မှုကို ပြန်လည်သတိရစေပါသည်။ ယီမင် ဒုက္ခသည် ၅၀၀ ခန့် နိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသောအခါ ထိုစဉ်က မီဒီယာများသည် ဒုက္ခသည်များနှင့် မွတ်စလင်များအပေါ် အမုန်းတရားပါသော လူထုအမြင်ကို မည်သို့မျှ စိစစ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖော်ပြခဲ့သဖြင့် အခြေအနေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေခဲ့ပါသည်။ ထိုအချိန်မှ ခုနစ်နှစ်ကြာပြီးနောက် ယနေ့တွင် ထိုစဉ်က ဒုက္ခသည်အမုန်းတရားကို လှုံ့ဆော်ခဲ့သော အင်အားစုများ သတိပေးခဲ့သည့် အရာများ တစ်ခုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါ။ ဟန်ကုခ် အီလ်ဘိုသည် ယခင်အမှားများမှ မည်သည့်သင်ခန်းစာမျှ မယူခဲ့သကဲ့သို့ ဤဆောင်းပါးတွင်လည်း တရားရေးဝန်ကြီးဌာန၏ အဆိုများကို စိစစ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖော်ပြကာ စာရွက်စာတမ်းမဲ့ ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်သူများအပေါ် အခြေအမြစ်မရှိသော ကြောက်ရွံ့မှုကို လှုံ့ဆော်နေပါသည်။ ဟန်ကုခ် အီလ်ဘိုသည် ဤဆောင်းပါးကို ချက်ချင်း ဖျက်ပစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ဆောင်းပါးကို ဒီအတိုင်း ထုတ်ဝေခဲ့ခြင်းအတွက် အယ်ဒီတာအဖွဲ့ အမည်ဖြင့် တောင်းပန်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ကုလသမဂ္ဂက အသုံးမပြုရန် အကြံပြုထားသော ‘တရားမဝင် နေထိုင်သူ’ ဟူသော ဝေါဟာရကို ဗြောင်သုံးခဲ့ခြင်းကိုလည်း တောင်းပန်ချက်တွင် ထည့်သွင်းရမည် ဖြစ်ပါသည်။