در 9 سپتامبر، سازمان‌های حقوق بشر مهاجران در سراسر کشور، از جمله شبکه حقوق پناهندگان کره (Korea Refugee Rights Network)، مقابل کمیسیون ملی حقوق بشر کره (National Human Rights Commission of Korea، NHRCK) نشست خبری مشترک برگزار کردند و درباره سیاست‌های کمک مالی اضطراری دولت که علیه مهاجران و پناهندگان تبعیض‌آمیز است، شکایتی به این کمیسیون تسلیم کردند.
طرف‌های شکایت، وزیر اقتصاد و دارایی، وزیر کشور و امنیت و وزیر بهداشت و رفاه هستند که ریاست گروه ویژه دولتی کمک‌های مالی کووید-19 را برعهده دارند. هفت مهاجر، از جمله کارگران مهاجر، یک کره‌ای‌تبار چینی، یک دانشجوی بین‌المللی و یکی از اعضای خانواده یک دارنده وضعیت حمایت بشردوستانه، در تنظیم این شکایت مشارکت کردند. بیشتر آنان تحت پوشش بیمه درمانی هستند. شاکیان سیاست کمک مالی دولت کره را نقض حقوق بشر و اصولی مانند کرامت و ارزش انسانی و حق پیگیری شادکامی (ماده 10 قانون اساسی)، حق زندگی درخور انسان (ماده 34 قانون اساسی) و اصل عدم تبعیض در حقوق بین‌الملل حقوق بشر می‌دانند.
هنگامی که حقوق بشر مندرج در مواد 10 تا 22 قانون اساسی نقض شود یا یک نهاد دولتی مرتکب عمل تبعیض‌آمیز شود، می‌توان به NHRCK شکایت کرد. پس از آنکه بازرسان کمیسیون به پرونده گماشته شوند، رسیدگی آغاز می‌شود. اگر کمیسیون بر اساس یافته‌های بررسی خود تشخیص دهد که نقض حقوق بشر یا اعمال تبعیض‌آمیز رخ داده است، می‌تواند به طرف شکایت اقدامات جبرانی یا اصلاح یا بهبود قوانین، سیاست‌ها یا رویه‌های مرتبط را توصیه کند. رسیدگی به شکایت معمولاً حدود سه ماه طول می‌کشد.
شکایتی که این بار علیه پنجمین دور سیاست کمک مالی کووید-19 تسلیم شده است، تأکید می‌کند که حق برابری باید به‌ویژه برای خانواده‌های دارای فرزند و پناهندگان تضمین شود. گزیده زیر درباره پناهندگان و دارندگان وضعیت حمایت بشردوستانه است.
پیش‌تر، در 9 نوامبر 2020، کمیسیون به وزیر کشور و امنیت چنین نظر داده بود: «در دوران همه‌گیری کووید-19، [ما] انتظار داریم که طرح‌های کمک مالی اضطراری شامل پناهندگانی شود که بر اساس قانون پناهندگان و کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره وضعیت پناهندگان با شهروندان برابر رفتار می‌شوند، و مدت اقامت، مشارکت در کشور و جامعه و سایر عوامل در نظر گرفته شود تا خارجیان بیشتری را دربر گیرد.»
ماده 30 قانون پناهندگان مقرر می‌دارد که علی‌رغم سایر قوانین، با پناهنده شناخته‌شده مقیم جمهوری کره مطابق کنوانسیون پناهندگان رفتار می‌شود. ماده 23 کنوانسیون پناهندگان مقرر می‌دارد که دولت‌های عضو باید در زمینه امداد و کمک عمومی با پناهندگانی که به‌طور قانونی در قلمرو آنان اقامت دارند همان رفتاری را کنند که با اتباع خود می‌کنند.
طرح اجرایی پنجمین دور کمک مالی کووید-19 کلیه افراد دخیل در ادعاهای پناهندگی را از واجدان شرایط دریافت این کمک کنار می‌گذارد؛ یعنی کسانی که وضعیت پناهندگی گرفته‌اند، دارندگان وضعیت حمایت بشردوستانه و پناهجویان. هرچند هیچ‌یک از شاکیان وضعیت پناهندگی ندارد، باید در بررسی و تصمیم‌گیری کمیسیون درباره این شکایت به این نکته توجه شود که توصیه پیشین کمیسیون از سوی دولت به‌درستی مورد توجه قرار نگرفت.
در 10 ژوئن 2021، برای ارتقای حقوق بشر دارندگان وضعیت حمایت بشردوستانه در کره، کمیسیون همچنین به وزیر دادگستری توصیه کرد که قوانین مرتبط را چنان اصلاح کند که وضعیت و نحوه رفتار با دارندگان وضعیت حمایت بشردوستانه با هدف حمایت تکمیلی یا مکمل سازگار شود، و پیش از اصلاح قوانین، دستورالعمل‌های مربوط به نحوه رفتار با دارندگان این وضعیت را اصلاح کند.
از آنجا که توصیه پیشین کمیسیون کاربرد حمایت تکمیلی را درباره دارندگان وضعیت حمایت بشردوستانه در کره به رسمیت می‌شناسد، و با توجه به اینکه رهنمود UNHCR، دستورالعمل اتحادیه اروپا و موارد متعدد خارجی نشان می‌دهند که حمایت تکمیلی برای آن است که به دارندگان چنین وضعیتی همچون دارندگان وضعیت پناهندگی بین‌المللی، وضعیت اقامتی پایدار و دسترسی به حقوق تضمین شود، پنجمین دور کمک مالی کووید-19 باید پناهندگان و نیز دارندگان وضعیت حمایت بشردوستانه را شامل شود تا دشواری‌های مالی ناشی از طولانی شدن وضعیت کووید-19 کاهش یابد.