📰سلام، این خبر پناهندگان از MAP است
MAP بیانیه مشترک روز جهانی پناهنده، «ما کاهش بودجه هزینه‌های معیشتی پناهندگان را محکوم می‌کنیم» را امضا کرد.
ما کاهش بودجه هزینه‌های معیشتی پناهندگان را محکوم می‌کنیم
بیانیه مشترک روز جهانی پناهنده ۲۰۲۴
※ «متقاضی پناهندگی» و «پناهجو» اصطلاحاتی هستند که به جای یکدیگر به کار می‌روند. در سطح بین‌المللی اصطلاح «پناهجو» استفاده می‌شود، اما برای روشنی، سازمان MAP اصطلاح «متقاضی پناهندگی» را به کار خواهد برد.
نظام حمایت از هزینه‌های معیشتی پناهندگان تنها نظام پشتیبانی از معیشت پناهجویان است. بسیاری از پناهجویان در طول رویه‌های تعیین وضعیت پناهندگی در کره با دشواری‌های اقتصادی روبه‌رو هستند. با این حال، دولت بودجه هزینه‌های معیشتی پناهندگان در سال ۲۰۲۴ را ۲۰ درصد کاهش داد. بودجه ۲۰۲۴ برای هزینه‌های معیشتی پناهندگان ۵۶۸٫۰۹۶ میلیون وون است. این مبلغ فقط برای تأمین حدود ۴۳۰٬۰۰۰ وون برای هر نفر به مدت سه ماه برای ۴۰۰ نفر کافی است.
▪
بر پایه نتایج پایش بودجه وزارت دادگستری مربوط به پناهندگان در پنج سال گذشته (۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳) از سوی مرکز حقوق پناهندگان، دولت تا سال ۲۰۲۲ سالانه حدود ۸۰۰ میلیون وون برای حمایت از هزینه‌های معیشتی پناهندگان اختصاص می‌داد. این مبلغ می‌توانست حدود ۴۳۰٬۰۰۰ وون برای هر نفر به مدت سه ماه برای ۵۹۰ نفر تأمین کند. با این حال، این مبلغ برای متقاضیان پناهندگی که تا شش ماه پس از درخواست وضعیت پناهندگی نمی‌توانستند مجوز کار دریافت کنند، کافی نبود. افزون بر این، بودجه هزینه‌های معیشتی هر سال به درستی اجرا نمی‌شد.
در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، بسیاری از پناهجویان شغل خود را از دست دادند و نتوانستند وجوه امدادی بلایای طبیعی را دریافت کنند و این امر معیشت آنان را به شدت تهدید کرد. با وجود این، تنها نظام حمایتی کارآمد نبود، زیرا فقط در شش ماه نخست پس از درخواست وضعیت پناهندگی می‌توانست حمایت ارائه دهد. با محدود شدن مهاجرت و ورود به کشور، شمار درخواست‌های پناهندگی به شدت کاهش یافت. نرخ اجرای بودجه هزینه‌های معیشتی در سال ۲۰۲۱ تنها ۶٫۲ درصد بود.
با این حال، در سال ۲۰۲۲ شمار متقاضیان پناهندگی از ۱۰٬۰۰۰ فراتر رفت که مشابه سطوح پیش از کووید-۱۹ است. با این همه، تنها ۲۹ درصد از بودجه ۸۳۹٫۳۶۲ میلیون وونی هزینه‌های معیشتی خرج شد. بنابراین تنها ۱٫۵ درصد از همه پناهجویان حمایت هزینه‌های معیشتی دریافت کردند.
▪
بسیاری از متقاضیان پناهندگی برای ماندن دشواری می‌بینند و به حمایت معیشتی نیاز دارند. با این حال، نبود سیاستی عینی برای حمایت از معیشت، مانند ارائه اطلاعات، راهنمایی رویه‌ای و همکاری درون نهادهای دولتی، موجب شد بودجه هزینه‌های معیشتی هر سال به‌خوبی اجرا نشود. به‌ویژه در دوران کووید-۱۹، کاهش درخواست‌های پناهندگی و حمایت از هزینه‌های معیشتی به کاهشی تکان‌دهنده در بودجه انجامید. بودجه هزینه‌های معیشتی سال ۲۰۲۳ حدود ۱۰۰ میلیون وون کاهش یافت و در سال ۲۰۲۴ بیش از ۱۴۰ میلیون وون (حدود ۲۰ درصد) دیگر کم شد.
با تشدید منازعات بین‌المللی مانند جنگ روسیه و اوکراین و کشتار جمعی فلسطینیان از سوی اسرائیل، شمار درخواست‌های پناهندگی در کره افزایش یافت. در سال ۲۰۲۳ این عدد به رکوردی ۱۸٬۸۳۸ از زمان گشایش نظام پناهندگی رسید. با این حال، بودجه هزینه‌های معیشتی پناهندگان از زمان اجرای قانون پناهندگان در پایین‌ترین سطح خود است. این نشان می‌دهد که دولت مسئولیت خود در قبال بقای پناهجویان را به‌طور جدی نادیده می‌گیرد.
▪
کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان بیان می‌کند که «برای تضمین حقوق مشخص‌شده در کنوانسیون و ایفای تعهدات بر پایه حقوق بین‌الملل حقوق بشر، دولت باید در تمام فرایند شناسایی پناهندگان سطح زندگی شایسته‌ای برای متقاضیان پناهندگی فراهم کند.» همچنین «بازگرداندن سازنده» (constructive refoulement) را چنین تعریف می‌کند: «بازگرداندن پناهجویان و پناهندگان به مناطقی که در آن‌ها به سبب اقدام یا خودداری دولت از اقدام، از جمله سیاست‌ها و رویه‌هایی که ایمنی حقوقی، مادی و جسمی آنان را تهدید می‌کند، با خطر روبه‌رو خواهند شد.»
در گذشته، دادگاه قانون اساسی فدرال آلمان حکم داد که «ناکافی بودن حمایت نقدی از متقاضیان پناهندگی، حق اساسی بر حداقل معیشت را که از کرامت انسانی ناشی می‌شود نقض می‌کند. این حق باید برای بیگانگان مقیم آلمان نیز تضمین شود. دولت نباید مزایای اساسی تأمین اجتماعی را بر پایه وضعیت اقامت تبعیض‌آمیز کند و قوه مقننه باید همواره به نیاز مشخص برای تضمین بقا پایبند باشد.»
دادگاه عالی سئول حکم داد که «ارائه حمایت مالی به پناهجویان صرفاً عملی بخشندگانه نیست. این حمایت به‌ویژه در شش ماه نخست که اجازه کار ندارند اهمیت دارد، زیرا به تضمین حق بقای آنان کمک می‌کند.»
▪
دولت مسئول تضمین معیشت اساسی متقاضیان پناهندگی است. با این حال، چون دولت نظام حمایتی را به شکلی رسمی و اداری اداره می‌کند، بسیاری از متقاضیان پناهندگی هنگام ورود به کره با وضعیت‌های سخت بقا روبه‌رو می‌شوند. ما دولت را به سبب غفلت از مسئولیتش با کاهش بودجه محکوم می‌کنیم. خواستار عادی‌سازی فوری بودجه هزینه‌های معیشتی هستیم تا بتواند همراه با دیگر نظام‌های درمانی، معیشت پناهجویان را به طور مؤثر تضمین کند. همچنین خواستار تضمین ارائه اطلاعات و مناسب بودن رویه‌های درخواست هزینه‌های معیشتی هستیم تا کمک بلافاصله به پناهجویان نیازمند برسد.
۲۰ ژوئن ۲۰۲۴